ติดต่อ

  ติดต่อ

Mind & Spiritual (11) : การกลับมาอีกครั้ง...แห่งพลังตัวตน...

การกลับมาอีกครั้ง...แห่งพลังตัวตน...
หลังจากที่พยายาม นิ่ง..นิ่ง..ต้องใช้คำว่าพยายามล่ะคะ...สำหรับงานนี้ เพราะเป็นแบบทดสอบแห่ง

ชีวิตที่ยากพอสมควรสำหรับตน ในการแก้โจทย์ปัญหาให้กับชีวิตอีกครั้ง ทั้งที่ว่าโจทย์ลักษณะนี้ เรา

เคยฝึกฝนมาบ่อยมาก ....

...
ก็คิดว่าจะชำนาญ หรือเชี่ยวชาญในการแก้โจทย์...อย่างนี้
แต่พอเอาเข้าจริงๆ...ก็ทำได้อยากเหลือเกินคะ...เพราะมีเรื่องของอารมณ์แห่งฮอร์โมนเพศหญิงเข้ามา

เกี่ยวข้องด้วย...จึงแทบจะทำให้เพลี้ยงพล้ำ...ต่ออารมณ์และความรู้สึกตน...
...

อารมณ์ที่ว่า...นั้นเป็นอารมณ์แห่งความเบื่อหน่าย..และเหนื่อยล้า...อาจเป็นเพราะหลายปัจจัย หลาย

สาเหตุ..ที่ประเดประดัง...เข้ามา...เมื่อเราคิดว่าเรานิ่งพอได้ที่...จึงหันไปมองรอบด้าน...
...
พบว่า...มีมิตรที่ดี...รายล้อมอยู่อย่างอบอุ่น..และยื่นมือมา..ด้วยรอยยิ้มแห่งน้ำใจที่อบอุ่น..
แล้วทำไม...เราจะมามัว..พ่ายแพ้ต่ออารมณ์แห่งลบนี้เล่า...
จึงได้บอกตัวเอง...อีกครั้งว่า...
ก้าวเดิน..
เดินอย่างมุ่งมั่น...และระวังอย่างมีสติมากขึ้น...ในชีวิต
พร้อมที่จะเผชิญ...ทุกอย่าง..อย่างกร้าแกร่ง...อีกครั้ง...

ขอบคุณ...
มิตรภาพ...ที่ไร้เงื่อนไข..ทั้งเพศและวัย
ไม่มีแม้เงื่อนใดใด...เมื่อต้องมีการหยิบยื่นมิตรภาพให้แก่กัน...

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 45684, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 15, อ่าน: คลิก

ความเห็น (15)

น้องกะปุ๋มคะ!
    เมื่อเริ่มก้าวเดินไปข้างหน้า...
      ก็ไม่ต้องหันมามองหลังอีกต่อไป...
เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ เท่าที่ต้องการ....

พร้อมที่จะเป็นกำลังใจให้ครับ

นกแห่งความเศร้าบินวนเวียนบนศรีษะเราได้

แต่อย่าให้มันมาทำรังบนศรีษะเรานะครับ 

 

Panda
เขียนเมื่อ 
  • ขอเป็นแรงใจ....ให้น้อง กะปุ๋ม สู้ต่อไปครับ
  • โมเมเอาว่าเป็น น้องแล้วนะ....อิอิ
  • เขียนได้เฉพาะแบบง่าย ๆ สั้น ตามประสาคนสายวิทย์ครับ
Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

ยิ้มๆ..มาเลยคะ..พี่เม่ย...

ขอบพระคุณมากนะคะ...พลังแห่งตนกลับมาอีกครั้ง...

กะปุ๋มชอบจังเลยคะ...

เมื่อเริ่มก้าวเดินไปข้างหน้า...
    ก็ไม่ต้องหันมามองหลังอีกต่อไป...
    ท่องไว้อย่าง...ขึ้นใจ...และจะนำมาใช้ทุกก้าวย่างคะ
Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

คุณเอก...เพื่อนที่แสนดี...

คุณยอดเยี่ยมมาก...แห่งอารมณ์ละเมียดละไม...

คุณเป็นคนแรกนะ...ที่เข้ามาทักและจับอารมณ์กะปุ๋ม...ได้...ในวันเหงา...เหงา...

....

แต่ตอนนี้...ซำบาย...

และจัดการกลับตนเองได้อีกครั้ง...

ผ่านไปได้อีก...บททดสอบแล้วคะ...

และต้องขยัน...ฝึกฝนลับคมแห่งจิต

เพื่อตั้งรับ...แบบทดสอบ...อื่นๆ...เข้ามาอีกครั้ง

...

ขอบคุณมากนะคะ...สำหรับกำลังใจที่งดงามท่ามกลางมิตรภาพที่ยังหลงเหลืออยู่...ในสังคม...

  • เป็นกำลังใจให้ Ka-poom อีกคนและเป็นกำลังใจให้ตลอดเวลาครับ
  • เวลาที่เรากำลังยืนหยัดต่อสู้กับสิ่งใด เหตุผลสำคัญที่จะเป็นเป้าหมายหรือกำลังใจให้เราต่อสู้มิได้อยู่ที่ผลแพ้ชนะ แต่สิ่งสำคัญอยู่ที่สิ่งที่เราได้ทำ และทำอย่างเต็มที่ครับ
  • สู้ ๆ ครับ
Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

ขอคาระวะ...คะ..ท่าน Panda...

ผู้มีความเมตตา...อยู่เนืองนิจ...

น้อมรับ..และเป็นเกียรติอย่างยิ่ง...หากกะปุ๋มได้รับเลือกเป็นน้อง..ของท่านคะ...(ฮา...)...

....

ขอบพระคุณมากนะคะ...

สำหรับพลังแห่งใจ...

ดีที่สุด...เราต้องสร้างพลังนั้น...ขึ้นมาด้วยตัวเราเอง...นี่สิจึง...ถือว่า..."พลังแห่งตน"...

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

น้าน!...ท่านปภังกร...online...อยู่เช่นกัน...(ยิ้มๆ..)

....

ขอบพระคุณนะคะ...สำหรับการแวะมา...เพื่อเติมใจ...ให้ใจ...

...

มีคนมักบอกว่า...นักจิตวิทยา...(ทุกคน)หรือเปล่า...ไม่ทราบ...มักเป็นต้องทดสอบ...อารมณ์แห่งจิตตนเอง...เสมอ..

และกะปุ๋มเอง...ก็คิดว่าบางครั้ง...ตนก็เป็นบ้าง..เราจึงถูกอาจารย์...จับให้ฝึกฝนจิต...ตั้งแต่แรกเรียนเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน...

ไม่งั้นเราอาจเพลี้ยงพล้ำต่อชีวิตมากกว่านี้...เพราะชีวิตเราวนๆ...อยู่แต่ความทุกข์ของคนอื่น...จึงต้องพยายามสร้างพลังแห่งตน...ให้แข็งแรงเสมอ...เหมือนสร้างภูมิคุ้นกันประมาณนั้นแหละคะ...

 

ทุกๆ กรรมที่เราเจอทั้งดีและร้าย = แบบฝึกหัด ให้เราสะสมสติ   ดูจิต  ดูกาย ของเรา    เพราะ เคล็ดลับการพ้นทุกข์อย่างถาวร  คือ  สติที่สะสมมากๆๆๆๆ จนกลายเป็นมหาสติ ฯ   มหาสติฯนี้เอง ที่ปัญญาจะตามมา ตัดสังโยชน์ ขาดกระเด็น

 

ฟังเพลง Live & learn บ่อยๆนะ   มีท่อนหนึ่ง ชื่อว่า "ตามความคิดสติเราให้ทัน" 

เจ็บก็เพราะ ความคิด  สุขก็เพราะความคิด

ทุกข์ก็เพราะ ความคิด

ความคิดนี่แหละ  เป็น input  เข้าไปกระแทกจิต จิตเกิดอาการ 1 ครั้ง ก็ต้องกลับมาเกิดอีกครั้ง

จิตว่าง ก็ เตรียมเข้านิพพานได้เลยครับ

อย่าอิน อย่าตามใจตนเอง  อย่าหลงไปกับอำเภอใจ

มีสติ เฝ้าระวังความคิด  อย่าให้ความคิดผสมกับจิตได้  ปล่อยจิตว่างๆ เอาสติไปควบคุมความคิด  เอาสติไปควบคุมกาย   จิตจะโล่งๆ โปร่งสบาย

รุ่งเช้าวันหนึ่งแจ่มใส...
เธอพาดวงใจ..ของเธอก้าวมา
แผ่วเบาเหมือนดังลมพา...
เธอเริ่มแสวงหาในสิ่งที่ควร.....

ในยามที่ท้อแท้...ขอเป็นแค่คนหนึ่ง...จะคิดถึง
...และคอยห่วงใย.....ในยามที่ชีวิต....หม่นหมองร้องไห้.....ขอเพียงมีใครปลอบใจสักคน....

ไป...ไป...ไปลง_รก..ซะเถิดที่รัก....ฉันจะลงโทษเธอ....เวลาของเธอหมดแล้ว....555

ร้องมาซะ 3 เพลงคงไม่ทำให้น้องกะปุ๋ม อาการหนักกว่าเดิมนะคะ  ปนกันค่ะ...จิตแข็งแรง...จิตเพี่ยงพล้ำ
จิตปกติ....จิตกังวล.....แต่ก็แพ้จิตมุ่งมั่นไปในที่สุด

 

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

ขอบพระคุณ...อาจารย์วรภัทร์ (คนไร้กรอบ)..มากนะคะ..

สำหรับการเตือนสติ...

ที่เบิกปัญญา...สำหรับคนคนหนึ่ง...

กะปุ๋มพยายามฝึกฝนและเรียนรู้อยู่ตลอดเวลาคะ...

ได้บ้างไม่ได้บ้าง...แต่ก็ไม่ท้อ...และพยายามฝึกฝนเสมอคะ

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

กระจ่าง...ใจ..คะพี่จิ๊บ...

กับการก้าวเดิน...อย่างไม่เหลียวหลัง...

หากจะเหลียว...ก็เพียงแค่หันมามอง...

เพื่อนำไปเป็นบทเรียนแห่งการเรียนรู้...ชีวิตต่อไป

เพื่อ...ปัจจุบัน

เพื่อ...อนาคต

 

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

555... 

พี่จิ๊บคะ...กลับมาอีกครั้ง...

ชอบเพลงสุดท้ายของพี่จังเลยคะ...

...

ตอนนี้ก็ได้แต่เฝ้ามองความเป็นไป...ของความสมบูรณ์ของมนุษย์ที่วิ่งเข้าไปในวังวน...

 

 

ทำได้เพียงเรียงถ้อยคำตามกำหนด

อาจดูไม่งามงดอย่างที่หวัง

แต่ทุกถ้อยร้อยวจีมีพลัง

มอบข้ามฝั่งใจถึงใจในวันนี้

   

     

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

อาจารย์บวรคะ..ขอบพระคุณมากนะคะ...

เมื่อยามที่คนเรา...ต้องพบบทสอบแห่งชีวิต..

เมื่อไหร่...หากผ่านพ้นไปได้...ด้วยตัวเอง...

ชีวิตนั้นก็จะเจริญงอกงามขึ้น...คะ