ขอยืมคำพูดของครูเวรประจำวันศุกร์มาค่ะ เธอชื่อ คุณครูเสาวณีย์ สนหอม เธอพูดอบรมนักเรียนหน้าแถวยามเช้าได้ถูกใจครูอ้อยมาก จึงเดินไปชื่นชมเธอถึงห้องทำงานเลย
*****
ความจริงความหมายของข้อความนี้ ก็มีอยู่ในตัวเองอยู่แล้ว.....อย่าบูดเมื่อยามเช้า : อย่าเน่าเมื่อยามเย็น : อย่าเหม็นเมื่อยามค่ำ...ชัดเจนเลยด้วย แต่ครูอ้อยจะอธิบายกับเด็กนักเรียนในข้อความที่ได้ยินมาเสมอกับนักเรียนเวลาเข้าชั้นเรียน
*****
บูด เน่า และเหม็น ในระดับนักเรียนน่าจะเป็นการแสดงออกทางสีหน้า และการกล่าววาจา ตลอดจนการดูแลรักษาความสะอาดของเสื้อผ้าและเนื้อตัวของนักเรียน
*****
แต่ความหมายในระดับลึกๆหรือสูงกว่านี้ น่าจะมีความหมายแยบยล คำว่า บูด เน่าและเหม็น เป็นคำที่แสดงออกไปในทางลบทั้งสิ้น ทางลบก็คือ ไม่ดี ดังนั้น ทั้งวันเลย ตั้งแต่เช้า เย็นและค่ำ เราทุกคนควร คิดดี พูดดี และทำดี
เช้ายิ้มแย้มแจ่มใสต้อนรับนักเรียนตัวน้อยๆ-ทักทาย จับมือ พาเข้าห้องเรียน
บ่ายร้องเพลงกล่อมนักเรียนตัวน้อยๆ-แปรงฟัน เตรียมที่นอน ร้องเพลงลูกทุ่งเด็กๆชอบส่วนตัวชอบลูกกรุง
เย็นทาแป้งหวีผมให้นักเรียนตัวน้อยๆ-เก็บที่นอน ล้างหน้า ดูการ์ตูนรอผู้ปกครอง
เพราะฉะนั้น ไม่บูด ไม่เน่าและไม่เหม็นค่ะสำหรับครูหมูจ๋า ดูแลตัวเล็กยิ่งต้องเอาใจใส่เป็นพิเศษค่ะพี่ครูอ้อย
ขอบคุณน้องสาวทั้งสองท่านเลยค่ะ
หมูจ๋า และ
หยั่งราก ฝากใบ. ขอบคุณมากๆๆค่ะ
ขอบพระคุณทุกๆท่านค่ะ
...ปริม pirimarj...,
kunrapee, และ 3 คนอื่น.
มาอ่านเรื่องเก่า เพื่อทำใจให้ใหม่ เสมอๆ