สิ่งที่เรียนรู้(What) : การเขียนนิยาย
ผมเชื่อนะว่า หลายๆคนล้วนอยากจะมีนิยายเป็นของตัวเองซักเรื่อง อยากให้มีคนอ่านนิยายของเราแล้วบอกเราว่า "นี่แหละ!! เรื่องที่สนุกที่สุด นี่แหละนิยายโปรดของฉัน " ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเหมือนกัน ครับ


ในโลกเรานี้มีนิยายอยู่หลากหลายมากมายเหลือเกินครับ แล้วทุกเรื่องก็ต้องผ่านการอ่านมาแล้วอย่างน้อย 1 ครั้ง แน่นอน คนแรกที่ได้อ่านมันก็คือตัวผู้แต่งเองนั่นแหละครับ ไม่ว่านิยายจะเขียนออกมาเป็นเช่นไรอ่านแล้ว น่าเบื่อ อ่านแล้วสนุกเป็นพักๆ อ่านแล้ววางไม่ลง  ทุกเล่มล้วนออกมาจากความภูมิใจของผู้แต่งนิยายทั้งสิ้น คงไม่มีใครหรอกนะครับ ที่แต่งนิยายออกมาแล้วเขียนบอกผู้อ่านไว้บนหน้าปกว่า นิยายเล่มนี้ อ่านไปก็เท่านั้นแหละ อย่าอ่านเลย และนักเขียนนิยายทุกคนก็คงไม่อยากได้ยินคำวิจารณ์ในทางลบของผู้อ่านเช่นกัน 

เอาหล่ะครับ สำหรับบทความนี้ก็มีจุดประสงค์เพื่อที่จะช่วยนักเขียน นักแต่งนิยายมือใหม่ทั้งหลาย ผมหวังว่าอย่างน้อยมันก็เป็นอีกหนึ่งตัวช่วยที่ทำให้นิยายสนุกหรือน่าติดตามขึ้นมาสักนิดก็ยังดี :) 

วิธีการเรียนรู้(How): การแต่งนิยายก็คือ การแสดงโลกในจินตนาการ ของผู้เขียนที่ผู้เขียนได้สร้างขึ้นมา ให้ผู้อ่านได้เข้าไปอยู่ในนั้น ได้เห็นว่าในนั้นเป็นยังไงทั้งสภาพแวดล้อมตัวละคร ยิ่งผู้เขียนนิยายอธิบายรายละเอียดได้ดีเท่าไหร่ โลกอีกโลกหนึ่งก็จะยิ่งเหมือนมีอยู่จริงขึ้นมามากเท่านั้น ยกตัวอย่างเช่น "เขาเดินเข้ามาพร้อมหมวกTop Hat บนศีรษะสวมชุดสูตรสีดำทั้งตัว จากการเทียบกับความสูงของบานประตู ความสูงของเขาอยู่ที่ประมาณ 6 ฟุต 2 นิ้วได้ ดูเป็นคนที่คล่องแคล่ว จมูกที่งุ้มลงเล็กน้อยอย่างผู้ดีอังกฤษ นัยตาที่ดูแหลมคมเฉกเช่นเหยี่ยว พร้อมด้วยไม้ตะพดที่มือข้างขวา" จากตัวอย่างเป็นการบรรยายลักษณะตัวละครที่ทำให้ผู้อ่านสามารถมองเห็นได้ในจินตนาการ โดยมีรายละเอียดที่ทำให้การจิตนาการถึงตัวละครได้ชัดเจนขึ้น ทำให้ผู้อ่านจดจำลักษณะเฉพาะของตัวละครตัวนี้และแยกแยะกับตัวละครตัวอื่นได้ง่ายขึ้นด้วย แต่การอธิบายรายละเอียดนั้นเป็นเพียงส่วนเล็กๆของการแต่งนิยายเท่านั้น
ส่วนที่สำคัญที่สุดของการแต่งนิยายก็คือ...การวางพล๊อตเรื่องนั่นเองครับ สำหรับการวางพล๊อตเรื่อง นั้นเราต้องวางแผนว่าเราจะเขียนนิยายประเภทไหน แนวรักโรแมนติก แนวผจญภัย แนว สืบสวนสอบสวน ก็แล้วแต่จะว่ากันไป ต้องวางพล๊อตว่าเราต้องการให้เนื้อเรื่องดำเนินไปในแบบไหน จุดหักมุมเป็นยังไง  ตัวละครเป็นคนยังไง ตัวละครแต่ละตัวมีความเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องมากน้อยเพียงใด และสำคัญที่สุด นิยายทุกเรื่องต้องมีจุด Climax ของเรื่อง นักเขียนบางคนถึงกับกล่าวว่านิยายที่น่าเบื่อ แต่มีตอนจบที่ดีก็คือนิยายที่ดี เพราะฉะนั้น นักเขียนควรใส่ใจกับตอนจบหรือจุด Climax ให้มากๆเพราะถ้ามันออกมาดีก็จะทำให้นิยายของคุณน่าอ่านขึ้นมากเลยทีเดียว


สิ่งที่ได้เรียนรู้(Outcome): คนบนโลกนี้มีอยู่มากมายหลายพันล้านคน สิ่งที่ได้ติดตัวมาตั้งแต่เกิดก็คือสมองความคิดและจิตวิญญาณ ทุกคนบนโลกนี้ล้วนมีความคิดที่แตกต่างกัน ความคิดที่แตกต่างกันนี่แหละครับคือสีสันต์ของโลกใบนี้ แน่นอนคนที่จมอยู่แต่กับโลกส่วนตัวของตัวเองย่อมไม่ใช่คนที่มีความสุขที่สุดครับ
ข้อคิดที่ได้จากประสบการณ์(Reflection):ดังนั้นการอ่านหนังสือการอ่านนิยายก็เหมือนการก้าวเดินเข้าไปในโลกที่เราอาจจะยังไม่รู้จัก การอ่านจะทำให้โลกของเราใบใหญ่ขึ้นมีสีสันต์สวยงานมากขึ้น คิดดูสิครับหนังสือบางเล่มที่เราชอบมากๆ อ่านแล้วรู้สึกมีความสุขมากจริงๆ ขนาดผู้อ่านมีความสุขขนาดนี้ ผู้เขียนจะมีความสุขขนาดไหนที่ได้ทำให้คนๆนึงมีความสุขขึ้นมา ดังนั้น ถ้าเกิดว่ามีความคิดดีๆ มีพล๊อตอยู่ในใจ อย่าเก็บมันไว้ครับ เขียนมันออกมาให้คนอื่นได้เดินเข้าไปเยี่ยมชมในโลกของคุณ มันอาจจะเป็นนิยายเรื่องที่ดีที่สุดในชีวิตของคนบางคนเลยก็ได้ ครับ :))
แหล่งอ่างอิง(References):คำนำในหนังสือรหัสคดีของ เอลเลอลี่ ควีนส์