ในค่ำคืนหนึ่งนั่งนิ่งอยู่ในมุมเดิมของชีวิต ทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมา และดำเนินไป
วนไปมา..เหมือนน้ำที่ไหลวนอยู่ในอ่างเล็ก หาทางไหลกระฉอกออกไปไม่ได้
ถามความรู้สึกของตนเองว่าเป็นเช่นไร ก็ยังคงนิ่งอยู่ที่เดิม
มองไปวันวาน วันนี้ และวันรุ่ง...
ความแตกต่าง แห่งกาลเวลา นำสิ่งและเรื่องราว...
ผ่านเข้ามาให้เรียนรู้...และทำความรู้จัก..ต่อชีวิตมากขึ้น
พยายามที่จะเพ่งมอง..ออกไปนอก..มุมเดิม
มองเท่าไรก็มองไม่เห็น
เพราะ..ใจนั้นยังติดอยู่..
กับสิ่งเดิม..ของชีวิต
จึงมองไม่เห็น..สิ่งแตกต่างออกไป...จากมุมเดิม