ใจจริงครูอ้อยต้องการอยู่ใกล้คุณแม่ แต่ด้วยภารกิจและครอบครัวมาเป็นตัวการให้ครูอ้อยต้องออกจากครอบครัวหรือที่เรียกว่า....ออกเรือน ครูอ้อยไม่ค่อยได้ไปหาคุณพ่อคุณแม่เลยระยะนี้ เพราะฤดูฝน ประกอบกับงานเลิกเย็นค่ำ ไม่สามารถขับรถระยะทางไกลๆได้ ส่วนวันหยุดครูอ้อยก็มีภารกิจมากมายที่ต้องเตรียมตัวและปฏิบัติให้ทันเวลาที่ถูกเร่งด่วนมา
*****
ดังนั้น การเป็นคุณครูนั้น ทำให้ครูอ้อยรู้จังหวะของชีวิตที่จะต้องเต้นและดำเนินเดินไปในทางใด นี่ก็จะเดือนสิงหาคม ครูอ้อยต้องสอนนักเรียน เรื่องวันแม่ คำศัพท์ง่ายๆเกี่ยวกับวันแม่ กิจกรรมต่างๆที่จะต้องปฏิบัติเนื่องในวันแม่ นำมาทำเป็นแผนการจัดการเรียนรู้ ออกแบบให้นักเรียนได้เรียนรู้ไปด้วยกัน.....
*****
แต่ตัวครูอ้อยเอง ได้เตรียมแผนการชีวิตของตนเองไว้ว่า...เดือนสิงหาคม ครูอ้อยจะไปหาคุณแม่ จะไปกราบคุณแม่ทุกวัน
*****
หลายคนคงจะตำหนิ ครูอ้อย.....และมีคำถามว่า....ทำไมต้องเป็นอย่างนี้ ทำไมต้องเลือกปฏิบัติ ทำเสมอต้นเสมอปลายทุกๆๆวันๆไม่ได้หรือ.....นั่นคือผลของความแตกต่าง ที่ไม่แตกต่าง ไงคะ
*****
กราบขอบพระคุณ และขอบคุณทุกท่านค่ะ
พระมหาแล อาสโย ขำสุข, 
krunuch, และ 
โสภณ เปียสนิท.
ขอบคุณมากค่ะ น้องโก๊ะ คนดีของพี่อ้อย
หยั่งราก ฝากใบ,
ขอบคุณ น้อง
หมูจ๋า, มากๆค่ะ
อยู่กับแม่สองคนค่ะ.. ไม่ได้กราบแม่ทุกวัน แต่ทุกครั้งที่ออกจากบ้านหรือเข้าบ้านจะสวัสดีแม่
กราบและรำลึกถึงแม่ที่อยู่บนฟากฟ้าไกลทุกวันค่ะ