เราทอดทิ้งสิ่งใดไว้ข้างหลัง

เอาแต่มุ่งเดินทางไปข้างหน้า แสวงหาความฝันทุกวันค่ำ ยิ้มหัวเราะร้องไห้ไปตามกรรม ยิ่งย่างย่ำเหมือนทุกอย่างยิ่งห่างไกล

 

 

 

 

 

 

 

 

แค่หยุดย้อน เหลียวดู สักครู่หนึ่ง

ระลึกถึง วันคืน ชื่นฉ่ำหวาน

หลายน้ำใจ เอื้อเฟื้อ แบ่งเจือจาน

หล่อเลี้ยงฝัน วันวาน ผ่านมาไกล

 

 

พ่อแม่อยู่ อย่างไร ในวันนี้

ญาติพี่น้อง ยังมี อยู่ดีไหม

แต่ละคน ต้องทนสู้ เรียนรู้ไป

เศร้าสุขหรือ สดใส ใจเพลิดเพลิน

 

 

กับเพื่อนเก่า กี่คน บนทางผ่าน

เคยร่วมทุกข์ สนุกสนาน มานานเนิ่น

ตอนตกต่ำ ลำเค็ญ เป็นคู่เดิน

ร่วมเผชิญ ปัญหา มาด้วยกัน

 

 

ทิ้งข้าวของ ห้องหับ ไว้กับที่

ทิ้งบ้านเกิด เคยมี ความสุขสันต์

ทิ้งร่มไม้ ไร่นา สารพัน

ทิ้งคืนวัน เคยปลื้ม ลืมลำนำ

 

 

เอาแต่มุ่ง เดินทาง ไปข้างหน้า

แสวงหา ความฝัน ทุกวันค่ำ

ยิ้มหัวเราะ ร้องไห้ ไปตามกรรม

ยิ่งย่างย่ำ เหมือนทุกอย่าง ยิ่งห่างไกล

 

 

ทิ้งอะไร ไว้ข้างหลัง ทั้งชีวิต

หลงเลือนลืม เสียสนิท คิดบ้างไหม

เพื่อนพี่น้อง ของเรา เฝ้าห่วงใย

ยังคอยรอ ว่าเมื่อไหร่ จักได้เจอ

 

 

 

 

 

 

 

สันติสุข สันติศาสนสุข  ♥♥


๘ กรกฎาคม ๒๕๕๕ / ขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บทกวี(พื้นที่สร้างแรงบันดาลใจ)



ความเห็น (18)

เขียนเมื่อ 
  • ภาพ บรรยากาศ เห็นแล้วสบายตา สบายใจมากเลยค่ะ
  • เป็นบันทึกที่ทำให้เราฉุกคิดไม่หลงลืมสิ่งสำคัญของชีวิตไป
  • ขอบคุณมากค่ะ

ประทับใจจริงๆค่ะ...อ่านแล้วทำให้ได้หยุดคิดนึกถึงเรื่องราวในอดีต เป็นบทกวีที่เตือนใจได้ดีทีเดียวค่ะ

เขียนเมื่อ 

กลอนพาไป..

ภาพสวยมากๆค่ะคุณสันติสุข


 

เพราะมากมายพร้อมข้อคิดดีดี ภาพงามจับใจเช่นเดิม

คุณพี่สบายดีนะคะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆนะคะ:)

เขียนเมื่อ 

...บทกวีของอาจารย์ เป๊ะ เลยครับ

เขียนเมื่อ 

คุณ Sila Phu-Chaya สวัสดีครับ

  • ขอบคุณครับที่แวะเข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้
  • ขอบคุณมากสำหรับดอกไม้ที่มอบเป็นกำลังใจ
  • ดีใจที่บันทึกนี้ทำให้รู้สึกสบายตา สบายใจครับ
  • ขอให้มีความสุขมากๆ นะครับ
เขียนเมื่อ 

อ.เบญญาภา สวัสดีครับ

  • ดีใจที่แวะมาทักทาย
  • เมื่อไหร่จะเขียนบันทึกใน gotoknow บ้าง
  • เขียนประสบการณ์เกียวกับการดูแลช่วยเหลือนักเรียนหรือการแนะแนวก็ดีนะ
  • ขอบคุณมากครับ ที่บันทึกนี้ทำให้รู้สึกประทับใจและช่วยให้คิดถึงคนที่ถูกทอดทิ้งอยู่ข้างหลัง
เขียนเมื่อ 

kunrapee สวัสดีครับ

  • ขอบคุณมากครับที่แวะมาเยี่ยม
  • ขอบคุณสำหรับดอกไม้ที่มอบเป็นกำลังใจ
  • ขอให้มีความสุขมากๆนะครับ
เขียนเมื่อ 

น้องปริม สวัสดีครับ

  • แวะมาทีไรก็ทำให้ใจพองโต
  • ขอบคุณมากสำหรับกำลังใจที่มอบให้อยู่เสมอ
  • สบายดีครับ แต่ช่วงนี้งานค่อนข้างมาก ต้องเดินทางบ่อยมาก
  • ในอีกไม่นานนี้ต้องเดินทางไปญี่ปุ่น แคนาดา ฟินแลนด์และนอรเวย์ ครับ
เขียนเมื่อ 

คุณหนูรี สวัสดีครับ

  • ขอบคุณมากครับที่แวะเข้ามาเยี่ยมเยียนบันทึกนี้
  • ขอบคุณดอกไม้ที่มอบให้เป็นกำลังใจ
  • ขอให้มีความสุขในทุกๆวันของชีวิต ครับ
เขียนเมื่อ 

ชอบดอกไม้สีม่วงค่ะ สวยจัดจ้านดีนะคะ บทกลอนก้ไพเราะค่ะ ....

เขียนเมื่อ 

คุณพ.แจ่มจำรัส สวัสดีครับ

  • ขอบคุณมากครับที่บันนี้โดนใจคุณพ.แจ่มจำรัส
  • ขอบคุณดอกไม้ที่มอบให้เป็นกำลังใจ
  • ขอให้มีความสุขมากๆนะครับ
เขียนเมื่อ 

คุณ Bright Lily สวัสดีครับ

  • ขอบคุณมากครับที่เข้ามาอ่านบันทึกนี้
  • ดีใจที่ชอบดอกไม้ในบันทึก
  • ขอให้มีความสุขมากๆ ครับ
เขียนเมื่อ 

ภาพสวย...กลอนเพราะ...ลึกซึ้งจับใจ...ทำให้ใจละลายเลยครับ

เขียนเมื่อ 

น้องทิมดาบสวัสดีครับ

  • ไม่ค่อยได้ทักทายกันเลย สบายดีหรือเปล่า
  • ขอบคุณมากที่แวะมาเยี่ยม
  • ขอบคุณสำหรับดอกไม้ที่มอบให้เป็นกำลังใจแก่บันทึกนี้
  • ขอให้พบโชคดี และมีแต่ความสุข นะครับ

เป็นบันทึกที่งดงามด้วยบทกวีมีความหมายดีๆ และภาพประทับใจมากค่ะ..

เขียนเมื่อ 

คุณพี่นงนาท สวัสดีครับ

  • ขอโทษครับเพิ่งเข้ามาดูบันทึกนี้ จึงทำให้ตอบบันทึกคุณพี่มาล่าช้า
  • ขอบคุณในคำชื่นชมที่เป็นพลังใจให้บันทึกนี้อยู่เสมอ
  • ขอให้คุณพี่นงนาทมีความสุขมากๆ ครับ