เรามาทานอาหารทีร้านประจำ…แต่ต่างสาขา

จากพนักงานต้อนรับทีเคยคุ้น

จากการบริการที่คุ้นเคย

จากรสชาดอาหารที่คุ้นลิ้น

ทุกอย่าง….ไม่เหมือนเดิม

เรามัวแต่คอยเปรียบเทียบทุกๆ อย่าง

สาขาเดิม สาขาใหม่ ที่โน่น ที่นี่

จนมองไม่เห็นว่า…….ใครอีกคน…นั่งอยู่ด้วยกัน

จนลืมไปว่า.....หากไม่คอยเปรียบเทียบกับอีกที่

อาหารที่วางอยู่ตรงหน้าที่จริงก็อร่อย…มีเอกลักษณ์ของตน

จนลืมไปว่า.....หากไม่คอยเปรียบเทียบกับอีกที่

เราน่าจะมีความสุขในบรรยากาศดีดี…กับคนที่นั่งที่ตรงข้าม

ไม่ว่าจะดีกว่าหรือไม่ เราก็เสียเวลาอันมีค่าไปแล้ว

 ...

...

กับคนที่เรารัก…เราเฝ้าแต่ถามเขาว่า…

ทำไม่จึงไม่เหมือนเดิม…ไม่เหมือนกับตอนที่เรารู้จักกันใหม่ๆ

ใช้เวลาที่มีถามคำถามที่คงไม่มีคำตอบที่ถูกใจ

ทำไมเขาจึงเปลี่ยนไป…

เราเฝ้าแต่คอยเปรียบเทียบเขาในวันนี้…กับเขาเมื่อหลายปีก่อน

จนมองไม่เห็นว่า…

เขาที่อยู่ตรงหน้า….กำลังพยายามทำดีที่สุดแล้วในวันนี้

เราเฝ้าแต่คอยเปรียบเทียบเขาในวันนี้…กับเขาเมื่อหลายปีก่อน

จนลืมไปว่า….

เราน่าจะใช้เวลาที่มีในตอนนี้….

ชื่นชมสิ่งดีดีที่เกิดขึ้นระหว่างเรา….ในปัจจุบัน ในทุกๆ วัน

 ...

...

ดอกโพธิ์ทะเลที่ร่วงหล่นลงบนพื้นในยามนี้

ก็งดงามไปอีกแบบ

งามต่างจากเมื่อมันยังอยู่บนต้น

แต่จะเปรียบเทียบกันได้อย่างไร

คงได้เพียงแต่….ชื่นชมดอกที่อยู่ตรงหน้า

ก่อนที่มันจะร่วงโรยไปมากกว่านี้

 

ด้วยความนอบน้อม

ปริม ทัดบุปผา

๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕

 

ขอเวลาสักสองสามนาที ยิ้มรับและชื่นชมความน่ารักที่อยู่บนจอตรงหน้านะคะ...Be Here Now...

 

Quill - The Guide Dog