งานถาวร : ๔ / ๔ - รับ : ส่งพนักงานต่อ..

โตนี่ - ฟาง. GotoKnow.

*ช่วงปลายของการรับ-ส่งพนักงานไปทางเรือ ผมต้องยุ่งเพิ่มขึ้นจากเดิมเพราะบริษัทประมูลงานขน - ย้ายท่อจากโรงพอกท่อที่สัตหีบ  ส่งไปยังราชบุรีบ้าง นครปฐมบ้างและจบลงที่วังน้อย. ส่วนที่สัตหีบมีการรับพนักงานขับรถเพิ่มขึ้นอีก  และมีการเรียกพนักงานและรถเทรลเลอร์จากสงขลาลงมาสมทบ เพื่องานนี้โดยเฉพาะ. บริษัทเช่าบ้านให้พนักงานจากสงขลาแถวๆสี่แยกเกษมพลและจ่ายเบี้ยเลี้ยงให้วันละ ๒๕๐ บาท ส่วนคนขับที่มีบ้านในพื้นที่สัตหีบก็พักบ้านตัวเองและไม่ได้เบี้ยเลี้ยง..

 

 

 

ก่อนทำการวิ่งท่อผมได้เรียกพนักงานขับรถเข้าประชุม  และชี้แจงเรื่องงานทั่วๆไปพอประชุมจบพี่แกพร้อมใจกันขอ เบิก-ยืมเงินจากทางบริษัท.ที่เรียกว่าขอแอ๊ดว๊านซ์ Advance.ขอเบิกเงินล่วงหน้านั่นแหละ!ผมปฎิเสธไปเพราะบอกว่าทางบริษัทไม่มีนโยบายที่จะให้พนักงานยืมเงินก่อน แต่ได้เสนอไปว่าผมมีเงินบำนาญรายเดือนอยู่สามารถให้ยืมได้..ไม่เกินคนละสองพัน.แต่ผมคิดดอกเบี้ย ๑๐% น๊ะอย่าเพิ่งหาว่าผมหน้าเลือดสิครับ..เดี๋ยวไม่เขียนต่อน๊ะ..ผมจะเอาดอก ๕ %ที่เหลือเก็บไว้เป็นกองกลาง..วันไหนว่างไปกินกันสักมื้อโดยใช้เงินจาก ดอกเบี้ยจำนวนนี้.ใครที่ไม่มาใช้บริการก็สามารถไปร่วมวงกินได้ด้วยน๊ะ..ถ้าขาดเหลือผมจะออกเอง..มีหัวหน้าคนไหนที่ทำแบบผมบ้าง ? ในยุคนี้. หลายคนจึงมายืมเงินจากผม  ต่อมามีโอกาสไปกินตามที่ตั้งใจไว้แม้ว่าจะเป็นมื้อเล็กๆก็ตาม..วันศุกร์ต่อมา..นายสาวและเพื่อนร่วมงานจากสำนักงานใหญ่มาล้อมวงอัดผมคนเดียว..ผมตอบได้ทุกคำถามนอกจากเรื่องตัวเลข..ที่ผมต้องขอดูโผสักหน่อยแต่ก็เรียบร้อยดี..เธอสั่งให้ผมเอารถตำแหน่งให้น้องที่ร่วมงานกับผมใช้..เพื่อจะได้ประหยัดเงินบริษัท..พูดไปได้เพราะน้องคนนั้นบอกว่าเธอมีใบขับขี่..ผมปฎิเสธครับแล้วพูดเสียงดัง โดยไม่เกรงกลัวใดใดว่า..รถคันนี้เป็นรถตำแหน่งผมและผมเซ็นต์รับมาจากสำนักงานใหญ่ ถ้าต้องเอาไปให้เธอใช้ล่ะก็.เอาคืนไปเลยผมไม่ต้องการ..ผมมิได้เป็นคนชอบฟ้องเพียงแต่บอกนายสาวไปว่า วันก่อนยืมไปเฉี่ยวประตูโกดังมายังไม่ได้ซ่อมเลยครับ นายสาวคงจ๋อยเพราะประโยคหลังนี้เอง.ตามด้วยเสียงอันดังว่า..ใบขับขี่ก็ไม่มี..เงียบกันหมดเลยสิครับ..ก่อนกลับกรุงเทพฯเธอยังแกล้งพูดหยิกแกมหยอกว่าอย่าไปคิดดอกกับพนักงานแพงเลยน๊ะ..เธอกลับไปถึงสำนักงานใหญ่แล้วเธอยังโทรมาชมผม.แกล้งชมต่างหาก.เออ..ยูเพื่อนชั้นชอบยูมากที่ตอบอะไรฉะฉานแบบทหารจริงๆ..แต๊งกิ้วจ๊ะ..เธอจะจบการสนทนาทางโทรศัพท์กับผมเช่นนี้เสมอ. ผมมิได้ยินดีกับคำชมของเธอแม้แต่น้อยแถมยังเกลียดจริงๆกับพวกที่ชอบพูดฝรั่งคำไทยคำ..เออจะบอกว่าขอบใจมากน๊ะหรือแต๊งฟอร์เอฟรี่ติ๊งก็ว่ามาเลย..ผมก็ไม่โกรธ.

๔๔. พนักงานขับรถเทรลเลอร์ - ที่โรงพอกท่อ. ภาพโดยผู้เขียน.

นี่อะไรกัน ? พวกหนึ่งพยายามอนุรักษ์ภาษาไทย..ดูสิอีกพวกดันจะแหกกฎ..แล้วเมื่อไรล่ะเมืองไทยจึงจะเจริญ ? ยิ่งพวกนักวิชาการราคาถูกๆล่ะก็ตัวดีนัก..บางคนแอบซื้อปริญญามาด้วยซ้ำเวลาออกสื่อล่ะก็คอนฟิ๊วส์เป็นประจำ..ยังจำภาษิตไทยที่ว่า.“ให้ระวังเพราะหน้าต่างมีหู-ประตูมีช่อง”กันได้ไหม ? วันจันทร์ต่อมานายสาวของผมมากับลูกน้องชายเพื่อสอบสวน  จะเอาความผิดกับผมให้ได้เพราะเข้าใจเอาเองว่า..ผมนำเงินบริษัทไปออกดอกออกผล..คิดได้ยังไงจ๊ะนายจ๋า ? เธอให้เงินผมไว้เพียง ๑ หมื่นบาทเท่านั้น ! ออนแฮนด์. - On hand. ใช้อะไรก็ให้รีบทำเบิกไปที่บริษัทแล้วเธอจะโอนมาคืนทันที.แต่เธอไม่รู้ว่าผมต้องจ่ายเงินตลอดเวลาเพื่องานบริษัท นี่ถ้าผมทำให้งานสะดุดก็มารวมหัวกันตำหนิผมอีกเป็นแน่.การเติมน้ำมันรถช่วงแรกต้องเติมเงินสดครับคันละประมาณสามพันรวม ๖ คันก็วันละหมื่นแปด..เห็นไหมว่าเกินงปแล้วน๊ะค-ร๊-า-บ เจ้านาย..ผมออกเงินก่อนเพื่อมิให้งานสะดุด   จนแฟนมักจะถามเสมอว่า..ทำไมเราจะต้องออกเงินให้บริษัทก่อนล่ะ ? ในที่สุดการสอบสวนจบลงแบบล้มเหลวเพราะไม่สามารถเอาความผิดอะไรจากผมได้  พอเธอกลับผมทำเอกสารขอให้ทางบริษัทคืนเงินให้กับผมโดยด่วน.. ผมยิงตรงไปที่เจ้าของบริษัทโดยอธิบายตามความจริง และมาจบลงว่ามีจนท.จากสำนักงานใหญ่มาสอบสวนผมทั้งที่ไม่รู้ความจริง..เงินที่ผมให้พนักงานยืมนั้นเป็นเงินบำนาญของผมเอง เพราะ..ผมมีบำนาญจากกองทัพเรือ.ปีละประมาณแสนสอง.ส่วนเงินที่ผมออกค่าน้ำมันไปนั้นเพราะผมไม่ต้องการให้งานสะดุด และมิได้อวดร่ำอวดรวยที่ต้องมาออกเงินให้บริษัทเหมือนที่บางคนเข้าใจผิด และคิดเอาเอง..ได้ผลสิครับเพราะวันรุ่งขึ้นผมไปเชคแล้ว  ปรากฎว่ามีเงินโอนมาคืนผมในบัญชีทุกบาททุกสตางค์..แถมนายสาวโทรมาชมผมว่า..เฮ้ยยูเยี่ยมมากแต่..บรรทัดสุดท้ายยูว่าใครล่ะ ? ใครก็ได้ที่มาวุ่นวายกับผมแล้วค่อยๆบรรจงวางสาย..ดูสิครับตั้งแต่นั้นมานายสาวคนนี้ลืมผมไปเลยไม่เคยมายุ่งกับผมอีก..นอกจากเรื่องงานจริงๆ..งานท่อไม่น่าจะมีปัญหาใดใด ?เพราะหน.แผนกบุคคลมาเป็นหน.โครงการณ์ โดยมีผมเป็นผู้ช่วย..

 

๔๕. ขึ้นมาโดยปลอดภัยแล้ว. - บนแท่นเจาะน้ำมัน. ขอบคุณภาพจากเน็ทคุณอรทัย.

ผมยังต้องรับ - ส่งพนักงานตามปกติ  และต่อมาทางปั๊มให้เครดิตโดยสามารถเติมน้ำมันได้โดยใช้บิลและให้พนักงานเซ็นต์กำกับทุกครั้ง..ปกติจะมีการนำท่อขึ้นรถแต่เช้าและปล่อยรถไปทันทีที่บรรทุกเสร็จ  บางครั้งบรรทุกเสร็จช่วงบ่ายและรถติดเวลาจึงมีการเดินทางช่วงเช้ามืดช่วงแรกๆที่มีการเติมน้ำมันนั้นผมยังต้องไปกำกับดูแลที่ปั๊มสัตหีบทุกครั้ง. ต่อมามีเรือบาร์จของลูกค้าเข้าเทียบที่ท่าเรือมาบตาพุดอีก  ผมไม่สามารถแยกร่างได้. เช้ามืดวันหนึ่ง..ผมต้องไปรับลูกเรือในเวลาใกล้เคียงกันจึงไม่สามารถมากำกับเรื่องการเติมน้ำมันรถได้  ผมได้ชี้แจงให้พนักงานขับรถทราบแล้วโดยให้พนักงานขับรถทุกนาย..เซ็นต์ชื่อกำกับเวลาเติมน้ำมัน.เติมกี่ลิตร ? ก็ให้ผู้เติมเซ็นชื่อรับไว้.  เรื่องง่ายๆแค่นี้ถ้ารับผิดชอบไม่ได้แล้วพวกพี่.จะไปรับผิดชอบรถเทรลเลอร์ราคาเป็นล้านได้ยังไง ? ยังไม่มีเรื่องใดใดเกิดขึ้น.ช่วงวันหยุดหรือช่วงที่ผมผ่านมาแถวที่พักของพนักงาน ผมมักจะหยุดคุยด้วยเสมอ ถามสารทุกข์บ้าง เรื่องการขนย้ายท่อบ้าง บ่อยครั้งที่พบว่าพนักงานนั่งดื่มเบียร์กัน. ผมมิได้ไปวุ่นวายกับเขาเพราะถือว่าเป็นเรื่องส่วนตัวและนอกเวลางานเขาจะทำอะไรก็ได้.นายที่ดีไม่ควรไปก้าวก่ายเวลาส่วนตัวของลูกน้อง..*ผู้อ่านท่านใดเป็นหัวหน้าหรือเป็นเจ้านายไม่ควรข้ามบรรทัดนี้ไป..อ่านแล้วควรทำด้วยน๊ะมิใช่อ่านเพราะกลัวผู้เขียนตำหนิ..อยากให้ลูกน้องด่าว่าเป็นเจ้านายชั้นเลว ก็ตามใจน๊ะ ! ประมาณสองเดือนต่อมาทางสำนักงานใหญ่ตรวจพบว่าพนักงานร่วมกันโกงและนำน้ำมันไปขาย. ที่จริงผมพอทราบมาบ้างแต่ถ้าเป็นความกันก็แพ้เพราะ ขาดหลักฐานนั่นเอง. สาเหตุที่สำนักงานใหญ่ทราบเพราะระยะทาง ที่รถวิ่งสั้นลงแต่จำนวนน้ำมันที่พนักงานไปเติมยังคงเดิม..เรื่องจึงต้องไปถึงศาล..ตอนแรกทางสำนักงานใหญ่คิดว่าผมคงมีส่วนรู้เห็นด้วยแต่..ในความเป็นจริงมิได้เป็นเช่นนั้น..ผมยังต้องไปเป็นพยานศาลอยู่หลายครั้งในที่สุด..แพ้สิครับเพราะไม่มีพยานหลักฐาน. เรื่องนี้จบลงหลังจากที่พนักงานขับรถบรรทุกท่อถูกเลิกจ้างช่วงที่จบงานท่อใหม่ๆ. และในที่สุดพนักงานที่ถูกเลิกจ้างก็ได้รับค่าชดเชยตามหลัง..แม้จะต้องไปหางานใหม่ทำ.

 

๔๖. แท่นเจาะน้ำมันบนบก : เก็นติ้ง ๓๖ - Kenting 36. ขอบคุณภาพจากเน็ท.

งานขับรถบรรทุกหรือรถเทรลเลอร์นั้น  เป็นงานที่หาไม่ยากนัก เพราะมีหลายบริษัทที่ทำเกี่ยวกับด้านลอยิสติคส์ พนักงานจึงเข้า-ออกๆกันตามปกติ ที่ไหนจ่ายเงินดีกว่าก็พากันออกจากที่เก่าไปเข้าที่ใหม่..มันเป็นสัจจะธรรมครับ.ผมยังต้องกลับมารับ-ส่งพนักงานทางเรือต่อเป็นช่วงท้ายๆ ก่อนจะเริ่มเปลี่ยนการรับ-ส่งไปเป็นการเดินทางด้วยเฮลิคอร์ปเตอร์  และช่วงสุดท้ายนี้เองยังทำให้ผมได้รับประสบการณ์พร้อมกันทั้งดีและไม่ดีดังนี้..เย็นวันหนึ่งมีเรือจากแท่นเจาะเข้ามาเทียบผมนำรถไปรับ จากท่าเรือตามปกติ.ช่วงที่เรือเข้าค่อนข้างเย็นผมมักจะเลิกงานและกลับบ้านก่อน  ใครมาทำงานแบบผมจะรู้ว่าบ่อยครั้งที่จะต้องมีแต่เรื่องปวดหัว..เหนื่อยกับงาน..ถ้าได้อาบน้ำให้ตัวเย็นสักหน่อยก็จะมีแรงไปได้อีกนิด..ผมออกจากบ้านก่อนเวลาเรือเข้าเทียบเสมอ  เพราะไม่อยากให้พนักงานปากแมวบางตัวฟ้องไปที่สำนักงานใหญ่ว่า..มารับช้า พนักงานทั้งหมดจะกลับไปกับรถตู้ฉะนั้นรถตำแหน่งผมถ้าจะรับครอบครัวมาด้วย..จะผิดไหมล่ะ ?บอกแล้วว่าถ้าเสร็จงานมืดไปหน่อยผมจะพาครอบครัวไปทานมื้อเย็นกันเลยก่อนกลับเข้าบ้าน ไม่ต้องเสียเวลากลับมาทำอาหารที่บ้านอีก. เย็นนี้มีเรื่องที่ทำให้ล่าช้ากว่าปกติมากคือ พอพนักงานขึ้นรถตู้ออกไปหมดแล้ว   ยังมีพนักงานนายหนึ่งที่ผมต้องนำส่งร.พ.ทหารเรือ ก.ม.สิบ.เพราะดันตกมาจากที่สูง..สาเหตุเพราะความประมาทไม่ทำตามกฎที่ระบุว่า ถ้าใครต้องขึ้นทำงานบนที่สูงกว่า ๓ ฟุตพนักงานจะต้องสวมเบ๊ล - Belt.หรือเข็มขัดรัดตัวป้องกันมิให้ตกลงมา แต่นายแขกคนนี้ดื้อและประมาทจึงหล่นลงมาทำให้ทุกฝ่ายต้องวุ่นวายไปตามๆกัน.เท่านั้นยังไม่พอ !พี่บังถูกเพื่อนๆด่ากันเสียงขรมสาเหตุเพราะ..พนักงานบนแท่นเจาะน้ำมันนั้นถ้าทำงานครบ ๓ เดือนโดยไม่มีอุบัติเหตุทุกคนจะได้รับเงินรางวัลเป็นเปอร์เซ็นต์ ที่เรียกว่าเงินเซฟตี้-  Safety Bonus. ดังนั้นพนักงานหลายๆคนจึงหวังที่จะได้เงินอีเหน็บก้อนนี้แอบเมียไว้ใช้จ่ายแต่..งวดนี้ทุกคนต้องผิดหวังเพราะไอ้บังราคาถูกคนนี้นั่นเอง ! ผมต้องมาเดินเรื่องเพื่อส่งตัวเข้ารักษาที่ร.พ.ดังกล่าว..

๔๗. เรือซัพพลายมิสโรบิน - ขณะจอดเทียบท่ารองาน. ขอบคุณภาพจากเน็ท.

ระหว่างที่เดินเรื่อง..ก็ให้แม่บ้านออกไปซื้อข้าวกล่องมาให้คนป่วย เพราะตอนมาถึงร.พ.เลยเวลาอาหารเย็นไปแล้ว..เงินตัวเองด้วยน๊ะ. ผมจะทำเบิกทำไมล่ะแค่ ๑๕ บาทเสียเวลาเขียนแถมยังเปลืองหมึกเปล่าๆ..ยามว่างจากงานผมก็แวะไปเยี่ยมและดูอาการของเขาเสมอ ทางสำนักงานใหญ่และทางลูกค้าอยากทราบความคืบหน้า.. ครั้งสุดท้ายที่ผมมาเยี่ยมเจ้าตัวบอกว่าหมอจะต้องตัดขาช่วงข้อเท้าเพราะกระดูกแตกและเอ็นขาด นายแขกคนนี้ไม่ยินยอมและจะขอไปรักษาตัวที่บ้านกับหมอแผนไทย.เอ้า ! เท่านั้นยังไม่พอผมต้องมาตามจ่ายค่ารักษาพยาบาล   ติดต่อขอนำตัวออกจากร.พ.และเดินเรื่องขอให้รถพยาบาลไปส่งตัวขึ้นเครื่องที่สนามบินดอนเมืองอีกด้วย เห็นไหมว่าที่ทุกอย่างเรียบร้อยดีไมใช่เพราะการดำเนินงานของผมหรอกหรือ ? แต่ไอ้บังคนนั้นมันไม่เคยเห็นและไม่รู้จักว่าความดีเป็นอย่างไร ? ทั้งที่ผู้นำศาสนาของมันทั้งสอนทั้งสั่ง..ยังไงๆผมว่ามันไม่มีทางเชื่อหรอกครับ..ทำไมผมจะพูดเช่นนี้ไม่ได้ก็ผมเห็น.มันดื่มเบียร์เป็นประจำ..เมาทีไรตาขวางทุกทีแต่ดีน๊ะที่มันไม่กล้าเข้าใกล้ผมเพราะตอนนั้น..ผมค่อนข้างจะอ้วน..มันคงกลัว..นึกว่าผมเป็นหมู..รู้จักกลัวไว้บ้างก็ดี..จะได้ปลอดภัย.หลายวันผ่านไปผมลืมเรื่องชั่วๆนี้ไปแล้วที่ไหนได้พอมันกลับไปถึงบ้านมันเขียนรายงานมาที่สำนักงานใหญ่ว่า..ระหว่างที่มันมาพักป่วยนั้น..ไม่มีใครมาดูแลมันเลย..ผมคิดถึงภาษิตเรื่องแขกและงูขึ้นมาอีกครั้งจำได้ว่า..เขาคงสอนกันมาผิดๆที่ให้ตีงูก่อน..ต่อไปให้ตีแขกก่อนแล้วปล่อยงูไป..ดีว่าผู้ใหญ่ไม่เชื่อตามรายงานมิฉะนั้นผมคงจะเละไปอีกเพราะมีบางคน.จ้องจะซ้ำเติมผมอยู่เงียบๆ..คงผิดหวังล่ะสิ ! ต่อมา..เมื่อเรือเข้าเทียบที่ท่าสัตหีบเย็นวันหนึ่งผมได้รับแจ้งเรื่องคล้ายๆกันอีก แต่เที่ยวนี้คนป่วยเป็นคนอินโดนีเซียต้องขึ้นมาพบแพทย์เพราะไส้ติ่งอักเสบ ผมนำตัวส่งจนเรียบร้อยดีและรับปากว่าถ้าว่างจะแวะมาเยี่ยม อย่างน้อยเขาก็รู้สึกว่าไม่เหงาแล้ว.เชื่อไหมครับช่วงที่เขามาป่วยนั้นผมงานยุ่งจนไม่มีเวลาแวะมาเยี่ยมเขาเลย ช่วงที่ว่างจริงๆก็หมดเวลาเยี่ยมเสียแล้วแต่..ผมเยี่ยมเขาทางโทรศัพท์ครับเพราะผมโทรมาถามอาการบ้าง  คุยกับเขาบ้าง แค่นี้คนไกลบ้านก็อบอุ่นแล้วล่ะครับ. เชื่อผมเถอะ.

๔๘. เรือซัพพลายมิสแมรี่  - บรรทุกของไปส่งที่แท่นเจาะน้ำมัน. ขอบคุณภาพจากเน็ท.

สองวันต่อมาผมได้รับแจ้งจากสำนักงานใหญ่ว่า..ให้ไปรับตัวคนป่วยอินโดคนเดิมไปส่งไว้ที่เรือบาร์จ  ซึ่งจอดเทียบที่ท่าเรือมาบตาพุด   เขาดีใจที่พบผมอีกเชื่อไหมว่าก่อนจากกันเขาให้ทิปผม ๑ พันบาท เห็นไหมว่าทั้งสองนายนั้นเป็นมุสลิมเหมือนกันแต่..พระอัลเลาะห์ประทานนิสัยมาให้ไม่เหมือนกัน..พอส่งลูก ค้าอินโดคนนั้นแล้วก็ไม่ค่อยมีการส่งคนไปที่เรือบาร์จบ่อยนัก เพราะช่วงต่อมาเรือลำนี้งานหมดและระหว่างจอดรองาน..ทางบริษัทใหญ่ถือโอกาสทำการซ่อมทำในอู่ยูนิไทยที่ท่าเรือแหลมฉบังเสียเลย เพราะค่าใช้จ่ายในการซ่อมทำนั้นถูกกว่ากันมากกับการซ่อมทำที่สิงคโปร์  เที่ยวสุดท้ายก่อนเรือลำนี้ จะเดินทางเข้าอู่ซ่อมผมต้องไปรับพนักงานจากท่าเรือมาบตาพุด  เพื่อไปส่งขึ้นเครื่องที่ดอนเมือง ผมให้รถประจำมาจอดรอที่ก.ม.สิบแล้วไปรับลูกค้ามาถ่ายขึ้นรถแล้วกลับมาแอบนอนหน้ารร.สวอนเลค  เพราะถ้าต้องกลับบ้าน.คงอยู่บ้านได้ไม่เกิน ๑๐ นาทีก็ต้องออกมารับพนักงานปกติไปส่งที่ท่าเรือสัตหีบอีก..สู้นอนมันหน้าโรงแรมนั่นแหละ !ใครจะไปฟ้องเมียว่าผมมานอนที่โรงแรมผมก็ไม่กลัวเพราะ..เที่ยวนั้นแฟนผมนั่งมาเป็นเพื่อนด้วย. ใครเคยมาใช้ถนนช่วงสนามบินอู่ตะเภา บ้านฉาง ห้วยโป่ง จะต้องรู้ดีว่าดึกๆถนนค่อนข้างจะว่าง เปลี่ยว และยังสามารถพบกับอันตรายได้เสมอ..จำภาษิตไทยได้ไหมที่ว่าคนเดียวหัวหายสองคนเพื่อนตาย..หรือไม่ก็..ตายทั้งคู่..มาถึงตรงนี้ผมอยากบอกว่าหมอแผนไทยนั้นฝีมือดีพอสมควรเพราะประมาณหนึ่งเดือนต่อมา..ผมมารับพนักงานไปขึ้นเฮลิคอร์ปเตอร์ก็ได้พบกับไอ้บังคนเดิม  พี่แกเดินปร๋อเลยครับแต่ผมไม่พูดจากับมันอีกเลยเพราะเสียดายเวลาที่ไปดูแล..มันยังมีน้ำใจฟ้องไปที่บริษัทได้ลงคอทั้งที่..ผมมิได้เลวจริงตามที่มันไปพูดไว้..

๔๙. เรือซัพพลาย. - ลากและดึงแท่นเจาะไปเข้าพื้นที่ขุดเจาะ. ขอบคุณภาพจากเน็ท.

*ผมเขียนเรื่องงานที่ทำแบบถาวรมาหลายตอนแล้ว  อยากเขียนถึงสาระสำคัญที่มีโอกาสร่วมในงานครั้งนี้ก็คือแท่นเจาะน้ำมัน , เรือซัพพลายที่รับส่งอุปกรณ์ต่างๆ และแท่นต่างๆที่ตั้งอยู่ในอ่าวไทย เพื่อให้ท่านได้ทราบบ้างพอสังเขป ส่วนใดที่ผิดพลาดโดยมิได้ตั้งใจ คงต้องขออภัยต่อทุกท่านที่ทำงานด้านนี้โดยตรงน๊ะครับ.

ก.) รายชื่อของแท่นเจาะน้ำมันในอ่าวไทย.

ไหนๆก็เขียนเรื่องแท่นเจาะน้ำมันแล้ว  ถ้าไม่เขียนให้ท่านได้รู้จักชื่อของแท่นต่างๆบ้าง  อาจจะถูกตำหนิว่าไม่ยอมทำการบ้านมาก็เป็นได้ จึงอยากเขียนให้ท่านได้ทราบกันพอสังเขปน๊ะครับ. ในอ่าวไทยเรามีแท่นเจาะหลายแท่นแบ่งได้เป็นดังนี้ :

๑. แท่นเจาะที่แหล่งน้ำมัน. Oil Field.

Benchamas. เบญจมาศ. - Chaba. ชบา. - Lanta. ลันตา. - Maliwan.มะลิวัลย์.  - Plamuk.ปลาหมึก. - Rajpruek. ราชพฤกษ์. - Tantawan.ทานตะวัน. - Yala.ยะลา.

๒.  แท่นเจาะที่แหล่งก๊าซ. Gas Field.

Baanpot.บรรพต. - Gomin.โกมินทร์. - Jakrawan.จักวาล. - Komin.โกมินทร์.  - Moragot   มรกต. - North Jarmjuree. จามจุรีเหนือ. - Pladang.ปลาแดง. - Platong.ปลาทอง. - South West Plakarang.ปลาทองตะวันตกเฉียงใต้. - Surat.สุราษฎร์. - Trat. ตราด.  - Yung Thong.ยูงทอง.

๓. แท่นผลิต. Central Processing Platform.

Funan. - ฟูนาน. - Kapong. - กะพง. - Pailin.ไพลิน. - Platong.ปลาทอง.  - Satun.สตูล. - South Baanpot.บรรพตใต้.

 

๕๐. แท่นเจาะน้ำมันของเชฟร่อน.  -  ในอ่าวไทย. ขอบคุณภาพจากเน็ท.

ข.) รายชื่อของแท่นเจาะน้ำมันนอกอ่าวไทย.

Oil Rig.

Bay Driller Jack up.

Central AzeriCaspian Sea.

Central AzeriCaspian Sea.

Galaxy 1.

Kenting 36. 

Ninian Central Installation.

North WestHutton.Ocean Guardian.

Ocean Princess.

Sunsets over the Thistle.

The Ocean Nomad.

Well Testing Vessel.               

West Leo. ;

Wil Phoenix. Sea Viking Piper.

Platform.

A Production Platform.

Drilling Platform.

Vallhall A Production Platform.

 

๕๑. เรือซัพพลายโบ๊ท  - ที่วิ่งอยู่ระหว่างฝั่งและแท่นเจาะน้ำมัน. ขอบคุณภาพจากเน็ท.

ค.) รายชื่อของเรือซัพพลาย.

เรือซัพพลายที่วิ่งให้บริการอยู่ในอ่าวไทยมีหลายลำ ซึ่งทางเชฟร่อนเช่ามาจากหลายบริษัทในสิงคโปร์  และตัวแทนใหญ่คือบริษัทได๊ฟ์ไท๊ด์. สำนักงานตั้งอยู่ในตู้คอนเทนเนอร์ติดกับบริษัทเชฟร่อน ซึ่งเป็นสำนักงานและคลังร่วมกัน. คลัง ๑๒ ของการท่าเรือสัตหีบ. เรือที่จะกล่าวต่อไปนี้มักจะมาเทียบที่ท่าเรือสัตหีบเป็นหลัก.ท่า๔ -๕ -๖. แต่มีไม่บ่อยนักที่เรือจะต้องไปเข้าเทียบที่ท่าเรือมาบตาพุดบ้าง หรือท่าเรือแหลมฉบังบ้าง จากหลายสาเหตุเช่นการท่าเรือต้องใช้พื้นที่หน้าท่าจัดงานวันเด็ก.ห้ามรถทุกชนิดวิ่ง ๑ วันแต่งานขุดเจาะน้ำมันนั้นไม่สามารถหยุดได้ หรือช่วงที่เรือรบอเมริกันเข้าเทียบเพื่อขนของลงมาใช้ในการฝึกร่วมผสมประจำปี. นอกจากที่กล่าวมานี้เรือซัพพลายมักจะเข้าเทียบที่ท่า ๔ ท่าผูกขาดของเชฟร่อน.ทีมงานของป๋าแจ๊คและเดอะออดต้องมาขนย้ายของตามหน้าที่  ซึ่งรับมอบมาจากออยล์เทคฯ พร้อมลุย ! อยากบอกว่าทีมงานเหล่านี้เป็นมืออาชีพครับ..ทำกันมาหลายปีแล้ว เรือที่เข้าเทียบแบ่งได้สองประเภทคือ  ก.)เป็นทีมงานของบริษัทได๊ฟ์ไท๊ด์. ข.) เป็นเรือนอกสังกัด.  การส่งอาหารให้กับเรือก็มีการแบ่งกันส่งเช่น..เจ๊คนแรกเป็นผู้ส่งให้กับเรือของได๊ฟ์ไท๊ด์ทุกลำ.เรือข้าใครอย่าแตะ ! ส่วนเรือนอกสังกัดนั้นผู้ส่งรายใหญ่คือ บจก.ออยล์เทคฯจากของสิงคโปร์.พี่เขาดำเนินธุรกิจแบบกระจายรายได้ รับรายการมาแล้วก็ส่งให้ยี่ปั๊ว-ซาปั๊วต่อไป.กินหัวคิวแบบไม่ต้องเหนื่อยไม่ดีกว่าหรือไง ? ส่วนงานที่ผมทำอยู่ก็พอได้บ้าง  เพราะมีลูกค้าจากบริษัทซานตาเฟ่ผูกขาดบนแท่นริคแบบแจ๊คอั๊พนั่นเอง.ช่วงปลายที่ผมยังทำงานอยู่บริษัททรานโอเชี่ยน.ได้มาซื้อกิจการและพนักงานไปทั้งหมด.เรือซัพพลายที่จะกล่าวถึงที่ดังรายละเอียดนี้ :

๑.เรือที่ดำเนินการโดยบริษัทได๊ฟืไท๊ด์.

- MV.Clatworthy Tide.

- MV. David Tide.

- MV.Massive Tide.

- MV.Premaraj Tide.

- MV. Sylvia Tide.

๒.เรือที่ให้บริการอิสระ.

- MV. Anglia   Service.

- MV. Miclyn.  Enterprise.

- MV. Miclyn.  Grace.

- MV. Osa.       Voyager.

- MV. Ostertor.

- MV. Sea       Interpid.      

- MV. Vos      Champion.

- MV. Vos      Odssey.

๕๒. เรือครูโบ๊ท. - รับส่งพนักงาน. ขอบคุณภาพจากเน็ท.

เรือรับ - ส่งพนักงานที่เรียกว่าครูเช๊นท์โบท. - Crewchange Boat. ในสมัยที่ผู้เขียนยังทำงานอยู่..มีไม่กี่ลำที่วิ่งให้บริการ..ต่อมามีการเปลี่ยนการเดินทาง  โดยไปใช้บริการทางอากาศกับเฮลิคอร์ปเตอร์ของบริษัทที-เอ-เอส : TAS. = Thai Aviation Service.  เรือดังกล่าวจึงต้องกลับต้นสังกัดที่สิงคโปร์. ทางเชฟร่อนเลิกจ้าง.เรือดังกล่าวมีดังนี้ : - Major Tide. - Pelican. - Univise 1.  - Univise 2. เป็นอันว่าหมดยุคของการเดินทางโดยเรือตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา.