น่าจะเป็นอีกวันที่ผู้เขียนรู้สึกอิ่มอก อิ่มใจ ที่บอกตนเองว่า... “หัวใจของฉันพองโต”

วานนี้ ผู้ป่วยรายแรกเป็นผู้ป่วยชายที่มีน้ำหนักถึง 106 กิโลกรัม ตัวโตมาก นอนเต็มเตียงผ่าตัด มาทำผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกด้านซ้าย

หมีน้อยไม่สบาย

ทีมงานวางแผนฉีดยาชาเข้าช่องไขสันหลังได้ระดับการชาถึงบริเวณใต้ลิ้นปี่ จัดท่าผ่าตัดตะแคงขวา

เมื่อเริ่มเข็นผู้ป่วยจากห้อง induction เข้าห้องผ่าตัดภายหลังการทำ block เสร็จ ผู้เขียนสังเกตเห็นสีหน้าผู้ป่วยออกจะมีความกังวล ถามคำตอบคำ บางคำถามไม่ตอบ บ่งบอกความกังวล

หมีน้อยเครียด

ผู้เขียนจึงถามว่า

“ชอบฟังเพลงมั้ยคะ?” ผู้ป่วยดูฉงนนิดนึง แล้วพยักหน้าพร้อมทั้งตอบว่า

“ชอบครับ”

“อยากฟังเพลงขณะหมอผ่าตัดมั้ย มีเพลงเสียบหูฟังให้นะคะ เพิ่งได้มาใหม่ๆ?”

“อยากฟังครับ”

“คุณลุงชอบเพลงประเภทไหนคะ”

“เพลงลูกทุ่งครับ” ผู้ป่วยบอก

หมีน้อยแอบซึ้ง

ผู้เขียนเพิ่งได้ซื้อวิทยุ MP3 เสียบหูฟัง ที่คณะแพทย์ฯอนุมัติงบประมาณให้ ในโครงการของผู้เขียนเพื่อคลายเครียดให้ผู้ป่วยที่ฉีดยาชาเฉพาะส่วนแต่ยังตื่น รู้ตัวขณะผ่าตัด

MP3 ใหม่แกะกล่องถูกผู้เขียนนำออกมาให้น้องธุรการเตรียมเพลงให้...ในช่วงเวลาสั้นๆจึงได้เพลงของก๊อต จักรพรรณ์มา 4 เพลง ผู้เขียนเรียนรู้การใช้เครื่องคร่าวๆแล้วรีบนำลงมาให้ผู้ป่วยฟัง

ผู้เขียนก็ยังไม่เคยใช้เลยต้องแบ่งลำโพงกันคนละหู ต้องปรับระดับเสียง

...เพลงเพราะจริงๆ....

ผู้ป่วยนอนหลับตา เพลง 4 เพลงที่ได้มาถูกเปิดเวียนไปมาหลายรอบ ทั้งหมอดมยาและแพทย์ผ่าตัดดูชื่นชอบกับวิธีของผู้เขียน ได้ยินเสียงบอกต่อกันในกิจกรรมของผู้เขียน 

การผ่าตัดดำเนินไปนานราวชั่วโมงเศษ ผู้ป่วยเริ่มปวดเมื่อยข้อศอกและแขนข้างที่นอนทับเพราะน้ำหนักตัว ได้มีการปรับ ขยับและนวดแขนให้เป็นระยะ... สักพักใหญ่จึงตัดสินใจร่วมกับพชท. ปี 1 ที่อยู่ด้วยในการให้ยาคลายกังวลและแก้ปวดนิดหน่อยเพิ่มเติม จากนั้นผู้ป่วยมีอาการสุขสบายมากขึ้น นอนหลับได้ตลอดการผ่าตัด

สังเกตเห็นว่าเปิดตาลืมขึ้นบางครั้งเมื่อจบเพลงที่ 4 ผู้เขียนต้องเวียนเปิดซ้ำเพื่อมิให้ขาดตอน

 

ผู้ป่วยเสียเลือดราว 1100 มล. มีการเปิดเส้นเลือดดำให้น้ำเกลือเพิ่มอีกหนึ่งเส้น ให้สารน้ำและเลือดทดแทนตามมาตรฐาน ให้ได้ทันการสูญเสียขณะผ่าตัด การผ่าตัดใช้เวลาราว 3 ชั่วโมง เกณฑ์ทั่วไปของผู้ป่วยค่อนข้างปกติ

(ตอนถ่ายภาพผู้ป่วยหลับ ผู้เขียนเกรงใจไม่กล้าปลุกภาพเลยไม่ค่อยสวย มีสายรุงรังหน่อยตอนผู้ป่วยบ่นเมื่อย)

เสร็จผ่าตัดผู้ป่วยได้รับการดูแลต่อที่ห้องพักฟื้น

ผู้เขียนตามไปเยี่ยมในภายหลังและสอบถามความพึงพอใจต่อการฟังเพลง

“ชอบมากครับ คลายเครียดได้มากๆ...จริงๆๆๆ....”

หมีน้อยแอบปลื้ม

จากการประเมินผู้เขียนเชื่อว่าผู้ป่วยรู้สึกเช่นนั้นจริงๆ เพราะสีหน้าและน้ำเสียงมีความแตกต่างจากตอนแรกเมื่อเริ่มต้นเข้าห้องผ่าตัดอย่างมาก

จากนั้นผู้เขียนนำมาให้ผู้ป่วยฟังอีก 2 ราย โดยนำสำลีชุบแอลกอฮอล์บิดหมาดมากๆทำความสะอาดใบหูผู้ป่วยก่อน ก่อนนำลำโพงเล็กๆแนบ

...

ผู้เขียนโม้ให้น้องๆฟังถึงผลการทดลองใช้ ไม่ยุ่งยากในการเลือกผู้ป่วยเลย...เพียงเริ่มที่คำถามว่า

“ระหว่างหมอผ่าตัดอยากฟังเพลงหรือไม่?...”

...

และวันนี้ได้ประชุมในทีมวิสัญญีออร์โธปิดิกส์ ผู้เขียนมีน้องๆในทีมที่เข้มแข็งอีก 3 คนได้แก่ คุณไกรวาส แจ้งเสม, คุณยุวดี หันตุลา และคุณสุเจตนา ภูมิสวาสดิ์ รวมทั้งมี อ.มาลินี วงศ์สวัสดิวัฒน์เป็นที่ปรึกษา เราทบทวนปัญหาและข้อมูลที่เก็บไว้ก่อนถึงความต้องการการฟังเพลง เราแลกเปลี่ยนข้อคิดเห็น วางแผนการเลือกประเภทเพลงและกลุ่มผู้ป่วย

ตอนนี้สรุปเบื้องต้นว่า หากผู้ป่วยต้องการและต้องไม่มีบาดแผล หรือสกปรกบริเวณใบหูหรือเป็นกลุ่มเสี่ยงติดเชื้อ เราพิจารณาให้ได้เลย

Reading

วันหยุดนี้ทุกคนมีการบ้านในการเตรียมเลือกเพลงประเภทต่างๆที่เป็นกลุ่ม relaxation  แล้วจะนำมาลงใน MP 3

วันจันทร์นี้คงเริ่มนำลงใช้ได้เต็มที่

แล้วจะนำมาเล่าให้ฟังต่อค่ะ

...

thank you

ขอขอบพระคุณ ภาควิชาออร์โธปิดิกส์ที่กระตุ้นผู้เขียนเมื่อหลายปีก่อนให้ได้โครงการนี้ขึ้นมา ขอขอบคุณภาควิชาวิสัญญีวิทยาของผู้เขียน และงานนโยบายและแผน คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่นที่เห็นความสำคัญผู้ป่วยอย่างแท้จริงจนอนุมัติงบสนับสนุน ผู้เขียนภูมิใจที่มีส่วนทำให้เกิดกิจกรรมดีๆนี้