ติดต่อ

  ติดต่อ

BAR ...Sex Counseling

       พรุ่งนี้ดิฉันมีทำ work shop เรื่อง "การให้คำปรึกษาเรื่องเพศ" หรือ sex counseling สำหรับครูในเขต สพท เขต1 จังหวัดยโสธร ... ก็เริ่มทบทวนและหา concept ให้ชัดเจนขึ้นว่า ในเรื่องของการให้คำปรึกษานั้นครูควรดำเนินไปในลักษณะไหน เพราะหากเป็นทาง therapy นั้นค่อนข้างจะเฉพาะเจาะจงลงไป ...แต่หากว่าบทบาทของครูนั้นน่าจะพุ่งเป้าไปที่การป้องกัน หรือประเมิน พร้อมทั้งให้การช่วยเหลือเด็กนักเรียนได้ในเบื้องต้นเกี่ยวกับเรื่องเพศ...

       ที่สำคัญพฤติกรรมและความสนใจของเด็กนักเรียน ซึ่งอยู่ในช่วงวัยเด็ก และวัยผู้ใหญ่ ดังนั้นในการให้คำปรึกษาเรื่องเพศ จึงน่าจะ scop ลงที่เกี่ยวกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงทางเพศ และความสนใจต่อเรื่องเพศมากกว่า และที่สำคัญครูสามารถประเมินหรือ screen เด็กนักเรียนได้เกี่ยวกับการเบี่ยงเบนทางเพศ หรือความผิดปกติทางเพศ...

       ดังนั้น...ดิฉันจึงตั้งเป้าหมายไว้ว่า ในการทำ work shop พรุ่งนี้คงจะเล่าเรื่องเพื่อให้ครูได้รู้ทักษะการให้คำปรึกษา และนิยามของการให้คำปรึกษาเรื่องเพศ จากนั้นจะเสริมความรู้เรื่องโรคเอดส์ การเปลี่ยนแปลงร่างกายและจิตใจในวัยรุ่น จนมาจบที่ว่าครูจะให้คำปรึกษาแก่เด็กได้อย่างไร...จากนั้นในช่วงบ่ายก็แยกกลุ่มทำ work shop ดิฉันมีพี่หน่อย และน้องหนุ่ย กับน้องหนิงไปร่วมด้วย ก็คงมอบหมายให้เป็นวิทยากรกระบวนการประจำกลุ่มและดำเนินการกลุ่มตามสไตล์ของตนเองเลยเพราะแต่ละท่านก็เชี่ยวชาญทางด้านจิตวิทยาให้คำปรึกษา สำหรับดิฉันก็คงจะนำแนวทางการแลกเปลี่ยนเรียนรู้มาใช้ พร้อมกับขยับสร้างเครือข่ายนักปฏิบัติให้เกิดขึ้นในครูกลุ่มนี้ให้ได้...

Note: ภาคเช้าดิฉันมีเวลาเพียงชั่วโมงกว่า ก็คงจะเป็นบรรยายแนวทางในการให้คำปรึกษาเรื่องเพศ ตามประเด็นดังนี้

- ความรู้เรื่องโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
- ความรู้เรื่องโรคเอดส์
- การเปลี่ยนแปลงทางร่างกายและจิตใจในวัยรุ่น
- การให้คำปรึกษาเรื่องเพศ

โดยมีเป้าหมายให้เกิดขึ้น
- เมื่อครูผ่านการเรียนรู้ประเด็นไปได้ น่าจะนำกระบวนการให้คำปรึกษาเรื่องเพศนี้ไปช่วยเหลือเด็ก เพื่อให้เขาเหล่านั้นมีความรู้ในการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์และโรคเอดส์ และได้ตระหนักในปัญหาภัยคุกคามจากโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์และรู้หนทางการป้องกัน...

จากนั้นภาคบ่าย "วิทยากรกระบวนการประจำกลุ่ม"...ท่านดำเนินการกลุ่มได้เลย ไร้รูปแบบ...แต่หากหวังให้เกิดการเรียนรู้ที่ชัดเจนขึ้นในการให้คำปรึกษาเรื่องเพศ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 48090, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 10, อ่าน: คลิก

ความเห็น (10)

ครูเหน่อเหน่อ
IP: xxx.19.86.138
เขียนเมื่อ 
Ka-Poom พี่หน่อย และน้องหนุ่ย กับน้องหนิง เราครูสุพรรณฯขอชื่นชม คุณกำลังนำเทียนส่งสว่าง ให้คนเมืองยส...ได้ประจักษ์ถึงความงามและความขมขื่น กับจุดวิกฤติฝ่าฟันให้เป็นโอกาส(รักนวลสงวนตัว)
ครูเหน่อเหน่อ
IP: xxx.19.86.138
เขียนเมื่อ 
Ka-Poom พี่หน่อย และน้องหนุ่ย กับน้องหนิง เราครูสุพรรณฯขอชื่นชม คุณกำลังนำเทียนส่งสว่าง ให้คนเมืองยส...ได้ประจักษ์ถึงความงามและความขมขื่น กับจุดวิกฤติฝ่าฟันให้เป็นโอกาส(รักนวลสงวนตัว)
Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

ครูเหน่อเหน่อคะ...

*^__^*

ขอบคุณมากนะคะ..ที่แวะมาทักทาย...

กะปุ๋มมองว่า...เราเลิกการทำงานแบบแยกส่วนกันเถอะคะว่า...อันนี้คือหน้าที่ครู อันนี้คือหน้าที่หมอ พยาบาล...หรืออื่นๆ...

เรามาหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวและช่วยกันขับเคลื่อนสังคมไปสู่ความดีงามกันเถอะนะค

ขอบคุณคะ

กะปุ๋ม

  •  เห็นด้วยกับกะปุ๋มนะ ว่าเราน่าจะเลิกทำงานแบบแยกส่วน เพราะหากเรามัวแต่คิดกันว่า งานนั้นเป็นหน้าที่ของหน่วยงานนั้น งานนี้เป็นหน้าที่ของหน่วยงานนี้ ก็คงไม่เกิดประโยชน์ต่อส่วนรวมเท่าไหร่นัก
  • อย่างเมื่อคืนดูหลุมดำ: หยุดเอดส์1 ก็รู้สึกกังวลใจเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะเรื่องพฤติกรรมทางเพศของเด็กและเยาวชนไทย
  • บางคนรู้ว่าจะป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ได้อย่างไร เช่น เตรียมถุงยางอนามัยไว้ที่บ้าน แต่เขาจะใช้ถุงยางอนามัยกับคนที่ตัวเองคิดว่าไม่ปลอดภัยเท่านั้น
  • บางคนหากมี sex กับแฟนของตัวเอง จะไม่ใช้ถุงยางอนามัยเพราะคิดว่าแฟนคงไม่ไปมี sex คนอื่น (เชื่อมั่นว่าแฟนไม่นอกใจ)

 

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

moomiกะป้าบวม...

ดีใจมากเลยที่ท่านแวะมา...ที่นี่แต่กะปุ๋มก็คุ๊น..คุ้น...ท่านมากนะคะ...เพราะไปเจอกันบ่อยที่บันทึก อ.จอร์น..

...

ทุกวันนี้ใครถามกะปุ๋มว่าทำงานอะไร...กะปุ๋มก็มักจะตอบไม่ถูกเพราะ...ไม่เคยทำงานแบบแยกส่วน...ไปได้ทุกวงการ...หากแต่ถ้าตอบตามใบประกอบวิชาชีพ ก็คงตอบว่า "เป็นพยาบาล"...แต่ไม่เคยได้ทำงานทางการพยาบาลเลยคะ...

การที่เราไม่ทำงานแยกส่วนทำให้เราเรียนรู้...อะไรในชีวิตมากเลยคะ...

*^__^*

กะปุ๋ม

seangja
IP: xxx.121.31.59
เขียนเมื่อ 

ชื่นชมทีมงานและความตั้งใจที่จะร่วมด้วยช่วยกัน....เรารู้จากการทำงานว่าตั้งรับรอน้องเขามาปรึกษาหลังจากเสี่ยงไปแล้วมันไม่เพียงพอหรอก ต้องเข้าหาถึงที่จึงจะครอบคลุมได้มากขึ้น...หลังอบรมแล้วช่วยเล่าเรื่องต่อด้วยนะว่าเป็นอย่างไร

 

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

พี่...(seangja)

กะปุ๋มลืมเล่าไปว่างานนี้...ครูโทรมาขอเลื่อน...อาจผิดพลาดทางกระบวนการอะไรในองค์กรครูคะ...

...

แต่เมื่อกระบวนการเกิด

กะปุ๋มจะนำมาเล่าให้ฟังนะคะ

ขอบคุณคะ

*^__^*

กะปุ๋ม

seangja
IP: xxx.157.42.212
เขียนเมื่อ 

ย้อนกลับไปดูขอบเขตเนื้อหาที่กะปุ๋มคิดว่าจะนำเสนอในWorkshopนั้น,,,,หลายเรื่อง คือ เรื่องพื้นฐานของการทำความเข้าใจทั้งในเรื่องเพศและการป้องกันการรับ/แพร่เชื้อเอชไอวี

สิ่งที่อาจต่างกันในแต่ละที่ น่าจะเป็นกิจกรรมที่นำเข้าสู่เนื้อหาหรือกิจกรรมที่เชื่อมโยงกับเนื้อหา(เขาเรียกกระบวนการสอน/ถ่ายทอด,,ใช่ไหม?) เราสนใจอยากให้กะปุ๋มช่วยถ่ายทอด/เล่าในรายละเอียดกิจกรรมตรงนี้ให้มากขึ้นจะได้ไหมคะ

เพราะการใช้กิจกรรมนำเพื่อเข้าถึงแก่นหรือใจความสำคัญของเนื้อหาในการปรึกษาเรื่องเพศเป็นเรื่องที่รู้สึกยากมากสำหรับSeangja ก็คือ กิจกรรมการเปลี่ยนแปลงทัศนคติ หรือ ท้าทายความเชื่อ....ยิ่งสอนระดับอาจารย์หรือคุณครูแล้ว..

เราขอชื่นชมมากๆFlowers And Heartsและก็อยากที่จะรู้ว่ามีข้อควรระวังหรือเทคนิกดีๆอะไรบ้างที่จะสามารถเจาะใจผู้เรียนกลุ่มนี้ให้อบแล้วเอาไปใช้ต่อให้มากๆ... อย่าหาว่าเรางกเลยนะ...เรื่องนี้คงต้องขอวิทยายุทธ์จากกะปุ๋มและทีมให้ช่วยด้วยค่ะ

 

^ - ^
เขียนเมื่อ 

การสอนเรืองเพศศึกษาในวัยร่นเป็นเรืองที่น่าท้าทายสำหรับพวกเราเหมือนกันนะ

ผมจำได้ว่า เคยดูหนังเรืองหนึ่ง เขามีวิธีการสอนเพศศึกษา และเรืองการมีครอบครัวได้ น่าสนใจ

โดยประเด็นก็คือ เด็กอยากจากออกไปใช้ชีวิตคู่และอยากมีลูกเป็นของัตวเอง

ครูก็เลย เอาไข่ดิบมาหนึ่งลูก แล้วก็ทำเครืองหมาย  จากนั้นก็ให้นักเรียนที่เป็นแฟนกัน เอาไปรับผิดชอบดูแลไข่ ให้เอาไข่ติดตัวไปตลอดเวลาที่เขาทำกิจกรรมร่วมกัน และดูแลไม่ให้แตก (โดยสมมุติว่า ไข่ ก็คือ ลูก ของเขาที่ต้องดูแลรับผิดชอบ)

เรืองวุ่นๆ ก็เกิดเพราะเขาต้องเจอปัญหาไม่คาดคิดสารพัด สุดท้ายไข่ก็แตกหมด

ครูก็เลยบอกว่า การใช้ชีวิตคู่ และการมีครอบครัวและลูก ไม่ใช่เรืองสนุกอย่างที่เขาคิด ดังนั้นขอให้เขาจงระวัง รักสนุกก็ระวังเรืองการท้องด้วย

ไม่รู้ว่า ถ้าเอามาใช้บ้านเราจะได้หรือเปล่า

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

คุณคนไกล...

ขอบคุณมากนะคะ...กับสิ่งที่ท่านนำมาแลกเปลี่ยนนี้

กะปุ๋มไม่อยากให้สังคมมองเด็กวัยรุ่นที่ทำผิด เช่น มั่วเพศ มั่ว sex มั่วยา...มองอย่างตัดสินว่าสิ่งที่เขาทำนั้นผิดมหันต์อยากให้มองอย่างมีเมตตาและเข้าใจในเหตุแห่งมา...เพราะหากเราประณามเขาโอกาสแห่งการช่วยเหลือด้วยความเข้าใจนั้นจะลดน้อยลง...หลายกรณีที่กะปุ๋มเจอ..ว่าเด็กวัยรุ่นยกพวกตีกัน รุมโซม...นั่นเป็นด้านมืดในช่วงวัย...หากเราให้การช่วยเหลือด้านมืดนั้นให้มีแสงแห่งสว่างมากขึ้น เราจะสามารถดึงคนดีกลับคืนสู่สังคม...

ตอนนี้ที่กลุ่มงานจิตเวช เรามีกิจกรรมทำความดี ให้น้องๆ ที่มาบำบัดยาเสพติดเข้าร่วมโครงการ โดยอุทิศตนบำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคม ให้มาช่วยเหลือคนไข้ทำกิจกรรมในโรงพยาบาล...เราเชื่อว่าเขาเหล่านี้อีกส่วนหนึ่งของชีวิตนั้นมีความดี และเราจะช่วยเขาเติมเต็มสิ่งที่พร่องในจิตใจนั้น...ให้พอกพูนขึ้น...ด้วยความรู้สึกแห่งมีคุณค่าในตนเองกลับมา...

ขอบคุณคะ

กะปุ๋ม