การกลับมาอีกครั้ง...แห่งพลังตัวตน...
หลังจากที่พยายาม นิ่ง..นิ่ง..ต้องใช้คำว่าพยายามล่ะคะ...สำหรับงานนี้ เพราะเป็นแบบทดสอบแห่ง

ชีวิตที่ยากพอสมควรสำหรับตน ในการแก้โจทย์ปัญหาให้กับชีวิตอีกครั้ง ทั้งที่ว่าโจทย์ลักษณะนี้ เรา

เคยฝึกฝนมาบ่อยมาก ....

...
ก็คิดว่าจะชำนาญ หรือเชี่ยวชาญในการแก้โจทย์...อย่างนี้
แต่พอเอาเข้าจริงๆ...ก็ทำได้อยากเหลือเกินคะ...เพราะมีเรื่องของอารมณ์แห่งฮอร์โมนเพศหญิงเข้ามา

เกี่ยวข้องด้วย...จึงแทบจะทำให้เพลี้ยงพล้ำ...ต่ออารมณ์และความรู้สึกตน...
...

อารมณ์ที่ว่า...นั้นเป็นอารมณ์แห่งความเบื่อหน่าย..และเหนื่อยล้า...อาจเป็นเพราะหลายปัจจัย หลาย

สาเหตุ..ที่ประเดประดัง...เข้ามา...เมื่อเราคิดว่าเรานิ่งพอได้ที่...จึงหันไปมองรอบด้าน...
...
พบว่า...มีมิตรที่ดี...รายล้อมอยู่อย่างอบอุ่น..และยื่นมือมา..ด้วยรอยยิ้มแห่งน้ำใจที่อบอุ่น..
แล้วทำไม...เราจะมามัว..พ่ายแพ้ต่ออารมณ์แห่งลบนี้เล่า...
จึงได้บอกตัวเอง...อีกครั้งว่า...
ก้าวเดิน..
เดินอย่างมุ่งมั่น...และระวังอย่างมีสติมากขึ้น...ในชีวิต
พร้อมที่จะเผชิญ...ทุกอย่าง..อย่างกร้าแกร่ง...อีกครั้ง...

ขอบคุณ...
มิตรภาพ...ที่ไร้เงื่อนไข..ทั้งเพศและวัย
ไม่มีแม้เงื่อนใดใด...เมื่อต้องมีการหยิบยื่นมิตรภาพให้แก่กัน...