วันนี้ในอารมณ์เรื่อย...นิ่งๆ...
มองความเป็นไป..ของสิ่งรอบด้าน ผ่านพ้นภาระกิจ พิจารณาลมหายหายใจตนเอง
บางครั้งก็สะดุด...เมื่อสติมาทุกอย่างก็ราบรื่น...
...
จึงโทรหาพ่อที่นับถือท่านหนึ่ง เพื่อถามข่าวคราวความเป็นไป ทราบมาว่าพ่อไม่ค่อยสบาย เจ็บออดๆแอดๆ...สามวันดีสี่วันป่วย พ่อชวนคุยเรื่องทั่วไป เรื่องพี่แมวกับลูกสาว พ่อเล่าว่าพ่อสงสารลูกสะใภ้คนนี้ของพ่อ ..และพ่อก็เป็นห่วงลูกชายพ่อ ... พ่อเล่าว่าเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานั้น ลูกชายพ่อพาผู้หญิงคนใหม่มาที่บ้าน...พ่อได้แต่นิ่งและมองความเป็นไปของลูกชายอย่างเป็นห่วง...
...
พ่อจึงถามแบบเปรยๆ กับลูกสาวคนนี้ของพ่อว่า ผู้หญิงคนนั้นทราบหรือเปล่าว่าลูกชายพ่อมีเมียมีลูกอยู่...เพราะเห็นหอบหิ้วกันไปมา...อย่างไม่รู้สึกรู้สาต่อการผิดศีลธรรม...ลูกสาวของพ่อจึงตอบไปว่า...เขาอาจทราบหรือไม่ทราบก็ได้ แต่นั่นเขาก็เต็มใจ...แล้วพ่อก็เล่าว่าเขามาเอารถสีขาวกลางเก่ากลางใหม่ของพ่อขับออกไปเพื่อไปพักกันที่อื่น...

...
ดิฉันนั่งฟังพ่ออย่างเงียบ...ก็ให้เกิดความรู้สึกสงสารพี่แมว และลูกสาวมาก พี่แมวเป็นหญิงสาวชาวสวนที่เคยผ่านการผ่าตัดสมองมา...และตอนนี้ก็เป็นแม่บ้านทำงาน..ทำสวนไปเรื่อยๆ...ไม่มีแม้สิทธิ์เสียงอะไรที่จะไปต่อกรเพื่อเรียกร้อง ทวงสิทธิ์ของความเป็นครอบครัวตนกลับมาได้จากสามีของตน ได้แต่ก้มหน้าก้มตารับสภาพกับการที่สามีมีผู้หญิง...คนใหม่ไปเรื่อย...

พ่อเล่าว่า..ผู้หญิงคนใหม่ของลูกชายพ่อนั้นเป็นถึงครูบาอาจารย์ กำลังเรียนในระดับสูง...เธอคนนั้นไม่รับรู้เรื่องศีลธรรมเลยเหรอ ลูกสาวพ่อก็เลยแย้งไปว่า..เธออาจนับถือศาสนาคริสต์ก็ได้ที่เชื่อในเรื่องความรัก...แต่พ่อก็แย้งมาว่า...ศาสนาไหนๆ...ก็ไม่เคยสอนให้คนทำผิดหรอก...อย่ามาอ้างเลย..

...
ลูกสาวพ่อได้แต่สะท้อนในใจ และคอยมองความเป็นไป...
แห่งกงกรรมกงเกวียนที่หมุนวน...ล้อไปตามเวลา...
เหยื่อ..แห่งอารมณ์
และกิเลส...แห่งความ "รัก โลภ โกรธ หลง"...ที่กำลังครอบงำคนที่มีการศึกษาสูง..แต่หามีศิลธรรมที่ดีงามไม่...

...
ก่อนสิ้นสุดการสนทนา...ลูกสาวได้แต่บอกพ่อไปว่า..ปล่อยให้เป็นไปตามกรรมเถอะพ่อ...กรรมใดใครก่อกรรมนั้น...ก็จะวกกลับมา ลูกเชื่อเช่นนั้นนะ...ลูกสาวบอกพ่อก่อนวางสาย...