GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

นิทานเรื่อง "กระจกใจ"

กาลครั้งหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้

มีสามีภรรยาอยู่คู่หนึ่ง เพิ่งย้ายบ้านเข้าไปอยู่ในหมู่บ้านแห่งใหม่

ในวันแรกที่ย้ายเข้าไปอยู่นั่นเอง อยู่ดี ๆ ภรรยาก็ตกอกตกใจตะโกนเรียกสามี  ว่า....

พี่ ๆ มาดูนี่เร็ว ดูบ้านข้าง ๆ เราสิ ไม่รู้อยู่กันได้อย่างไร สกปรกมาก ๆ บ้านช่องไม่รู้จักเก็บจักกวาด คนอะไรไม่รู้สกปรกจริง ๆ

สามีก็พอมองไปยังบ้านหลังนั้นแล้วก็เงียบ มิได้พูดอะไร

วันที่สอง ภรรยาก็ตะโกนเรียกสามีด้วยน้ำเสียงตกใจอย่างเดิมอีก แล้วพูดว่า...

พี่ ๆ มาดูนี่อีก ดูบ้างข้าง ๆ เราสิ ไม่รู้เขาใช้อะไรซักผ้า ทำไมผ้าบ้านเขาช่างสกปรกสิ้นดี ไม่มีความขาวสะอาดเลย

สามีก็พอมองไปยังบ้านหลังนั้นแล้วก็เงียบ มิได้พูดอะไรเช่นเคย

วันที่สาม ภรรยาก็ตะโกนเรียกสามีเช่นเดิม แต่คราวนี้ตะโกนเสียงด้วยน้ำเสียงที่แสดงความตกใจเป็นอย่างยิ่ง ว่า...........

พี่ ๆ มาดูนี่เร็วเข้า เกิดเรื่องใหญ่แล้ว วันนี้บ้านข้าง ๆ ไม่รู้เขาไปทำอะไรมาบ้านเขาสะอาดมาก ๆ เลย ผ้าผ่อนต่าง ๆ ก็ขาวสะอาดไม่มีที่ติ ไม่รู้เขาไปจ้างใครมาทำหรือเปล่า

สามีก็มองกลับมายังหน้าของภรรยาตนเองแล้วพูดว่า

เขาไม่ได้ไปทำอะไรหรือจ้างใครมาทำความสะอาดอะไรหรอกน้องเอ๋ย

แต่เมื่อเช้าพี่น่ะ "เช็ดกระจกบ้านของเราเอง"

นิทานจบ......................


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 43015
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 18
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ

ความเห็น (18)

  • อึ้งครับ
  • คงต้องย้อนมาดูตัวเองมากๆนะครับ
  • ขอบคุณครับ

555...ขำคะ...

ขำเสร็จอารมณ์ดี...แต่ก้ต้องหยุดคิด...

เอ๊ะ!...บ้านเราเช็ดกระจกหรือยังน๊า...

  • รู้สึกว่าภาพคุณปภังกร จะมัว ๆ นะคะ
  • อ้าวเช็ดหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วชัดแจ๋วเลยค่ะ .555 เรื่องของตลกร้าย
.....นิทานให้ข้อคิดดีจังคะ คงต้องเก็บไปเป็นแนวคิดของตัวเองบ้าง  ก่อนจะประเมินหรือสรุปคนอื่น ควรสำรวจตัวเองก่อนดีกว่านะคะ 
เหอๆๆได้แต่หัวเราะเหอๆๆ

เหมือนผมตอนแรกเลยครับอาจารย์ขจิต อึ้งเหมือนกันครับ

ถึงตอนนี้บางครั้งก็ยังต้องใช้นิทานเรื่องนี้เตือนใจตลอดทั้งในการดำเนินชีวิตและการเดินลงไปในชุมชนทุกครั้งครับ

ขอบคุณครับ Dr.Ka-poom

ดีใจครับที่อ่านนิทานเรื่องนี้เสร็จแล้วอารมณ์ดีครับ

ผมจะเช็ดกระจกบ้านตัวเองทุกครั้งก่อนที่จะเข้าไปอ่านบันทึกของ Dr.Ka-poom ครับ

ตกใจหมดเลยครับคุณศุภลักษณ์ นึกว่าภาพมัวจริง ๆ ครับ

เป็นตลกร้ายที่ผมใช้เตือนตัวเองเสมอครับ

ขอบคุณมาก ๆ ครับคุณภีรภา ที่จะนำนิทานเรื่องนี้ไปใช้ครับ

ถ้าอย่างไรช่วยกระจายต่อบ้างนะครับ ขอบคุณล่วงหน้าครับ

แหม คุณออตครับ

"เหอ" ๆ นี่ ผมมิกล้าแปลความหมายเลยครับ

ไม่รู้ว่าเหอ ๆ ไปด้านไหนครับ

ให้ข้อคิดสอนใจในความตลกครับ

ขอบคุณครับ ขอยืมไปใช้นะครับ 

หัวเราะแบบนี้ไม่มีอะไรครับ แบบว่ามันตลกร้ายอะครับ รับรองผมเอาไปเล่าต่อแน่ๆๆๆ ขอบคุณมากครับอาจารย์

นำไปใช้ได้เลยครับอาจารย์จตุพร ยินดีเป็นอย่างยิ่งเลยครับ

เช่นเดียวกันครับคุณออต นำไปใช้ได้อย่างเต็มที่เลยครับ

ถ้าใช้ได้แล้วอย่างไร มีFeedback จากคนที่นำไปใช้แล้ว อย่าลืมนำกลับมาต่อยอดกันบ้างนะครับ

ก่อนมาที่บันทักนี้อีกครั้ง...

ได้เช็ดกระจกใจ...ใสแจ๋วเลยคะ

มองเห็นอาจารย์ปภังกร...

แจ่ม...ชัดเลยคะ

ขอบคุณบันทึก-เรื่องเล่าดีดีนะคะ...

ขอบคุณมากครับ Dr.Ka-Poom

เรื่องของ Dr.Ka-Poom ก็เยี่ยมเช่นเดียวกันครับ

ป.ล. ก่อนไปอ่านบันทึกของ Ka-pom ก็เช็ดใจเช่นเดียวกันครับ

ขอบคุณมาก ๆ ครับ ผอ.บวร ครับ

สำหรับข้อคิดและของฝากครับ

จะรีบเข้าไปติดตามอ่านโดยเร็วเลยครับ ถ้าได้อย่างไรแล้วจะขออนุญาตมาแลกเปลี่ยนเพิ่มนะครับ