เวลาที่ทำงานให้คำปรึกษาเชิงจิตวิทยา สิ่งสำคัญที่เราต้องมีและต้องเกิดตลอดกระบวนการ นั่นคือ การก่อเกิดความไว้วางใจกันและกันระหว่างผู้ให้คำปรึกษากับผู้รับคำปรึกษา "มนุษย์" เรานั้นในปัจจุบันการสร้างความรู้สึกไว้วางในนี้ค่อนข้างยาก อาจเนื่องมาจากการมีปัจจัยหรือสิ่งเร้าอะไรหลายๆ อย่างที่อยู่รอบตัวเรา เกิดเป็นเหตุปัจจัยที่ทำให้เรายากที่จะเกิด "ความไว้วางใจ" กันและกัน แล้วเราต้องทำอย่างไรกันเล่าที่จะก่อเกิดความไว้วางใจนี้ได้

       สมัยที่เรียน course work ป.เอก จิตวิทยาให้คำปรึกษานั้น มีวิชาหนึ่งที่ต้องเข้า Train คือ การให้คำปรึกษาครอบครัว (Family counseling) มีทักษะหนึ่งที่เราต้องฝึกและต้องสร้างให้เกิด คือ "ความไว้วางใจ" ในการฝึกนั้น เราจะจับคู่กันสามคน โดยให้คนหนึ่งยืนอยู่ตรงกลางระหว่างอีกสองคน แล้วคนที่ยืนอยู่ตรงกลางนั้นหลับตา และอีกสองคนที่เหลือจะใช้มือผลักเบาๆ ไปที่คนกลางทำเหมือนเป็นตุ๊กตาล้มลุก และสลับกันทำและเรียนรู้... ความรู้สึกที่ได้จะเกิดขึ้นกับคนที่อยู่ตรงกลางขณะหลับตา แล้วเพื่อนผลักไป-มา หน้า-หลัง นั้นเรารู้สึกอย่างไร หวาดกลัว กังวล กลัวล้ม จิปาถะหลากหลายความรู้สึก หากบางคนที่มีบุคลิกลักษณะแห่งความไว้วางใจอยู่แล้ว ก็อาจจะไม่ได้คิดอะไรมาก อาจจะปล่อยตัวปล่อยใจไปตามสบาย เพราะ"เกิดความไว้วางใจ"นั่นเอง

       แม้สังคม..จะน่ากลัวมากขึ้น คนเราได้รับความบาดเจ็ดทางจิตใจมากขึ้น หากแต่เราได้ย้อนกลับมามองและดูแลใจตนเองมากขึ้น ฝึก"ตน"ให้มีจิตใจและความคิดที่เป็น "บวก"...เสมอ ก็อาจจะทำให้ชีวิตในแต่ละวันๆ มีความหมายและมีความสุขมากยิ่งขึ้นได้ หากแต่ขอให้ได้ฝึก...และฝึก..ทุกชั่วขณะจิต บางครั้งบางทีการป่วยทางด้านจิตใจนี้อาจจะลดน้อยลงได้