ด้วยรุ้ว่าหน้าที่มีรัดรึง และวันซึ่งจากลามาใกล้นัก.......

คำขอของหัวใจ

 

 

เจ็ดสิบปีที่ผ่านนานนักหนา

ควรถึงคราลาพักสักวันหนึ่ง

ด้วยรู้ว่าหน้าที่มีรัดรึง

และวันซึ่งจากลามาใกล้นัก

 

 

ยื่นคำขอ นาย “ข้าขอลาหยุด”

เป็นมนุษย์มีนัยให้ตระหนัก

คราวเหน็ดเหนื่อยเมื่อยร้อนต้องผ่อนพัก

โปรดช่วยรักษ์ฉันไว้ให้ยืนนาน

 

 

ทำงานได้ใช่ว่าข้าจักเกี่ยง

ถึงต้องเสี่ยงเพียงศึกที่ฮึกหาญ

ข้าหวังชัยชำนะตลอดกาล

ตราบสังขารชำรุดจะหยุดลง

 

 

เคยมีไหมใครสักคนสนใจข้า

ปรารถนาสิ่งไหนไม่เสริมส่ง

ข้าอดทนจนแย่แค่ดำรง

เพียงยืนยงคงอยู่อีกครู่ยาม

 

 

อยู่อ้างว้างกลางโลกที่โชคร้าย

มีจุดหมายให้เขาจักก้าวข้าม

อยากให้บุญหนุนใส่ดวงใจงาม

ใครเติมความยุ่งยากอันมากมี

 

 

โปรดนำข้าหาธรรมพระสัมพุทธ

ก้าวสู่ทางว่างวิมุติพิสุทธิ์ศรี

ขอให้ข้าลาพักสักหนึ่งที

ด้วยไมตรีก่อนข้าขอลาจร

 

 

 

โสภณ เปียสนิท

39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110