GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

คือความสดใส...เติมใจคนทำงาน "ความสุข"

 

 วันนี้กัปตันตัวยุ่ง..หรือเจ้าเตี้ยของพี่หนึ่ง..มาคลุกอยู่ที่ทำงานกับเราทั้งวัน ..ระดับของความซนยังคงเดิม มาถึงที่ทำงานสิ่งแรกที่ต้องทำ คือ วิ่งตรงดิ่งมาที่ห้องทำงานของน้ากะปุ๋ม ... เพื่อแวะมาทักทาย และแวะไปเล่นซนกับน้าหนิง...เราตั้งข้อสงเกตว่า น้องกัปตันจะชอบมาเล่นคลุกกับสองน้า..ป้าๆ น้าๆ ท่านอื่นจึงมักแซวว่าเด็กชอบเล่นกับเด็ก(ฮา..)

วันนี้ก็เช่นกัน...วิ่งดิ่งๆ หวังจะมาทักแต่...พลาดไปหันเลี้ยวมองไปทางซ้ายเจอหน้าหนุ่ยซะก่อน...ชะแว้ปเปลี่ยนทิศทางเบี่ยงเข็มไป..ที่น้าหนุ่ยอย่างฉอเลาะ..ไม่ซน...ไม่เฮี้ยว..เหมือนมาที่น้าหนิงกับน้ากะปุ๋ม...เพราะน้าหนุ่ยนั้นอ่อนหวานยิ่งนัก

 
   วันนี้กัปตันไม่นิ่งมากนัก...โดนน้ากะปุ๋มแกล้งไปหลายครั้ง...บีบจมูกบ้าง จั๊กกะจี้บ้าง...หัวเราะคลิ๊กคัก...อย่างมีความสุข
พอสายๆ...แม่หน่อยจับนั่ง..นิ่งๆ..วาดภาพ
ภาพที่วาด "เป็นตัวหนอน...มีผมสองเส้น และกำลังกินกล้วย..."...
น้าเบิร์ดเคยชิน...เดินมาเห็นภาพ จึงวิเคราะห์ส่วนลึกในจิตใจ...ของเจ้าตัวยุ่งของเรา...
เป็นที่เอ็นดูยิ่งนัก...

...
ขณะเราๆ..ทำงาน..เจ้าตัวยุ่ง...ก็รู้จักนิ่งเพราะ..มี case ต้องการช่วยเหลือ...
แต่ก็มักจะไปเมียงมองอย่างสงสัย...ว่า เอ๊ะ! ทำอะไรกันในห้องนะ...
โดยเฉพาะแม่หน่อย..รับ case ทำบำบัด...ก็จะตามไปเอาหูแนบฟังเสียงที่ประตู...เป็นภาพที่ชินตาของเรานัก
...
จนน้านางต้องมาอธิบายให้ฟัง..จนเข้าใจ..พร้อมซักไซ้..อย่างไร้เดียงสา...

 

 

ตามไปดู.."แห่งห้วงอารมณ์เด็กน้อย"

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 45129
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 4
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (4)

     อยากจะฝากน้องกัปตัน ชวนน้องโนว์เล่นบ้าง อ่าน คห.น้องโนว์แล้วเห็นน้องโนว์ซึม ๆ ไป

คุณชายขอบ...

ขอบคุณนะคะที่แวะมาทักทาย น้องโนว์นี้..คือ ใครเหรอคะ..

อ่อ...

ตามเจอแล้วคะ...น้องโนว์หากเป็นเด็กดูท่าจะน่ารักนะคะ... (สังเกตจากชื่อ Know ที่แปลว่าความรู้หรือเปล่า...)

....

วันนี้กัปตันจอมซ่าส์มาที่ทำงาน ยังซนเหมือนเดิม แต่ก็ทำให้ป้าๆ น้าๆ...ทั้งเวียนหัว และขำขัน อารมณ์ดีได้ตั้งแต่เช้าคะ...

บางทีน้องกัปตัน...เราอาจต้องเปลี่ยนชื่อใหม่..ว่าน้องความสุข....

เจ้าตัวยุ่ง..ยุ่งหนักหนา

   แถมบางคราวก็ซน..จนอ่อนระอา

        แต่ถ้าไม่มา...ก็เหงาจัง

  เวลาที่ทุกคนพูดถึง " เจ้ายุ่ง " ...น้ำเสียงจะระคนไปด้วยความขำ  ความเอ็นดูและมีความรักแทรกปะปนไปด้วยทุกครั้ง ..ส่วนอากัปกิริยาของผู้พูดจะมีทั้งหัวเราะปนส่ายหัวใน " วีรกรรมทำเพื่อเธอ ( ม่าม้า )"  ของเจ้ายุ่งกันทุกคน แต่ในบางคราวเมื่อนึกไปว่า..สักวันเมื่อ " เจ้ายุ่ง " เติบโต ..เราจะมีความสุขอย่างนี้อีกมั้ย ?  ก็ใจหายเหมือนกันนะ ..

ขอบคุณน้าเบิร์ด...มากนะคะ...

วันนี้เราก็มีเรื่องสนุกๆ...ของเจ้ายุ่ง...อีกเช่นเคยหลังจากมาวางระเบิดที่โต๊ะน้ากะปุ๋ม...ทำแกล้งไม่รู้ไม่ชี้...พอพี่หนึ่งไล่บี้ว่าใครทำ...

...เจ้าก็เฉไฉ...ว่าเห็นเด็กที่ไหน...มาทำก็ไม่รู้...ตัวคล้ายกับกัปตันนี่แหละ...ขณะพูดทำหน้าซื่อๆ...ไม่รู้ไม่ชี้...เราๆงี้แอบขำกลิ้งกันเลยล่ะ...

ปล.ระเบิดที่ว่านี้...คือ รื้อข้าวของบนโต๊ะและลิ้นชักโต๊ะคะ....