เสาร์ที่ผ่านมา มีโอกาสได้เดินชมเขาพระวิหารและผามออีแดง

เป็นอนุจร ติดสอยห้อยตามผู้ปกครองสถานสงเคราะห์ทั้งใกล้ไกล เป็นการจรไปพร้อมกับกล้องดิจิตอลราคาถูกของสถานสงเคราะห์ผมเอง กดชัตเตอร์ทีนึง ต้องรออีกพักใหญ่ถึงจะกดภาพต่อไปได้


ภาพ 1  ภาพทางขึ้นเขาพระวิหาร อะแฮ่ม อย่าลืมว่าตอนนี้อยู่ในเขตพื้นที่เขมรแล้วนะพี่น้อง

ไปเยี่ยมชม ไปท่องเที่ยวสถานที่แบบนี้ทีไรเป็นต้องให้หวนคิดถึงเพื่อนสนิท (แต่อายุมากกว่า) เมื่อครั้งเรียนปี 1 ไม่ได้

เป็นเพื่อนสนิทที่คะนองปากพูดสวนกลับเจ้าหน้าที่ผู้บรรยายนำชม ขณะยกย่องคนโบราณที่ขีดเขียนภาพวาดโบราณตามผนังถ้ำ ตามหน้าผา ด้วยคำ..

"เป็นไปได้ไหมครับอาจารย์ ว่าคนที่เขียนผนังถ้ำหรือหน้าผาพวกนี้ จะเป็นคนกลุ่มลักษณะเดียวกับคนมือบอนที่ฉีดสเปรย์รูปต่างๆ ตามกำแพง"  (ฮา)


ภาพ 2 สองพี่น้องกำลังหันหลังให้กล้องอย่างเอียงอาย

ภาพความงามของเขาพระวิหารในหลากหลายมุมมอง คงหาดูได้ทั่วไปโดยเฉพาะในอินเตอร์เน็ต ไปคราวนี้เลยเอารูปเจ้าตัวเล็กที่เขาพระวิหารมาฝาก

เป็นเจ้าตัวเล็กที่เป็นเจ้าของพื้นที่ พูดภาษาไทยได้ดีทีเดียว
เป็นเจ้าตัวเล็กที่ทุกรายบอกว่าไม่ได้เรียนหนังสือ
เป็นเจ้าตัวเล็กที่สดใสในชุดเสื้อผ้ามอมแมม

เห็นเด็กมอมแมมทีไร เป็นต้องนึกถึงโปสการ์ดภาพเด็กดอยทุกทีไป

ภาพแรกเป็นภาพของเด็กสองพี่น้องกำลังเล่นสนุกเป็นไก่ ทั้งท่าทาง และเสียงร้องอย่างสนุกสนาน พี่ชายอยู่ด้านซ้าย น้องผู้หญิงอยู่ด้านขวา กระพือปีกวิ่งเข้าหากัน--แต่พอยกกล้องขึ้นเท่านั้นเจ้าตัวเล็กก็นั่งหันหลังให้พร้อมเสียงหัวเราะคิกคัก  เฮ้อ !!  กล้องผมไม่ทันอีกแล้ว...


ภาพ 3  เจ้าตัวเล็กสวมเครื่องแบบนักเรียน แต่ไม่ได้เรียน

เดินต่อมาถึงชั้นเกือบสุดท้าย ผู้ปกครองสถานสงเคราะห์บอกว่าไม่ไหวแล้ว เหงื่อโชกแล้ว ขอนั่งพักสักหน่อย (ในภาพเห็นนั่งหอบอยู่รำไร)  ผมเดินเยื้องมาอีกหน่อย เห็นสาวน้อยชุดนักเรียนยืนอยู่ ขอหน่อยนะๆๆๆๆ ขอภาพนึง ไม่ต้องทำอะไร แค่อย่าขยับก็เพียงพอแล้ว  ธรรมดาเจ้าสาวน้อยก็ยิ้มแย้มนะครับ แต่พอยกกล้องขึ้น สาวน้อยกลับไม่ยอมยิ้มซะงั้น

 
ภาพ 4 อย่าขยับๆๆ ยิ้มๆ ไว้ๆๆๆๆ  ขอบคุณคร้าบบบบ

อีกสักพัก ผองเพื่อนของสาวน้อยก็ติดตามมา อะไรจะได้ฉากปานนั้น เหมือนว่ากำลังเล่นซ่อนหากันอยู่  น่ารักไหมละ เล่นซ่อนหาในพื้นที่โบราณสถานระดับโลก  ถ้าเป็นเด็กบ้านเราละก็ชาติหน้าบ่ายๆ ละกระมัง --- (ฮา)

หยุดๆๆๆๆ  บอกเจ้าตัวเล็กทั้ง 3 อย่าขยับ หันหน้ามาหน่อยนึง ยิ้มๆๆๆ ให้หน่อยนะๆๆๆๆ

พักใหญ่ก็เดินต่อไปจนถึงพระวิหารสูงสุด เพื่อกราบไหว้บูชาพระ
แต่ก็เข้าไม่ถึง เพราะพระคุณเจ้าจากไทย 2 รูป กำลังนั่งเจริญพระพุทธมนต์อยู่ด้านหน้ากระถางธูป-เชิงเทียน ฟังดูเหมือนเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นเอง


ภาพ 5 เย้ๆ สาวน้อยของผมยิ้มแล้วๆๆๆๆ  (เฮ้อ กว่าจะยิ้มได้)

ออกมาจากพระวิหาร เจอสาวน้อยรออยู่ อ้าวตามมาหรอกหรือนี่

สาวน้อยและผองเพื่อนได้ตังค์คนละ 20 บาท ได้น้ำสะอาด 1 ขวดจากผม  เป็นค่าตอบแทนที่เดินเป็นเพื่อนผม

อ๋อ อย่าไปคิดว่าผู้ปกครองสถานสงเคราะห์ท่านจะน้อยใจที่ผมให้ความสำคัญกับการถ่ายรูปเด็ก มากกว่าท่านเลยครับ--ท่านชินเสียแล้ว (ฮา)


ภาพ 6 คนถือกล้องมีภาพในทริปนี้ไม่กี่ภาพหรอกครับ

ไปเขาพระวิหารคราวนี้ มีภาพของผมอยู่ 2-3 ภาพ ระยะนี้ไม่ค่อยอยากถ่ายรูปครับ ถ่ายรูปทีไรเหนื่อยทุกที

เหนื่อยเพราะต้องแขม่วท้องตลอด ทุกครั้งที่ถ่ายรูป  5555
อายุแค่นี้เอง พุงยื่นเสียแล้วครับพี่น้อง

นั่งคิดอยู่ว่าไปเขาพระวิหารคราวนี้ได้อะไรบ้าง
แน่ๆ ละ ได้ภาพชุดเด็กน้อยบนเขาพระวิหารชุดใหญ่เชียว
ได้ยินสิ่งที่ไม่เคยได้ยิน ได้รู้สิ่งที่ไม่เคยได้รู้

กลับมาผื่นขึ้นเต็มแขนเลย
ตอนนี้ผื่นถึงคอแล้ว คันเสียด้วยสิ

น้องพยาบาลวินิจฉัยแบบทันท่วงที

พี่แพ้น้ำ
แพ้น้ำเมา

(ฮา ไม่ออก)