จากความเปลี่ยนไป...และเปลี่ยนแปลง..
แห่งความมั่นไม่มั่นคง...
ทำให้คน..นั้น..เปลี่ยนไป..."ใจ" กระทบ...
...
ความจริงแท้..หามีไม่..
จะมี ก็เพียงแต่..ความไม่แน่นอน...แห่งชีวิต
...
เหม่อมอง..ไปบนท้องฟ้า..
เมฆหมอกแห่งเมฆฝน...เคลื่อนตัวมาอีกครั้ง..
น้ำตาแห่งฟ้า..ไหลรินลงมาอีกหน...
...
รอ..เพียงวัน"รุ่งอรุณ"...
แสงแห่งความหวัง และกำลังใจ...
เพียร..สร้างขึ้นในใจ"ตน"