มีการจัดแต่งด้านหน้าของโรงแรมเทียบความสูงประมาณตึก ๓ ชั้น ให้ดูโล่ง-โปร่ง ปลูกต้นไม้น้อยใหญ่และจัดร้านคอฟฟี่ช้อปให้นั่งพักผ่อนแบบไม่หวงเนื้อที่ มองดูสดชื่น ราวกับเดินเล่นในสวนสาธาณะ แต่เป็นสวนสาธาณะในอาคารที่โอ่อ่าและหรูเลิศ

เมฆสีเทาหม่นปกคลุมท้องฟ้ากว้าง มองดูมืดครื้มคละเคล้าไปกับละอองฝนโปรยปรายเป็นสายน้ำใสหยาดหยดลงสู่ผืนดินด้านล่าง  อากาศหนาวเย็นแทรกซึมทะลุผ่านเนื้อผ้าหนา  รับรู้ได้ถึงความรู้สึกหนาวสะท้านจับจิต 

                               
                                                 
                            

                                                             
แนบลำตัวอิงผนังตึกที่มีหลังคาหน้าจั่วยื่นออกมาเพื่อหลบละอองฝนซึ่งร่วงหล่นลงมาเพียงแค่ไม่กี่อึดใจ    สลัดความรู้สึกโดดเดี่ยวอ้างว้างทิ้งไปและสาวเท้ามุ่งไปสู่จุดหมายปลายทางด้านหน้าที่ได้รับการอนุรักษ์จัดแต่งให้เป็นเมืองท่องเที่ยวที่เรียกขานนามว่า Old Town , Alexandria มลรัฐ Virginia  


                            

 

                             

จุดเด่นของเมืองนี้คือการจัดแต่งสภาพให้คงเดิม  ทั้งตึกราม-บ้านช่อง ถนนหนทางและร้านค้า  รวมทั้งภัตตาคารอาหารที่เน้นอาหารทะเลสดและคงรสชาติความอร่อยตามสูตรดั้งเดิมมาเป็นจุดขาย  ซึ่งได้มีโอกาสลิ้มลองรสชาติของความอร่อยมาแล้วเมื่อช่วงประชุมอยู่ที่นี่เป็นเวลา ๒ สัปดาห์  



                                         
                             

ยอมรับว่าอาหารทะเลของเขาสดจริงและปรุงรสชาติได้อร่อยแบบนุ่มนวล  แต่การย้อนรอยเพื่อมาเที่ยวตามลำพังครั้งนี้กลับเลือกที่จะทานข้าวเหนียว คอหมูย่าง ส้มตำ รสแซ่บมากกว่าอาหารอเมริกันรสชาตินุ่มจืดแบบผู้ดี 



                    

                                                    เรียบทั้งการจัดแต่งและรสชาติ


เดินวนเวียนไม่นานก็ครอบคลุมพื้นที่ของ Old Town  จึงซื้อตั๋วในราคา ๑๘ เหรียฐสหรัฐ เพื่อนั่งเรือเที่ยวชมบรรยากาศนอกเมือง   ผู้โดยสารบางตา-จนเกรงว่าเขาจะขาดทุน…. บรรยากาศริมฝั่งแม่น้ำ มีแต่ตึกรามบ้านเรือนสไตล์ฝรั่งจ๋า  ไม่มีสิ่งใดแปลกตานักเที่ยวที่ชอบเดินทางศึกษาถิ่นต่างๆ ไปเรื่อยเช่นผู้เขียน  

                                
                              
                                         ขอลูกๆฝรั่งมาถ่ายภาพด้วย โดยไหว้วานให้คุณแม่ฝรั่งเป็นตากล้อง

                                

                                                      อาคาร-สิ่งก่อสร้าง เป็นรูปแบบเดียวกันหมด

 แต่มาสะดุดตาสิ่งก่อสร้างแห่งหนึ่งที่มองดูใหญ่โตมหึมา-โอ่โถง ดีแท้  จึงตัดสินใจขึ้นเรือ  ท่านี้เพื่อสำรวจดู
 

                                                    
                                 
                                             
                                                                 ท่าเรือด้านหน้าของโรงแรม

ตื่นตา-ตื่นใจกับการจัดแต่งที่อลังการงานสร้างของโรงแรม  Gaylord National Hotel & Convention Center On the Potomac in Maryland  รู้สึกว่าตัวลีบเล็กไปถนัดใจ เดินเข้าห้องน้ำเพื่อสำรวจตนเองอีกครั้งหนึ่ง เสื้อโค้ทคลุมยาวเหนือเข่าสไตล์เกาหลี กับรองเท้าผ้าใบ  Nike ราคาเกือบ๑๒๐ เหรียญ ไม่ช่วยให้รู้สึกมั่นใจทีจะเดินเล่นบนโรงแรมหรูเช่นนี้เลย 

                         
                                  

                                                     ต้นไม้ปลูกอยู่ด้านในโรงแรมหรูบริเวณชั้นที่ ๑

มีการจัดแต่งด้านหน้าของโรงแรมเทียบความสูงประมาณตึก ๓ ชั้น ให้ดูโล่ง-โปร่ง ปลูกต้นไม้น้อยใหญ่และจัดร้านคอฟฟี่ช้อปให้นั่งพักผ่อนแบบไม่หวงเนื้อที่  มองดูสดชื่น  ราวกับเดินเล่นในสวนสาธาณะ แต่เป็นสวนสาธาณะในอาคารที่โอ่อ่าและหรูเลิศ 

                                 

                                                        ชั้นที่ ๒  ตกแต่งที่นั่งพักผ่อนคล้ายอยู่ในสวน

                                

โชคดีที่สังคมที่นี่ไม่มีใครใส่ใจใคร  แต่หากเป็นโรงแรมหรูๆในเมืองไทย   สงสัยคงถูกพนักงานต้อนรับมองแบบดูแคลน  เพราะเชาชอบวัดกันที่เปลือกนอกอย่างเช่นดูเฟอร์นิเจอร์-ประดับและการแต่งกาย

                   
                        
                                                     

มีอยู่ครั้งหนึ่งกลับจากทัศนศึกษาแวะเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้า Central ปิ่นเกล้า มองเห็นรถToyota Yaris โฉมใหม่จอดโชว์อยู่ ๓-๔ คัน   หลงใหลจนตัดสินใจในนาทีนั้นว่า จะซื้อขับกลับบ้านที่กำแพงเพชร เลยละกัน  เดินเข้าไปเมียงมองใกล้ตัวรถ ยืนเกาะอยู่บริเวณนั้นเกือบ ๑๐ นาที  หันซ้าย-แลขวา  ก็ไม่มีใครมาสนใจถาม-ไถ่ มองเห็นพนักงานบางคนไปต้อนหน้า-ต้อนหลังลูกค้าวัยรุ่นอยู่ด้านโน้น   เออหนอ…สงสัยผู้เขียนจะดูโทรมมาก….คงคิดว่ายัยป้าคนนี้คงไม่มีปัญญาซื้อแน่   ตัดใจไม่ซื้อก็ได้(วะ)

                               
                                       Funny Orange Guy        Funny Orange Guy       Funny Orange Guy                                

พี่สนิทที่พิษณุโลกเล่าเหมือนกันว่า  เศรษฐีจาก กทม.มาลงทุนทำธุรกิจฯ ที่พิษณุโลก ใส่กางเกงขาสั้นมาเลือกดูรถเบ๊นซ์ พนักงานไม่ใส่ใจ  แกเลยเปลี่ยนใจซื้อ BMW ไปใช้งาน ๗ คัน    ควรจะเห็นใจเจ้าของบริษัทฯหรือสมน้ำหน้าพนักงานที่อดได้ค่านายหน้าดีนะ
 

                                  
 
เดินขึ้นบันไดเลื่อน-ลงลิฟต์  ชมความงามของสถานที่จนอื่มใจ  จึงสาวเท้าเดินออกจากโรงแรม….ไปทางท่าเรือด้านซ้ายมือที่มีร้านขายของที่ระลึกเปิดทำการอยู่เพียงแห่งเดียว  หลบลมหนาวเย็นที่พัดผ่านมาเป็นระลอกเข้าไปรับไออุ่นจากเครื่องทำความร้อนในร้าน และเลือกซื้อของที่ระลึกติดมือมา ๒-๓ ชิ้น  พนักงานขายชาวเม็กซิกัน  เป็นสาวผิวเนียนเข้ม รูปร่างสันทัด ตาโตกลมมน จมูกโด่งเป็นสัน อัธยาศัยดีเหมาะที่จะทำงานด้านการบริการ  หลังจากพูดคุยกับพนักงานขายจนหมดเรื่องที่จะถามไถ่จึงไปเดินเล่นที่ท่าเรือ  อากาศยามมี้แทบจะไม่พบเห็นผู้คนออกมาเดินเล่นข้างนอก

                    

                                               

                                
        

สายตาไปสะดุดกับรูปปั้นที่บรรจงปั้นแบบให้ดูเหมือนว่าบางส่วนของร่างกายจมอยู่ใต้ดิน  จึงเดินเขาไปดูใกล้ๆ พบกลุ่มวัยรุ่นมาเดินดูเช่นกัน  จึงขอให้ถ่ายภาพให้ด้วยตามประสาคนชอบภาพถ่าย  

 

                             

                             


มาสืบค้นภายหลังจึงได้รู้ว่านี่คือ "The Awakening" at National Harbor"  มองดูเร้าใจดีแท้  ลองชมวิดีโอการเคลื่อนย้ายได้ที่นี่ 

                            

        นั่งเรือย้อนกลับมา ณ จุดเดิมที่ท่าเรือของเมือง  Old Town เนื่องจากแสงอาทิตย์เริ่มลาลับ....ไม่มีเวลาสำรวจเส้นทางใหม่.... ผจญภัยคนเดียวก็ต้องระวังตนเองบ้าง  อิ่มเอมกับประสบการณ์ที่ท้าทายความตื่นเต้นพอสมควร