nuhun
อะจิมา นี แย่งกุญเชาว์

องค์ประกอบของการเขียนอย่างมีประสิทธิภาพ


                     องค์ประกอบของการเขียนอย่างมีประสิทธิภาพ
                       หลักการเขียนและมารยาทในการเขียน

หลักการเขียน
     การเขียนเพื่อสื่อความหมายให้ผู้อื่นเข้าใจตามที่ต้องการนั้น มีความจำเป็นต้องระมัด
ระวังให้มากเกี่ยวกับการใช้ภาษา ควรใช้ถ้อยคำที่คนอ่านอ่านแล้วเข้าใจทันที เขียนด้วย
ลายมือ ที่ชัดเจน อ่านง่านเป็นระเบียบและผู้เขียนจะต้องใช้ภาษาให้ถูกต้องตามหลักการเขียน ใช้คำให้เหมาะสมกับกาลเทศะและบุคคลด้วยจึงจะถือว่าผู้เขียนมีหลักการและใช้ภาษาได้ดี
มีประสิทธิภาพ
     การเขียนมีหลักที่ควรปฏิบัติดังต่อไปนี้
     ๑. เขียนให้ชัดเจน อ่านง่าย เป็นระเบียบ
     ๒. เขียนให้ถูกต้อง สะกด การันต์ วรรณยุกต์
     ๓. ใช้ถ้อยคำที่สุภาพ เหมาะสมกับกาลเทศะและบุคคล
     ๔. ใช้ภาษาที่ง่าย ๆ สั้น ๆ กะทัดรัด สื่อความหมายเข้าใจได้ดี
     ๕. ใช้ภาษาเขียนที่ดี ไม่ควรใช้ภาษาพูด ภาษาโฆษณาหรือภาษาที่ไม่ได้มาตรฐาน
     ๖. ควรใช้เครื่องหมายวรรคตอนให้ถูกต้อง เช่น เว้นวรรค ย่อหน้า ฯลฯ

ตัวอย่าง

     ให้ผู้เรียนสังเกตตัวอย่างการเขียนทางซ้ายมือว่ามีข้อบกพร่องอย่างไร

ข้อความที่เขียน

ข้อวิจารณ์

๑. ความรักเหมือนโคถึก

๒. ชีวิตของฉันมีหมานำ
๓. หมอเด็กยังไว้ใจไม่ได้

๔. คนกินกล้วย    แขกร้อน    จนตาเหลือก

๕. นายมาเป็นไข้โป้งดับอนาถ

๑. เขียนไม่ชัดเจน อ่านเข้าใจยาก ควรเขียน ให้ชัดเจนว่า    “ความรักเหมือนโคถึก”
๒. ใช้คำไม่สุภาพในภาษาพูด ควรใช้ว่า สุนัข
๓. คำขีดเส้นใต้เข้าใจยาก ควรเป็นหมอคนนั้น    ยังเด็กอยู่ยังไว้ใจไม่ได้
๔. แบ่งวรรคไม่ถูก ควรเป็น “คนกินกล้วยแขก    ร้อนจนตาเหลือก”
๕. ใช้สำนวนสื่อมวลชนควรแก้ไขเป็น    “นายมาถูกยิงถึงแก่กรรมแล้ว”

ลักษณะการเขียนที่ดี
     ลักษณะการเขียนที่ดี มีลักษณะดังนี้
     ๑. การเขียนให้สะอาด เรียบร้อย ลายมือชัดเจน อ่านง่าย เข้าใจง่าย
     ๒. เขียนสะกด การันต์ วรรณยุกต์ให้ถูกต้อง

พรามณ์

ผิด

ควรเป็น

พราหมณ์

โจษจรรย์

โจษจัน

อัฒจรรย์

อัฒจันทร์

หน้ารัก

น่ารัก

โน๊ต

โน้ต

      ๓. ควรเขียนให้ได้ใจความดี ชัดเจน ไม่กำกวม เข้าใจยาก เช่น

เขามารับประทานข้าวเย็นที่นี่เสมอ

ควรแก้เป็น

ข้าวมื้อเย็น

จะทำอะไรก็ทำเสียหมด

จะทำอะไรก็เสียหายหมด

 

 

 

     ๔. ใช้ภาษาง่าย ๆ สั้นกะทัดรัด ได้ความดี ไม่เขียนเยิ่นเย้อ ฟุ่มเฟือยเกินจำเป็น เช่น

          รัฐบาลได้ทำความตกลงเรื่องขายข้าวกับประเทศในยุโรปแล้ว (ผิด)
          รัฐบาลตกลงเรื่องขายข้าวกับประเทศในยุโรปแล้ว (ถูก)
          การขัดแย้งกันและกันจะนำมาซึ่งการแตกสามัคคี (ผิด)
          การขัดแย้งกันทำให้แตกสามัคคี (ถูก)
          ชาวนามีการตกลงกันเรื่องราคาข้าวกับโรงสีแล้ว (ผิด)
          ชาวนาตกลงเรื่องราคาข้าวกับโรงสีแล้ว (ถูก)

     ๕. ใช้ภาษาให้ถูกแบบแผนการใช้ภาษา หลีกเลี่ยงใช้คำหรือสำนวนมาปะปนกับภาษา ต่างประเทศหรือภาษาที่ใช้ในสื่อมวลชน เช่น

          เขามีสไตล์ในการพูดที่เอ็กไซด์มาก (ไม่ดี)
          เขามีลีลาในการพูดสนุกตื่นเต้นมาก (ดี)
          เธอไปกรุงเทพฯ โดยรถทัวร์ปรับอากาศ (ไม่ดี)
          เธอโดยสารรถประจำทางปรับอากาศไปกรุงเทพฯ (ดี)
          กิจการค้าของเธอเจ๊งเพราะแชร์ล้ม (ไม่ดี)
          กิจการค้าเธอล้มเพราะมีปัญหาเงินนอกระบบ (ดี)

     ๖. ใช้ถ้อยคำที่สุภาพ ไพเราะ เหมาะสม มีความหมายดี ไม่ใช้คำที่ต่ำกว่ามาตรฐาน หรือใช้ภาษาเขียนปนภาษาพูด เช่น

          ฉันถูกหมาขบหลายแผล (ไม่ดี)
          ฉันถูกสุนัขกัดหลายแผล (ดี)
          หมูที่บ้านฉันโปรดรำข้าวมาก (ไม่ดี)
          หมูที่บ้านฉันชอบกินรำข้าวมาก (ดี)
          พี่สาวฉันออกลูกที่โรงพยาบาล (ไม่ดี)
          พี่สาวฉันคลอดลูกที่โรงพยาบาล (ดี)

      ๗. การเขียนที่ดีต้องมีมารยาท มารยาทการเขียนมีดังนี้

     รักษาความสะอาดเป็นระเบียบเรียบร้อยในการเขียนทุกครั้ง
     เขียนให้อ่านง่าย ชัดเจน อย่าเขียนหวัดจนเกินไป
     เขียนให้ถูกหลักการเขียน มีย่อหน้า เว้นวรรค ช่องไฟให้เหมาะสม
     ใช้ถ้อยคำสำนวนสุภาพ เหมาะสม ไม่ใช้สำนวนหยาบโลน หรือภาษาสื่อมวลชน
     เขียนสะกด การันต์ วรรณยุกต์ให้ถูกต้อง
     ผู้เขียนมีความรับผิดชอบ เขียนด่าว่าใคร หรือเขียนใส่ร้ายคนอื่น
     ไม่ควรเขียนเลอะเทอะตามผนัง กำแพง เสาไฟฟ้า ที่สาธารณะต่าง ๆ

หมายเลขบันทึก: 399994เขียนเมื่อ 30 กันยายน 2010 19:24 น. ()แก้ไขเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2012 16:36 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี