งานมหกรรมความสุข งานสร้างสุข กรุงเทพมหานคร โดย สสส. และภาคีร่วมจัด ที่อุทยานเบญจสิริ เมื่อวันที่ 4-5 มี.ค. ที่ผ่านมา
ซุ้มที่ได้รับความสนใจและอบอุ่นมากอีกซุ้มหนึ่ง เห็นจะได้แก่ซุ้มวาด-เขียน (หรือจะพูดกันตรงๆ ว่าละเลงก็คงไม่ผิดนัก--โดยเฉพาะผม) วาด-เขียนสีน้ำบนแผ่นกระดาษ วาด-เขียนบนถุงผ้าฝ้าย
(แน่นอนละว่างานนี้ฟรี !)

วาดเสร็จแล้ว เจ้าหน้าที่ประจำซุ้มรีบกำชับว่า "อย่า (แกล้งทำเป็น) ลืมถือติดมือกลับไปด้วยนะพี่" (ฮา)

ถ้าจะมีใครสังเกตก็จะพบว่ามีใครสักคนในซุ้ม มสช. ละเลงสีแดง-ขาว-เหลือง-น้ำเงิน บนถุงผ้าให้เห็นเป็นรูปหัวใจขนาดเขื่อง พร้อมข้อความตัวเป้งคำเดียวว่า "เอ๊ะ !"

หลายคนถามเจ้าของถุงผ้าว่า...
จริงๆ แล้วตั้งใจจะเขียนว่า น้องเอ๊ะ หรืออย่างไร ?
จริงๆ แล้วอยากจะสื่อว่า หัวใจนี้มอบให้ น้องเอ๊ะ (แต่เพียงผู้เดียว) หรืออย่างไร ?
(ลืมสังเกตดูเหมือนกันว่า บน BTS เมื่อขากลับบ้านวันนั้น มีใครกระซิบกระซาบมั่งไหม?)


มีเวลานั่งคุยกับเจ้าของถุงผ้า
ไม่ลืมที่จะถามถึงรูปหัวใจ และคำ "เอ๊ะ !"  ขนาดเขื่อง
ถามถึงที่มา ความคิด และความหมาย (ยังกะ "ข้างหลังภาพ" ของ ศรีบูรพา เลยเนอะ)


ได้รับการวิสัชนาว่า....
แท้จริงแล้ว ภาพที่ปรากฏถุงผ้านี้ เจ้าตัวตั้งชื่อภาพว่า "(หัว) ใจใฝ่ (เรียน) รู้"
แล้วมีอรรถาธิบายต่อไปว่า...

บุคคลที่ประสบความสำเร็จในชีวิต เจริญในหน้าที่การงาน
และคนที่ไม่สบความสำเร็จในชีวิต ไม่เจริญในหน้าที่การงาน
มีลักษณะที่คล้ายคลึงกันประการหนึ่ง ต่อการแสดงท่าทีต่อปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้า
ด้วยการเปล่งเสียง อ.อ่าง เช่นเดียวกันทั้งสองกรณี

กล่าวคือ กลุ่มคนที่ประสบความสำเร็จในชีวิต เจริญในหน้าที่การงาน มักจะแสดงท่าทีต่อปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้าว่า "เอ๊ะ !!!"
"เอ๊ะ...ทำไม ?" "เอ๊ะ....ไม่น่าใช่" "เอ๊ะ....น่าจะดีกว่านี้" "เอ๊ะ... ทำไมถึงเป็นอย่างนี้" ฯลฯ

ในทางกลับกัน กลุ่มคนที่ไม่ประสบความสำเร็จในชีวิต ไม่เจริญในหน้าที่การงาน ก็มักจะคุ้นเคยกับการแสดงท่าทีต่อปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้าว่า "เออ....."
"เออ...ใช่จริงๆ ด้วย" "เออ...เป็นไปได้ไง" "เออ...สุดยอด" "เออ...แค่นี้ก็เยี่ยมแล้ว" "เออ...ปล่อยเขาเถอะ" ฯลฯ

การเปล่งคำพูดว่า "เอ๊ะ..."
เป็นการแสดงออกถึงความสงสัย ใคร่รู้ ต่อปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้า
เป็นจุดเริ่มต้นของการศึกษาค้นคว้า เพื่อได้คำตอบและแนวทางปฏิบัติและแก้ไขปัญหาที่ถูกต้องหรือดีที่สุด
เป็นการแสดงออกถึงการไม่จำนนต่อองค์ความรู้ที่เกิดขึ้น ที่มีอยู่ หรือที่ยอมรับสืบต่อกันมา
หากแต่มุ่งหวังจะหาทางแก้ไขและพัฒนาให้ดียิ่งขึ้น ตลอดเวลา
รูปหัวใจและคำว่าเอ๊ะบนถุงผ้า จึงมีความหมายแค่จะบอกว่า "(หัว) ใจใฝ่ (เรียน) รู้"

จะว่าไปแล้ว
คนที่ชอบร้องเอ๊ะ ก็คือคนที่ทำตัวเป็น เครื่องหมายปรัศนี
ขณะที่คนที่ชอบร้องเออ  ก็น่าจะได้แก่คนที่ชอบทำตัวเป็น ไม้ยมก

ถ้าเป็นอย่างที่คุณพี่เจ้าของถุงผ้าพูดแล้วละก็
กิจกรรมสังคายนา มสช. 19-20 มี.ค. นี้ ที่พัทยา
เห็นทีจะเป็น "กิจกรรมเอ๊ะ ประจำปี"

 

แล้วก็อย่าลืม พกเครื่องหมายปรัศนีไปกันเยอะๆ นะคะ
ร้องเอ๊ะกันให้กระหึ่มโรงแรมไปเล้ยยยยย !!!


-----------------------------------------------------------------------
หมายเหตุบล็อก (1) : เกี่ยวกับบันทึก
1. เผยแพร่ครั้งแรกที่เวบบอร์ด intranet ของ มสช.
2. เจ้าของถุงผ้า เป็นคนเดียวกับเจ้าของบล็อก
3. นำมาเผยแพร่ซ้ำ เพราะการกระตุ้นของท่าน Ka-Poom
----------------------------------------------------------------------


ขอบคุณท่าน Ka-Poom ครับ

 

-----------------------------------------------------------------------
หมายเหตุบล็อก (2) : เกี่ยวกับวันแม่
1. วันแม่ปีนี้ ไม่ได้กลับไปเยี่ยมแม่ ไม่ได้ส่งการ์ด หรือของใดๆ ให้แม่
2. วันแม่ปีนี้ ปั่นจักรยานสีแดงออกจากบ้านพักแต่เช้าเข้าขุขันธ์ (ระยะทาง 5 กม. จากสถานสงเคราะห์ ป้าย กม.ที่ 5 ฝังไว้ที่หน้า รพ. ขุขันธ์)
3. เหมือนปกติสำหรับเช้าวันหยุดที่ปั่นเข้า "เมือง"  แต่เช้าวันนี้มีของติดมามาด้วยมากกว่าเดิม--เต็มตะแกรงหน้ารถ เพื่อตักบาตร และฝากพี่ๆ
4. เป็นการตักบาตรด้วยชุดกางเกงวอร์ม รองเท้าผ้าใบ และเสื้อรักแม่แค่เป็นคนดี (เป่ายิ้งฉุบ) แน่นอนละว่าเหงื่อโชก ประสาคนเหงื่อเยอะ--ไม่เป็นไรพระท่านยิ้มให้ด้วยความเข้าใจ--เข้าใจว่าไอ้นี่มันบ้าจักรยาน (ฮา)
5. เสื้อตัวที่ใส่อยู่สอนผมว่า "รักแม่ แค่เป็นคนดี"
6. คนดีคือคนเช่นไร มีอะไรเป็นเครื่องหมาย จงตอบอย่างมีหลัก เป็นคำถามเมื่อครั้งเรียนนักธรรมชั้นตรี  ตอบ (โดยทันที) ว่า คนดีคือคนที่รู้คุณและตอบแทนคุณท่าน คนดีมีความกตัญญูกตเวทีเป็นเครื่องหมาย  ดังภาษิตบทว่า นิมิตตัง สาธุ รูปานัง กตัญญูกตเวทิตา : ความกตัญญูกตเวที เป็นเครื่องหมายของคนดี
------------------------------------------------------------------------

 

สุขสันต์วันแม่ครับ