หลังจากที่ห่างหายจากการขีดๆ เขียนๆ ไปนานมาก จะกลับไปเขียนที่เดิม มันก็ดูจะเหมือนเดิมเกินไป ชีวิตเราอาจจะต้องการอะไรแปลกใหม่ดูบ้าง
การมาเขียนที่นี่ สิ่งนึงที่ต้องปรับกันเยอะ คือการที่ต้องเขียนให้ดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น มีเรื่องราวที่ต้องถูกเรียบเรียงมากขึ้น จะมาเขียนแนว diary ประจำวันคงไม่ได้แล้ว แต่นั่นสินะ ชีวิตก็คือการเปลี่ยนแปลง
เมื่อวานนี้ มีโอกาสได้กลับไปล๊อคพร้อมลบไดอารี่เก่าบางหน้า มันก็ยิ่งทำให้เราได้รู้ว่า ขีวิตคนๆนึงในรอบ 6 ปี ที่ถูกบันทึกเป็นตัวอักษรใน diaryclub นั้นมันมากมายเหลือเกิน บางทีประสบการณ์ชีวิตของเราเองที่เราลืมไปแล้ว พอเรามาอ่านอีกรอบมันก็เป็นกำลังใจที่ดีที่สุดของตัวเองเรานั่นแหละ ถ้าตอนนั้นเราผ่านเรื่องราวบางอย่างที่เลวร้ายมาได้ แล้วตอนนี้มันคงจะไม่มีอะไรยากที่สุดอีกแล้ว เราเคยผ่านจุดที่ลูกน้องมาของเบิกเงิน 3,000 บาทแล้วไม่มีตังค์ให้ อยากกิน BBQ PLAZA แต่ต้องหยุดตัวเองไว้เพราะพึ่งจ่ายเงินเดือนไป กลับบ้านร้องไห้ ท้อแท้ใช้ชีวิต แต่ในที่สุดมันก็ไม่เห็นจะตาย!!!
ชีวิตคนเรามีขึ้นมีลงเป็นเรื่องธรรมดา ขนาดใจคนเรายังเปลี่ยนได้ทุกวัน แล้วนับประสาอะไรกับเรื่องอื่น??
"หากเราผ่านหรือกำลังอยู่ในจุดที่เราคิดว่า มันต่ำสุดในชีวิต จงให้รู้ไว้ซะว่าต่อไปนี้มันจะมีแต่ขาขึ้น เพราะเราเคยอยู่หรือกำลังอยู่ในจุดต่ำสุดมาแล้วนี่"
คนเราเกิดมา ส่วนใหญ่กลัวที่จะเปลี่ยนแปลง เพราะเราไม่รู้ว่าผลลัพธ์มันจะเป็นยังไง เราเลยกลัวกันทั้งนั้น แต่ถ้าเรากล้าซักหน่อย เราจะได้เรียนรู้อะไรเพิ่มขึ้นเยอะ ถึงมันจะล้มเหลวแต่การล้มมันก็เป็นประสบการณ์ที่สอนเราว่าต่อไปอย่าทำแบบนี้อีกก็เท่านั้นเอง...
ชีวิตคือการเปลี่ยนแปลง...เปลี่ยนที่จะก้าวต่อไปเท่านั้นจริงๆค่ะ
..เปลี่ยนที่จะก้าว..ต่อไป...ด้วย..ไม้เท้า..อ้ะะะๆๆ...ยายธี