ความรักอยู่ไหน

 


 

 

...

สายลมผู้เป็นนักเดินทาง
พบรักอยู่ระหว่างทางผ่านไหม
ชี้ทางให้ฉัน ฉันจะไป
เ่สาะหารักมาสู่ในหัวใจคน

บุปผชาติดาดพฤกษ์สะพรั่งไพร
ส่งกลิ่นหอมไปในโพยมหน
พานรักแล้วกลิ่นละมุนจงหมุนวน
มาเตือนฉัน ฉันจะค้นหนทางไป

ขุนเขาเขียวคล้ำง้ำตระหง่าน
ยังยืนมานับนานกาลสมัย
เคยเห็นความรักบ้างแต่ปางใด
มาบอกฉัน ฉันใคร่จะได้พบ

สรรพสิ่งในจักรวาลเวิ้งว้าง
มีหนทางกว้างไกลไม่รู้จบ
ฉันเหนื่อยโทรมซมเศร้าและเซาซบ
เรือปรารถนาฉันเจียนลบและล่มเลือน

...

 

......................................................................................................................................

 

แอบตัดกลอนมาต่อเล่น

...

ฉันเหนื่อยโทรมซมเศร้าและเซาซบ
ฉันขอพบหัวใจของเธอบ้าง
อยู่แบบนี้คนเดียวช่างอ้างว้าง
โปรดส่งมอบเส้นทางตรงกลางใจ

...

 

 

แต่งกลอนให้หนังสือที่รักหน่อย

 

...

รักหนังสือ "รักคิดถึงกันไหม?"
ด้วยหัวใจไออุ่นกรุ่นไอหอม
เหมือนผึ้งน้อยบินวนมาดมดอม
กลิ่นหอมหอมยั่วใจบ้างไหมหนา

...

 

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...

 

......................................................................................................................................

ขอบคุณหนังสือกวีงาม

วาณิช จรุงกิจอนันต์.  รักคิดถึงกันไหม?.  กรุงเทพฯ : paeka publishing, ๒๕๕๔.