ติดต่อ

พัฒนางานเน้นเชิงรุก ตอน..แผนงานคนพิการ

  เกิดภาพแห่งความเข้มแข็งในกลุ่มผู้ป่วยที่สามารถรวมตัวและดูแลช่วยเหลือกันได้...และได้รับการฟื้นฟูสมรรถภาพ  

       แผนงานคนพิการในส่วนที่เป็นความรับผิดชอบ..ของเราชาวจิตเวช ก็คือ กลุ่มผู้ป่วยที่มีปัญหาทางด้านพัฒนาการล่าช้า..ที่มารับบริการในคลินิกกระตุ้นพัฒนาการ และส่วนที่เป็นผู้จิตเวช ที่ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้...การดำเนินงานในแผนครั้งนี้ เราช่วยกันคิดในทีมว่าจะนำไปบูรณาการร่วมกับการลงพื้นที่รุกเข้าสู่ชุมชน...ซึ่งเป็นการคิดและความพยายามที่นำงานมาหลอมรวมให้เป็นหนึ่งเดียวที่ไม่เป็นการแยกส่วนมากจนเกินไป...นั่นหมายถึงว่า..เมื่อเราลงพื้นที่หรือลงชุมชนนั้น เท่ากับว่าเราลงไปครั้งเดียวแต่เราสามารถบูรณาการดำเนินงานไปพร้อมๆ กันได้ในหลายส่วน ข้อดีที่เราคิดนั่นคือ ไม่เป็นการสิ้นเปลืองในเชิงต้นทุน ในเรื่องทรัพยากรด้านต่างๆ อีกทั้งคนในทีมเราก็มีไม่เยอะแต่ความรับผิดชอบที่เราต้องดูแลค่อนข้างครอบคลุมอย่างกว้างขวางหลายส่วน

       จากแผนที่เรานำเสนอเพื่อขอทุน สปสช. แต่ได้รับการปฏิเสธพิจารณาการรับทุนไปนั้น..เราก็ยังไม่ทิ้งแผนหรือโครงการนั้น เรานำมาปรับและดำเนินต่อไปภายใต้ทุนส่วนอื่นๆ ที่พอจะสนับสนุนได้ สิ่งสำคัญเราอยากให้เกิดภาพแห่งความเข้มแข็งในกลุ่มผู้ป่วยที่สามารถรวมตัวและดูแลช่วยเหลือกันได้...และได้รับการฟื้นฟูสมรรถภาพอันสามารถนำไปสู่การดำเนินชีวิตประจำวันร่วมกับคนอื่นๆ ในชุมชนได้ เราคาดว่า..แผนการดำเนินงานในปีนี้อยากจะให้เกิดภาพเชิงรูปธรรมที่ชัดต่อการเป็นเครือข่ายที่เข้มแข็งในกลุ่มเป้าหมายของเราได้..และในส่วนงานบริการที่เป็นงานตั้งรับในคลินิกเราก็ยังคงดำเนินการและพัฒนาต่อ..และอย่างน้อยในงานสองส่วนนี้ก็ยังเป็นส่วนที่มีความเกี่ยวเนื่องโยงใยและสัมพันธ์กันอยู่...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 37497, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 3, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (keywords) #ชุมชน#สุขภาพชุมชน#ความคุ้มค่า#จิตเวช#พัฒนาคุณภาพ#การพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช#ฟื้นฟูสุขภาพจิต#ฟื้นฟู

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (3)

     ยินดีด้วยกับคนพิการ "จิต" ที่ยังจะได้รับโอกาสดี ๆ หากทบทวน ไฉนแผนงานที่ว่าจึงถูกตัดสินง่าย ๆ ด้วยคนที่ไม่เข้าใจกับคำว่า "พิการ" แล้วเมื่อไหร่ คนชายขอบกลุ่มนี้ซึ่งมีเพียง 1.8% โดยประมาณ จะได้รับโอกาสดี ๆ หากยังใช้ปริมาณ "มือ" ในการตัดสิน

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

นั่นสิคะ...คุณ"ชายขอบ"...ผู้ป่วยจิตเวชมักขาดโอกาสทางสังคมไปสมัครงานที่ไหนเขาก็ไม่รับ...ทั้งที่บางครั้งการที่เขาได้ทำงาน...ก็อาจช่วยเพิ่มความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองแก่เขาได้บ้าง..แต่เราพอทราบว่าเขาทานยาจิตเวช ทั้งๆ ที่อาการเขาควบคุมได้..ก็ปฏิเสธเขาไปก่อนแล้ว

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

ต่อ...นะคะ..."คุณชายขอบ"

ความฝัน...และคาดหวังส่วนตน...

คือความพยายามที่จะช่วยผลักดันเขา...กลับคืนสู่สังคม....

อยู่ร่วม...อย่างมีความสุขและเผชิญต่อปัญหาต่างๆ ที่ทุกข์ใจได้