"จับมือแม่เอาไว้นะลูกรัก" ... (บทกวีอารมณ์รักของแม่)

 

"จับมือแม่เอาไว้นะลูกรัก"

 

 

...

หัวใจแม่ แน่แท้ นี่คือลูก
สายใยผูก โยงสาย ที่ปลายฝัน
มือเกาะเกี่ยว เต็มร้อย หัวใจกัน
อุปสรรค นับพัน มิหวั่นภัย

ด้วยรักแท้ ของแม่ เป็นที่สุด
เปรียบประดุจ ชีวิต ลิขิตให้
ทั้งชีวิต เลือดเนื้อ และหัวใจ
แม่มอบให้ ชาตินี้ ไม่มีคืน

แม้หนทาง ข้างหน้า ดูขรุขระ
มือแม่จะ ประคอง ไม่ทนฝืน
โอบอุ้มเจ้า ลุกขึ้น ให้หยัดยืน
ปลอบใจเจ้า ทุกค่ำคืน สดชื่นใจ

แล้ววันหนึ่ง ลูกของแม่ มาเรียนครู
อนาคต แม่รู้ แม่นึกได้
ลูกของแม่ จะเป็นครู อีกไม่ไกล
ถึงวันนั้น เมื่อไหร่ แม่ใจพอง

ลูกจงมี ความเป็นครู เรียนรู้สิ้น
ลูกจงทำ เพื่อแผ่นดิน คนทั้งผอง
ลูกจงรัก และปกปัก แผ่นดินทอง
ลูกจงคิด ไตร่ตรอง เพื่อผองชน

จับมือแม่ เอาไว้ นะลูกรัก
ภาระหนัก แค่ไหน ไม่สับสน
แม่ประคอง ลูกของแม่ แม้ทุกข์ทน
ถึงแม่สิ้น ชีพชนม์ แม่ยินดี

...


 

 

บ้านปลายดง ณ หางดอย

ฤดูร้อน ณ เชียงใหม่

๒๕ เมษายน ๒๕๕๕

๐๐.๓๖ น.

 

 

......................................................................................................................................................................

อารมณ์รักของแม่

 

แรงบันดาลใจจากภาพและบรรยากาศการที่เห็นผู้ปกครอง พ่อแม่ มาส่งลูกเข้าเรียนมหาวิทยาลัยแห่งการผลิตครูในโครงการพิเศษรุ่นแรก ... ภาพที่แม่จับมือลูกเดินไปข้างหน้า มันมีความหมายมากจนอยากแต่งบทกวีสักชุดเพื่อสะท้อนความรู้สึกออกมา

 

 

หรือแม้กระทั่งภาพที่ได้นำเสนอไปแล้ว ณ อนุทิน ที่ พ่อ แม่ ลูก คอยประคับประคอง เดินไปให้ถึงจุดหมายตามที่กำหนดไว้โดยโครงการฯ

แม่ส่งลูกเข้ามาเรียน "ครู" และคงอยากให้ลูกได้เป็น "ครูที่ดี" มากกว่า "ครูที่เลว" ที่สนใจแต่เงินเดือน ค่าตำแหน่ง วัตถุนิยม มากกว่า การมีคุณธรรมจริยธรรมสอนศิษย์ให้เป็นคนดี

 

ขอให้ตั้งใจเรียนเพื่อตอบแทนความเหนื่อยยากของพ่อแม่นะครับ นักศึกษาครูทั้งหลาย

 

บุญรักษา ครับ ;)

 

 

......................................................................................................................................................................

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน อารมณ์พาไป หัวใจพาเดิน



ความเห็น (16)

เขียนเมื่อ 

สำเร็จออกมาแล้ว ให้เป็นครูที่ดี เพราะครู คือผู้สร้างอนาคตของชาติ

เขียนเมื่อ 

จับมือแม่ เอาไว้ นะลูกรัก
ภาระหนัก แค่ไหน ไม่สับสน
แม่ประคอง ลูกของแม่ แม้ทุกข์ทน
ถึงแม่สิ้น ชีพชนม์ แม่ยินดี

..

....

.......

อารมณ์รักของแม่ .....

แน่แท้เหลา...อิอิ

อรุณสวาทยามเช้าค่ะอาจารย์เทวดา....

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ อาจารย์ Wasawat Deemarn

            เป็นภาพที่งดงาม
            น่าจะเป็นจุดเริ่มของการผลิดอกผลงามสู่สังคมครูไทย
            เป็นต้นกล้าความคิด ต้นกล้าจริยธรรม และต้นกล้าการเปลี่ยนแปลงที่ดี
            ในที่สุดเป็นต้นแบบที่ดีงามของเด็กๆ

ชอบภาพแรกมากค่ะ อาจารย์จับภาพได้เวลาเหมาะเจาะเลยค่ะภาพนี้ ไวมาก ต้องปรบมือให้ดังๆ เลย

สวัสดียามค่ำค่ะ พักผ่อนนะคะ :)

เขียนเมื่อ 

ทางโครงการเองก็หวังอยากจะได้ "ครูดี" ออกไปสู่สังคมเช่นกันครับ ท่าน แว่นธรรมทอง  ;)...

ขอบคุณมากครับ ;)...

เขียนเมื่อ 

แท้ แท้ แท้ ครับ นางฟ้า Ico48 ชาดา ;)...

ราตรี ... นี้ยังยาวไกลครับ ;)...

เขียนเมื่อ 

หวังไว้เช่นนั้นเหมือนกันครับ คุณครูนก Ico48 noktalay ;)...

ขอบคุณมากครับ

เขียนเมื่อ 

อาจารย์ Ico48 ...ปริม pirimarj... ปรบมือข้ามประเทศเลยหรือครับนี่ ;)...

ขอบคุณมากครับ

เขียนเมื่อ 

ซาบซึ้งใจมากครับ...ขออวยพรให้น้อง ๆ เป็นครูที่ดีครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ คุณหมอ Ico48 ทิมดาบ ;)...

อากาศร้อนๆน้ำสีส้มมาฝากดื่มชื่นใจค่ะ

 

 

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ พี่ Ico48 กานดา น้ำมันมะพร้าว ;)...

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะอาจารย์

   อีกก้าวย่างของชีวิต  การเดินทางในเส้นทางนี้ไม่เคยโดดเดี่ยว พ่อแม่ยังคงเป็นกำลังใจที่ดีของลูกๆ
    สัมผัสนี้อบอุ่นนัก
    อุปสรรคไม่เคยหวั่น
    แม่ลูกแสนผูกพัน
    มีกันและกันตลอดไป
    ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ คุณ Ico48 ถาวร ;)...

เขียนเมื่อ 

ภาพหนึ่งภาพสื่อความหมายมากมายจริง ๆ ชอบภาพแรกมากค่ะอาจารย์

เขียนเมื่อ 

นั่นเป็นภาพแห่งเรื่องราวของกวีบทนี้เลยครับ Ico48 ดอกหญ้าน้ำ ;)...

หมายเลขบันทึก

485998

เขียน

25 Apr 2012 @ 00:43
()

แก้ไข

23 Jun 2012 @ 23:26
()

สัญญาอนุญาต

สงวนสิทธิ์ทุกประการ
ดอกไม้: 16, ความเห็น: 16, อ่าน: คลิก