GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

กำลังใจ..."มิตรภาพที่ศรัทธา"

บันทึกนี้..กะปุ๋ม
อยากเขียนขึ้นให้กำลังใจเพื่อนที่ดี...ของกะปุ๋ม...
เหมือนเป็นช่วงต้องมาเจอแบบทดสอบแห่งชีวิต...
ที่เราเลือกที่จะเผชิญหรือเลือกที่หลบหนี...
เราถามตัวเรา...
ความสุขนั้นอยู่กับเราได้ไม่นาน
แต่ความทุกข์นี่สิ..ทำไมเราช่างเก็บไว้ดีเหลือเกิน...
กะปุ๋มเชื่อมั่นใน...เพื่อน...ว่า
จะสามารถผ่านไปได้ แม้...จะเนิ่นนาน...แค่ไหน..
ก็จะรอการกลับมา...อย่างแท้จริง
ด้วยศรัทธาแห่งมิตรภาพ...


...
ความหวังสิดังว่าว
พายุเร้าจะขาดผลอย...
ตั้งเจตและเนตคอย
จะลุหวัง...ณ ครั้งไร
หวังหนอจะก่อผล
ประลุดลก็อาจได้
หรืออาจจะพลาดไป
ดุจจว่าวกะส่าวลม...

...
เม่อมอง..ขึ้นไปบนท้องฟ้า...
มองหา..แห่ง..ความสดใส...
ฟ้าหม่น..นั้นไม่ได้หมอง..หม่นตลอดไป
เป็นกำลังใจ...ให้เสมอ

แด่มิตรภาพที่ "ศรัทธา"

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 49880
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 20
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (20)

เห็นชอบ

               พี่หรอย

ต้องเผชิญและเรียนรู้กับปัญหา ...ใช่ไหม..!!!

"อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับ"

 

                                                    ขอบคุณครับ 

*^___^*

ดีใจคะ...

ที่ยังอยู่..เพื่อประคองลมหายใจ...

ผ่านไป...ให้ได้กับบททดสอบแห่งชีวิต...

กะปุ๋มกำลังทำแบบทดสอนนี้ตลอด...เท่าที่มีลมหายใจเลยคะ

...

ในยามที่เหนื่อยและทดท้อ...ก็จะพยายามยืน ลุก เดินไป...ให้ได้..อย่างทรนงในศรัทธาตน...

*^__^*

กะปุ๋ม

 

พี่หรอย...

ขอบคุณนะคะ..

เห็นชอบ...เช่นกันคะ..

*^__^*

กะปุ๋ม

..........ความผิดหวังและพลาดพลั้ง  ...และแล้วก็จะผ่านไป เหลือไว้เพียงแต่ ประสบการณ์และการที่ได้เรียนรู้...

แต่วันนี้ก็เหนื่อยมากนะครับ

(ขอเติมอีกนิด) 

เห็นอูฐในรูป ตัวสีขาวๆ กำลังซอยเท้าหยิกๆ น่ารักดีแฮะ ^__^

คะ...คุณเอก...

...

เหนื่อยก็นั่งพักนะคะ...

พักให้หายเหนื่อยแล้วลุกเดินต่อไป...

มีอีกมากมายในชีวิต...ที่ทำให้เราได้เรียนรู้...

...

มีคนหนึ่งที่สอน...เรื่องชีวิต...ด้วยหักดิบ...ไม่ประคอง..

จนกะปุ๋มกัดฟันลุกเดินขึ้นเองได้...

ทำให้กะปุ๋มรู้ซึ้งใน...การช่วยเหลือครั้งนั้นมาก...

...

จนถึงทุกวันนี้...อ่อนล้าได้ในบางครั้ง..พัก..และรีบ refresh ตัวเอง...ให้คืนกลับสู่...วิถี..ให้ได้นะคะ

เป็นกำลังใจ

กะปุ๋ม

คุณแนน..มาพร้อมความสดใส...และจินตนาการที่งดงาม พร้อมพลัง...แห่งกำลังใจให้ใครบางคน..

*^__^* 

กะปุ๋มมองเห็นเสื้อสดๆ...ของใครก็ไม่รู้...

โฉบไปและโฉบมา...

*^__^*

กะปุ๋ม

เห็นด้วยกับ Dr.Kapoom  นะคะ  เหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตไม่ว่าจะดีหรือเลวร้ายเพียงใด  นั่นคือบททดสอบของชีวิต  ถ้าเราสามารถผ่านพ้นไปได้ มันจะเป็นประสบการณ์ที่ทำให้เราก้าวต่อไปและยืนขึ้นได้ด้วยความมั่นคง  ขอเป็นกำลังใจให้ทุก  ๆคนฟันฝ่าอุปสรรคทั้งหลายในชีวิต  และก้าวไปด้วยความมั่นคงถึงแม้ว่าการก้าวอาจจะช้าหรือล้มลุกคลุกคลานบางก็ตาม  ???

ขอให้ชาว gotoknow  เชื่อมั่นในความดีตลอดไป..เย้ ๆๆๆ  ..วันนี้น้องนิวโม้อีกแย้ววววว...อิอิ...

  • พี่เล็กไม่ชอบเก็บความทุกข์ไว้กับตัวค่ะ
  • ทุก ๆ วันพยายามมองหาความสุขที่แฝงไปอยู่ทุกที่ทุกหนแห่ง
  • น้องกะปุ๋มลองดูในบันทึกเคล็ดวิธีสร้างอารมณ์ดี๊ดีของพี่ ที่นี่ ซิคะ

น้องนิว...

คิดถึงนะคะ...GotoKnow ดูเงียบๆ...เหงา..ขาดเด็กซนไป...ไม่รู้ว่าไปแอบซนที่ไหน...

...

"เพื่อนกะปุ๋มมาเจอคงจะมีกำลังใจ...และมีความสุขมากขึ้นนะคะ...."

ดีใจที่แวะมารายงานตัว

เป็นกำลังใจให้ทุกเรื่องนะคะ

*^__^*

กะปุ๋ม

พี่เล็กคะ...

คิดถึงๆๆๆ....

ขอบคุณนะคะ...ที่ลิงค์ไว้ให้เพื่อนกะปุ๋มอาจได้มาเจอ...และซึมซับแห่งความหวังดีได้...แต่ตอนนี้กะปุ๋มพอทราบข่าวแว่วว่า...น่าจะลุกขึ้นมาเดินต่อ...ตามลมหายใจแห่งชีวิตแล้วคะ...

ขอบคุณคะ

*^__^*

กะปุ๋ม

คิดถึงเขาเช่นกัน....ฝากกะปุ๋ม บอกด้วยค่ะ

ขอบคุณคะ...พี่จิ๊บ...

กะปุ๋มเชื่อว่ามวลมิตร...ทั้งหลายที่ทุกข์ท้อ

เมื่อมาอ่านก็น่าจะมีพลังใจ...จากมิตรภาพที่เราๆ...ฝากไว้ให้นะคะ

*^__^*

กะปุ๋ม

สวัสดีค่ะ ลูกสาวของครูอ้อย

  • มาทบทวนบรรยากาศเดิมๆๆ  ที่เราเก่าๆๆ จะเข้าใจกันเสมอ
  • กว่าจะทำให้คนรักกันได้ ต้องใช้เวลา ความเข้าใจ  ความยั่งยืนของมิตรภาพจึงจะเกิดใช่ไหม
  • แต่หากมองลบ  และได้พูดให้เข้าใจกัน  มิตรภาพก็หดสั้นลงๆๆ และไม่เหลือ

ครูอ้อย รักกะปุ๋ม เสมอค่ะ

ขอบคุณค่ะ ครูแม่อ้อย...

รำลึกถึงวันเก่านะคะ กะปุ๋มชอบเช้าๆ ที่ตื่นมาทักทายกัน... :)

สวัสดีค่ะ ลูกสาว

  • จริงๆนะ  บรรยากาศเก่าๆๆ  คิดถึงจัง
  • ที่น้องสาว(กะปุ๋ม)กับพี่ชาย(คุณไมโต) พากันมาเถียงกันที่บล็อกครูอ้อย
  • เหมือนเมื่อเร็วๆๆนี้  นี่ก็เกือบ 4 ปีแล้วนะคะ

คิดถึงเสมอ

โอ...ใช่เลยค่ะ

ครูแม่อ้อย...ใช่เลย พี่ไมโต (คนชอบเถียง 555... คิดถึงๆๆ)

เวลาผ่านไปเร็วเหมือนกันนะคะ จนครูแม่อ้อยอุ้มหลายแล้ว...ฮา

แล้วคุณลุงไมโตหายไปเลย

(^___^)

สวัสดีค่ะ

  • พี่คิมอยากจะเรียนให้ทราบว่า
  • พยายามอ่านทุกบันทึก..เพระเป็นเรื่องที่ควรศึกษา
  • บางฉบับอ่านเป็นสิบ ๆเที่ยว  เพระเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง  เนื่องจากภูมิรู้ไม่ถึงระดับค่ะ
  • ฉบับนี้..ประทับใจค่ะ.."เรียนรู้ที่จะรับ"
  • ขอขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ...พี่ครูคิม

ขอบคุณค่ะ...อ่านผ่านๆ ไปบ้างก็ได้นะคะ 555

 รู้สึกดีใจค่ะที่พี่ครูคิมแวะมาทักทายค่ะ

(^___^)