Reset สู่ "สัมปชัญญะ" (1)

ภูฟ้า
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

 

 

ความรู้สึกตัวทั่วพร้อม (สัมปชัญญะ) :

"ถ้าพวกเธอ เพียงแต่สามารถปลดเปลื้องตนเอง
ออกเสียจากความคิดปรุงแต่งเท่านั้น
พวกเธอจะประสบความสำเร็จทุกอย่าง" 

 

 

 

 

        1-2-3-4 เมษายน 2555 ที่ผ่านมา เป็นความโชคดีของผมที่ได้เข้าร่วมโครงการพัฒนาอาจารย์ผู้สอนจิตตปัญญาศึกษา สำนักศึกษาทั่วไป มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ณ พระธาตุนาดูน พุทธมณฑลอีสาน จังหวัดมหาสารคาม แรงจูงใจหลักนอกจากความชื่นชอบในจิตตปัญญาศึกษา น้ำใจอันงดงามฉันกัลยาณมิตรของกลุ่มสังฆะแล้ว เฉพาะกิจครั้งนี้มีแรงจูงใจพิเศษ คือ ท่านกระบวนกร ครับ ได้ยินชื่อเสียงท่านมานานหลายปีแล้ว ได้ยินฉายาท่านมานานแล้วครับ ท่าน "กีต้าร์เทพปากกามาร" นั่นเองครับ



 

     ผมไม่รอช้าที่จะขอถ่ายภาพที่ระลึกกับท่านกระบวนกรในทันทีที่มีโอกาสครับ 555

     การสุนทรียสนทนาของคนคอเดียวกันได้เริ่มขึ้นอย่างเบา ๆ ตั้งแต่่บ่ายวันแรกครับ เป็นช่วงที่มีความสุขมาก ๆ และคุ้มค่ามากในการเข้าร่วมในครั้งนี้ 

     ถึงแม้มหาสารคามจะเป็นบ้านเกิดผม แต่คืนนั้นเป็นครั้งแรกที่ผมไปนอนใกล้ ๆ พระบรมธาตุนาดูน แถมโชคดีได้นอนเฮือนไทยอีสานแท้ ๆ กลางป่า ผมนอนฟังเสียงธรรมชาติ พร้อมกับฝึกบทฝึกพื้นฐาน "ความรู้สึกตัว" และก็เผลอหลับไปอย่างรวดเร็ว

    เช้าวันแรก ผมรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาได้ยินเสียงสัตว์ต่าง ๆ ตามธรรมชาิติ  เป็นธรรมชาติที่ผมไม่ได้สัมผัสแบบนี้มานานมากแล้ว เป็นอีกเช้าหนึ่งที่ประทับใจมากในรอบหลายปีครับ

    แสงสว่างยามเช้าเริ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ เสียงนกกา เริ่มจอแจอย่างมีความสุขมากขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน มองดูนาฬิกาใกล้เวลานัดหมายกับท่านอาจารย์และกัลยาณมิตรเพื่อจะเิดินแบบรู้สึกตัวไปกราบพระบรมธาตุนาดูน ซึ่งอยู่ติด ๆ กันนั่นเองครับ

    เช้านี้โดยการแนะนำของท่านอาจารย์ประสาท ทำให้เราสามารถเชื่อมโยงสถานที่ถึง The source ที่มาของแก่นธรรมว่า ธรรมทั้งหลายที่พวกเราจะเรียนรู้ต่อไปนี้ล้วนเป็นคำสอนที่มาจากแหล่งเดียวกัน นั่นคือ พระพุทธเจ้า นั่นเอง

     รากเหง้าภูมิปัญญาปฏิบัติ

     อิฐ หิน ดิน ทราย สู่ The Source

     แ่ก่น เปลือก กระพี้ ต้องประสานกันสร้างสรรค์กันและกันหนอ

 

 

 

      ความรู้สึกตัว กับ ความคิด

    เป็นความบังเอิญมากครับ ที่ก่อนการเข้ารับการฝึกปฏิบัติในโครงการนี้ ผมได้เข้าฝึกปฏิบัติธรรมถือศีลอุโบสถ ณ วัดป่าสุคะโต จ.ชัยภูมิ ซึ่งท่านได้ฝึกสติแนวเคลื่อนไหว ตามแนวทางของหลวงปู่เทียน  ซึ่งบังเอิญว่าการฝึกจิตตปัญญาในครั้งนี้ เป็นการฝึกในแนวเน้น "ความรู้สึกตัว" เช่นเีดียวกันหนอ

 

     ท่านกระบวนกรค่อย ๆ ปูพื้นฐานด้วยการแลกเปลี่ยนเรียนรู้อย่างสบาย ๆ กับพวกเรา พร้อมกับพาฝึกพื้นฐานการรู้สึกตัวทั้งอริยบท ยืน เดิน นั่ง นอน ไม่ด่วนสรุป ให้แต่ละคนสามารถเข้าถึงด้วยวาระแห่งตน

 

     สำหรับตัวผมแล้ว สังเกตุเห็น การแปรผกผันระหว่าง ความคิด กับ ความรู้สึกตัว ถ้าความคิดมาก ความรู้สึกตัวก็จะน้อยลง แต่ถ้าเรามีความรู้สึกตัวมาก หรือรู้สึกตัวทั่วพร้อมแล้ว ความคิดก็จะน้อยลง

     ความโชคดีของผม คือ เมื่อสัปดาห์ก่อน ได้ไปปูพื้นการฝึกสติแนวเคลื่อนไหว จากวัดป่าสุคะโต ซึ่งเป็นแนวฝึก "ความรู้สึก" แบบเ้ข้มข้นมากอีกสายหนึ่ง นั่นก็หมายความว่า ได้ถูกปูพื้นมาแล้ว การฝึกในครั้งนี้จึงรู้สึกสบาย ๆ เมื่อเป้าหมายเพื่อหาทางสายกลางให้ได้นั่นเอง

     ด้วยความคุ้นชินแบบนักวิชาการมาตลอดชีวิต การใช้ "พยัญชนะ" หรือ ภาษาเพื่อตีความ เชื่อมโยง แนวปฏิบัติใหม่ใด ๆ เข้าเพิ่มเติมสู่้ฐานความรู้่เดิมนั้นไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ ซึ่งเป็นอุปสรรคเครื่องกั้นในการฝึกปฏิบัติความรู้สึกตัวอยู่ไม่น้อย 

     กว่าจะเข้าใจประโยคที่ท่านกระบวนกรย้ำแล้วย้ำอีกว่า  "รู้สึกตัวเฉย ๆ โดยไม่ต้องคิด ไม่ต้องตีความดูสิ" ก็ต้องใช้เวลาอยู่เป็นนานอยู่เหมือนกันครับ 555

    

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บนเส้นทางธรรม



ความเห็น (0)