เห็นต้นนี้ที่ไหน น้ำตรงนั้น ดินตรงนั้นกร่อย

ไปเที่ยวที่หมู่บ้านแล้วมักจะเห็นไม้ล้มลุกชนิดนี้บ่อย ไม่รู้จักชื่อ รู้แต่ว่ากลิ่นมันแรง กลิ่นมีน้ำมันระเหยผสมแบบอ่อนๆ คล้ายๆกลิ่นเมนทอลอ่อนๆ

ไม่ใคร่มีคนรู้จัก เห็นแต่คนคอยราญทิ้ง ต้นโตท่วมหัวก็มี แค่อกก็เยอะ ต่ำกว่าเอวก็เจอบ่อย 

ที่แน่ๆคือที่ๆมันโตได้ดีมักจะเป็นริมป่าชายเลน อยู่เลยสูงขึ้นมาจากริมน้ำเป็นเมตรได้

ใบของมันมีรอยหยักคล้ายฟันเลื่อยแบบใบกระเพรา แต่ใบใหญ่กว่าเยอะ และค่อนข้างกรอบ ไม่อ่อนนิ่มเหมือนใบกระเพรา

ต้นกรอบหักง่าย ยิ่งหักกิ่ง ยิ่งแตกแขนง โตเร็วเมื่อได้แดดแรง ไม่ตายเมื่อเจอน้ำจืด

ขลู่

ใบมีเกลือแร่ เช่น โซเดียม คลอไรด์ โปแตสเซียม 3-(2,3-diacetoxy-2-methyl butyryl) cuauhtemone  stigmasterol (+ beta-sitosterol), stigmasterol glucoside (+ beta-sitosterol glucoside), catechin มีฤทธิ์ขับปัสสาวะ โดยไม่เสียโปตัสเซียม

เดี๋ยวนี้มีผลิตภัณฑ์ชาวบ้านทำเป็นชาชง แค่เติมน้ำร้อนก็ดื่มได้ ใบใช้เป็นอาหารได้