วันหนึ่ง  ครูอ้อยได้ไปร่วมเป็นเกียรติในงานรับพระราชทานปริญญาบัตรของหลานสาว  บรรยากาศของการชื่นชมยินดี  ที่จะขาดไม่ได้คือเสียงยินดี  การถ่ายภาพ การแต่งกายสวยงาม  และช่อดอกไม้สวยงาม

*****

อากาศก็ร้อน  ผู้คนก็พลุกพล่าน  แต่หลายๆคนก็ถ้อยทีถ้อยอาศัย  ทั้งเรื่องการสัญจรไปมา  การจอดรถ  การเข้าห้องน้ำ  การนั่งรอ  และการเข้าคิวถ่ายภาพตามซุ้มต่างๆของทางคณะฯ

*****

ญาติของบัณฑิตมารอรับด้วยการแสดงความยินดี  บรรดาพ่อค้าแม่ค้าก็วางขายช่อดอกไม้สวยงามนานาสี  ราคาค่าสนนก็ไม่แพงนัก  เหมาะสม

*****

แต่มีดอกไม้ช่อหนึ่งที่ครูอ้อย ชอบมาก  ช่อดอกไม้ช่อนี้......ไม่เคยหายไป  ใน 2 นัย  คือ......

*****

ไม่เคยวางทิ้งไว้แล้วหายไป  กับ  ค่าของมันยังคงอยู่  ผิดแปลกแตกต่างจากช่อดอกไม้อื่น  ที่ค่ามันหายไปได้แต่เหน็บไว้ในแจกันที่บ้าน  แต่ดอกไม้ช่อนี้.....มีค่าเสมอแปรเปลี่ยนหรือจะเก็บไว้ชื่นชมก็ได้

*****

นี่ไงคะ