วัฒนธรรมและการพัฒนาองค์กร เพื่อแผ่นดินแม่

                ผ่านไปเพื่อเริ่มต้น อีกวาระหนึ่งของการประเมินเพื่อการพัฒนา “คุณภาพและมาตรฐาน อุดมศึกษา”

                ศ.ดร.เสริมศักด์ วิศาลาภรณ์ ราชบัณฑิต ประธานผู้ประเมินคุณภาพการศึกษา ประจำปีการศึกษา ๒๕๕๔ นำทีม ท่าน อาจารย์ สุวรรณา อ.นพ.สมชาย และ อ.พญ.รมร มาช่วยแนะนำ หาหนทางในการพัฒนา ของชาว Green marine Rx @ Buu อีกวาระหนึ่ง

                ประเด็นหลักที่ท่านประธาน คือ ศ.ดร.เสริมศักดิ์ อดีตนิสิต รุ่นที่ ๒ ของ มศว บางแสนที่ท่านเน้นย้ำ คือ การปฏิบัติตามมาตรฐาน ของอุดมศึกษา โดยเน้นตั้งแต่ “การวางแผนร่วมกันของประชากรในองค์กรนั้นนั้น ที่ต้องมีหลักฐานเชิงประจักษ์ ในการนำข้อมูลของปีการศึกษาที่ผ่านมา นำมาวิเคราะห์ เพื่อเขียนเป็นแนวทางในการดำเนินการ ประจำปีการศึกษา เพี่อเป็นเข็มทิศ ในการเดิน และ ดำเนินงาน ของทุกภาคส่วนในองค์กร”

     หากเรานำข้อเสนอแนะ ด้วยความเป็นห่วงของท่านอาจารย์ เสริมศักดิ์ และ ทีมงานที่พอจะสะท้อนออกมา คือ การสร้าง วัฒนธรรม ซึ่งหากเราลองดูใน พจนานุกรมเสรี วิกิพีเดีย ท่าน ให้คำขยายความ ดังนี้ครับ

 วัฒนธรรม โดยทั่วไปหมายถึง รูปแบบของกิจกรรมมนุษย์และโครงสร้างเชิงสัญลักษณ์ที่ทำให้กิจกรรมนั้นเด่นชัดและมีความสำคัญ วิถีการดำเนินชีวิต ซึ่งเป็นพฤติกรรมและสิ่งที่คนในหมู่ผลิตสร้างขึ้น ด้วยการเรียนรู้จากกัน และกัน และ ร่วมใช้อยู่ในหมู่พวกของตน

 คำว่า "วัฒนธรรม" ในภาษาไทย มาจากคำสองคำ คำว่า

 "วัฒน" จากคำศัพท์ วฑฺฒน" ในภาษาสันสกฤต หมายถึง ความเจริญ

 ส่วนคำว่า "ธรรม" มาจากคำศัพท์ "ธรฺม" ในภาษาสันสกฤต หมายถึง ความดี

 เมื่อนำสองคำมารวมกันจึงได้คำว่า "วัฒนธรรม" หมายถึง ความดีอันจะก่อให้เกิดความงอกงามที่เป็นระเบียบเรียบร้อย

 พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 ได้ให้ความหมายของวัฒนธรรมไว้ว่าเป็น "สิ่งที่ทำให้เจริญงอกงามแก่หมู่คณะ, วิถีชีวิตของหมู่คณะ

 ในพระราชบัญญัติวัฒนธรรม พ.ศ. 2485 หมายถึงลักษณะที่แสดงถึงความเจริญงอกงาม ความเป็นระเบียบเรียบร้อย ความกลมเกลียวก้าวหน้าของชาติ และศีลธรรมอันดีของประชาชน, ทางวิทยาการ หมายถึงพฤติกรรมและสิ่งที่คนในหมู่ผลิตสร้างขึ้นด้วยการเรียนรู้จากกันและกัน และร่วมใช้อยู่ในหมู่ของตน"แต่ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 ให้นิยามไว้ว่า "สิ่งที่ทำความเจริญงอกงามให้แก่หมู่คณะ”

 วัฒนธรรมกับการพัฒนาองค์กร เป็นสิ่งที่ต้องบูรณาการ ระหว่าง งานกับชีวิต เพราะ หากเราเดินไปข้างหน้าโดยไม่คำนึงคำของคนเก่าคนแก่ ที่ว่า

 “เดินทีละก้าว กินข้าวทีละคำ ทำทีละอย่าง” การพัฒนาย่อมไม่เป็นไปตามที่วาดหวังไว้

 ชีวิต งาน และ เวลา บางประเด็นเราไม่อาจจะกำหนดได้ เพราะ หลายครั้ง “โชคชะตาฟ้าลิขิต ที่คิดไม่ได้ทำ ที่ทำไม่ทันคิด ชีวิต ก็หมดไปวันวัน หมดไป ก่อนวันนั้น ที่เราอยากจะเห็นการพัฒนา”

 วัฒนธรรมในการร่วมกันคิดร่วมกันทำเพื่อพัฒนา องค์กู องค์กร และ องค์การ ต้องการและ ต้องพัฒนา ภาวะผู้นำ อย่างมุ่งมั่น

 ก้าวต่อไปครับ ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจ เพื่อแผ่นดินแม่

 เพื่อแม่ที่เรารัก และ สร้าง ฅ ฅน รุ่นใหม่ ที่สร้างไทยให้พัฒนาต่อไป

 เพราะวัฒนาธรรมจะช่วยให้เราเกิดความเจริญงอกงามในหมู่คณะ หากเราร่วมมือร่วมใจเดินไปข้างหน้าร่วมกัน และ เมื่เราท้อแท้ ให้คิดถึง “แม่ที่จะคอยให้กำลังใจ ถึงแม้ท่านจะไม่ได้อยู่คอยดูแลเรา แต่ท่านจะสถิตในใจ เป็นกำลังใจให้เราตลอดเวลาที่เรายังพอมีโอกาส สร้างตำนานชีวิต ต่อไป”

“คิดถึงแม่ ครับ”

JJ2012