เมื่อคืน (๒๗ เม.ย.๕๕) ผมเปิดไปช่องเจ็ดสีทีวีเพื่อแม่บ้าน เพื่อจะดูข่าวรถหรูชนวีโก้ แต่ก่อนจะมีข่าวนั้น ช่องนี้จะโฆษณาก่อน ก่อนนั้นผมนับเวลาการโฆษณาช่องนี้รวมแล้วรอบหนึ่ง ๕ นาที จึงไม่อยากรอ ปิดไปช่องอื่นก่อน และไปพบ "รายการแฟนพันธุ์แท้" รอบนี้ เป็น "แฟนพันธุ์แท้พุทธทาส" หนึ่งในสมาชิกเพื่อจะเป็นแฟนพันธุ์แท้มีเด็กอายุ ๙ ขวบอยู่ด้วย ด้วยเหตุบางประการ ผมลืมเปิดไปดูข่าวที่ต้องการดู แต่มาประทับใจกับอะไรบางอย่าง "เด็กอย่างนี้ก็มีด้วย" ทางพิธีกรรายการแนะนำว่า เด็กคนนี้ไม่เคยขอเงินแม่ซื้อของเล่น แต่จะให้แม่ซื้อหนังสือของพุทธทาสให้ (โม้หรือเปล่าเนี่ย ฮา) เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ผมคิดว่า หน่อเนื้อของพุทธศาสนาแบบพุทธทาสน่าจะเกิดขึ้นแล้วอีกหนึ่งหน่อเพื่อสืบทอดความคิด

แวบความคิดหนึ่งกับการมองโลก เรามักตั้งคำถามกับคนที่แปลกกว่าคนอื่นว่าเพี้ยน เช่น พวกที่เรียนปรัชญาแล้วคิดอะไรก็ไม่รู้แตกต่างจากคนทั่วๆไป เราจะมองเขาว่า เพี้ยนหรือเปล่า เป็นต้น แล้วเด็กแบบนี้ล่ะ เพี้ยนหรือเปล่า ผมคิดว่า เขาไม่ได้เพี้ยน ในความหมายว่าประหลาดคน แต่เขาผิดเพี้ยน จากคนไทยทั่วไป ทำไมหรือ เพราะหากนี้ไม่ใช่การแสดงและการจัดการของผู้จัดการราย และเด็กคนนี้เก่งขนาดนี้ ผมว่า "สุดยอด" คนสุดยอดแตกต่างจากคนทั่วไป

แล้วถ้าเรามีลูกคนหนึ่ง และลูกคนนี้ขอให้แม่ซื้อคอมพิวเตอร์ให้ เขาสามารถเขียนโปรแกรมต่างๆได้ตั้งแต่เด็ก รู้ระบบคอมพิวเตอร์ได้เหนือกว่าเด็กและผู้ใหญ่ทั่วไป เด็กอย่างนี้เรามองว่าอย่างไร "อัจฉริยะ" ใช่ไหม ถ้าอย่างนั้น รองแฟนพันธุ์อย่างเด็กเก้าขวบคนนี้ก็น่าจะ "อัจฉริยะ" เหมือนกันไหม เพราะเขาเป็นเด็กอัศจรรย์กว่าเด็กทั่วไปไงครับ