เก็บความประทับใจจากภาพยนตร์ เรื่อง "ความจำสั้น แต่รักฉันยาว" (Best in time) ไว้ในบันทึก

ภาพยนตร์ไทย เรื่อง "ความจำสั้น แต่รักฉันยาว" ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า Best in time ซึ่งหมายถึง เวลาที่ดีที่สุด (ที่ฉันเคยมี) ออกฉายเมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2552

ผมมี DVD แผ่นนี้นานแล้ว แต่ยังไม่ได้ให้โอกาสตัวเองได้ดูสักครั้ง จนกระทั่ง เมื่อคืนนี้ (9 ก.ค.53) อันแรงบันดาลในการให้โอกาสตัวเองมาจากการเข้าไปดูตัวอย่างภาพยนตร์เรื่องนี้จาก Youtube.com เว็บสุดฮิตในช่วงนี้ 

 

(http://www.youtube.com/watch?v=gM_iIy9Cd0g)

 

และยังมีแรงบันดาลใจอีกหลาย ๆ ประเด็นที่ทำให้อยากดู เช่น ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลงานประกวดภาพยนตร์หลายรางวัลมากเอาชนะ "รถไฟฟ้ามาหานะเธอ" ได้

 

 

เรื่องย่อจากหน้าเว็บหลัก (http://www.kwamjumsan.com/home.html)

 

 

เมื่อ เก่ง สัตวแพทย์หนุ่มปากมอม (เป้ อารักษ์) กลับมาพบเพื่อนรัก โอม (เจมส์ อเล็กซานเดอร์ แม็กกี้) อีกครั้งในงานเลี้ยงรุ่น หลังจากจบปาร์ตี้ เก่งกับโอม เจอเข้ากับคุณตำรวจที่กำลังตั้งด่านตำรวจแอลกอฮอล์ ด้วยฤทธิ์สุราที่พุ่งปรี๊ดเกินกฏหมายกำหนด เก่งกับโอมเลยโดนรวบเข้าคุก

 

 

งานนี้ทั้งคู่เลยกอดคอเดินเข้าคุกไปตามระเบียบ และในคืนนั้นเอง ฝ้าย (ญารินดา บุนนาค) แฟนเก่าของโอม รุดมาหาถึงที่ พร้อมกับหาเงินมาประกันตัวทั้งคู่เป็นอิสระ ระหว่างทางกลับบ้าน ฝ้ายสวมวิญญาณแม่พระ กระโดดลงไปจากเพื่อช่วยหมาที่ถูกรถชนตกไปในคลอง หลังจากที่ได้ช่วยมาก็ได้พาไปรักษาที่คลินิกหมอเก่ง หลังจากนั้น เจ้าหมาน้อย นามว่า "สะพานลอย" (ชื่อสุดกวนที่ฝ้ายเพิ่งตั้งให้) ก็กลายเป็นสะพานที่เชื่อมโยงให้เก่งและฝ้ายได้พบปะพูดคุยกันมากกว่าเดิม

 

 

และเพราะเหตุการณ์เมาแล้วขับ ทำให้เก่งต้องมาบำเพ็ญประโยชน์ สอนวิชาคอมพิวเตอร์ให้กับลูกศิษย์จากชมรมคอมพิวเตอร์เพื่อผู้สูงอายุที่มีอายุไม่ต่ำกว่า 60 อัพ และที่นี่เองที่เก่งได้เจอกับสองลูกศิษย์ ลุงจำรัส (กฤษณ เศรษฐธำรงค์) และป้าสมพิศ (ศันทนีย์ วัฒนานุกูล) คู่รักที่พบกันในชมรมแห่งนี้ และเป็นคนที่ทำให้ชีวิตของเก่ง ได้รู้จักอีกแง่มุมของความรักที่ต่างออกไป

หลังจากที่เก่งได้ใกล้ชิดฝ้ายมากขึ้น ทำให้เก่งเริ่มลังเลในความรู้ดี ๆ ที่มีต่อฝ้าย เพราะสมัยเด็ก เก่งเคยแอบชอบฝ้ายอยู่ข้างเดียว ซึ่งเป็นความรักครั้งแรกที่เก่งผิดหวังสุด ๆ เพราะโอมเพื่อนรักดันจีบฝ้ายตัดหน้า แถมยังคว้าไปเป็นแฟน โดยที่ฝ้ายยังไม่รู้ตัวด้วยว่า เก่งแอบรักมานาน ในขณะที่เก่งกำลังเกิดหลงรักอยู่นั้น ลุงจำรัสกลับมาอาการป่วยและกำลังจะกลายเป็นคนหลงลืมตลอดชีวิต

 

 

เพราะคนไม่ใช่ปลาทอง เราจึงลืมความรักกันไม่ได้ง่าย ๆ  และแม้จะรู้ว่ายิ่งจำยิ่งเจ็บ เราก็จะเลือกที่จะต่อสู้ที่จะมีรักอันยาวนาน

 

 

บางคนใช้เวลาทุกวินาที เพื่อลืม "รักครั้งแรก" แต่บางคนใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อจำ "รักครั้งสุดท้าย"

 

 

ความประทับใจที่มีต่อภาพยนตร์เรื่องนี้เกิดขึ้นในหลาย ๆ ประเด็น หลาย ๆ ตอน

ภาพยนตร์เรื่องนี้ ทำให้ผมมอง "ความรัก" ว่า สวยงาม และไม่มีขีดจำกัด แม้กระทั่งวัยสูงอายุก็สามารถที่จะมีความรักซึ่งกันและกันได้อย่างไม่ได้ทำผิดประเพณีแต่อย่างใด

 

 

ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็น Romantic Comedy ความรักปนความฮา เป้ กับ ญารินดา ก็แสดงได้เป็นธรรมชาติมาก เป็นตัวของตัวเองที่สุด ความฮาจึงเหมือนกับได้นั่งคุยเพื่อนสนิทแล้วหัวเราะออกมาดัง ๆ

แต่จุดหนึ่งที่การดำเนินเรื่องเดินไป ผมว่า เขาใช้คำหยาบคายมากเกินความจำเป็น หากเด็กวัยรุ่นดูท่าจะรู้สึกว่า พูดจาไม่เพราะ หยาบคายเป็นเรื่องปกติไป

 

 

คุณลุงจำรัส กับ คุณป้าสมพิศ ก็แสดงสมได้รางวัลดารานำหลาย ๆ รางวัล น่ารัก สมวัย และแอบทันสมัย แถมสวนของลุงจำรัสที่ชุมพร ก็น่าอยู่มาก ๆ

 

ในฐานะที่อยู่ในวัยของผู้ถนัดใช้ไอที ภาพยนตร์เรื่องนี้สอดแทรก Social Networking ดัง ๆ แบบน่ารัก ตอนที่หมอเก่งต้องไปสอนคอมพิวเตอร์เพื่อบำเพ็ญประโยชน์

เช่น

มีการพูดถึงโปรแกรม Word, การทำ BLOG, การคุยผ่านโปรแกรม MSN

ลุงจำรัส ใช้นามแฝงว่า ลุงปลาทอง

ป้าสมพิศ ใช้นามแฝงว่า พิซซา

แล้วมีพูดถึง Hi5 ด้วย

 

พูดถึง "สะพานลอย" เจ้านี่ก็น่ารักใช่หยอก แสดงดี ถูกเด็กเขียนคิ้วถาวรตั้งแต่ต้น ๆ เรื่อง จนท้ายเรื่องก็ยังลบไม่ออก 555

 

ผมว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เรามองโลกได้สวยงามขึ้น อยากมีชีวิตที่ยืนยาวขึ้น

 

นอกจากเนื้อเรื่องของภาพยนตร์แล้ว ยังมีเพลงประกอบภาพยนตร์ที่ดังมาก ชื่อเพลง "จะได้ไม่ลืมกัน" ที่ขับร้องโดยพี่เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย

 

(http://www.youtube.com/watch?v=rH8LENhz5Ig)

 

เนื้อเพลง "จะได้ไม่ลืมกัน"

ไกลสุดฟ้า ก็ไม่สามารถกั้นเรา
แค่ห่างแค่เพียงเอื้อมมือ
แต่การได้รักเธอ นั่นคือของสำคัญกว่า
และมันมีค่ามากเกินกว่าสิ่งไหนไหน

ฉันขอสัญญา จะจำทุกเรื่องราว
ไม่ว่าร้ายหรือดี สุขหรือทุกข์ใจ
ฉันจะทบทวน เรื่องราวของเธอตลอดไป
เผื่อวันสุดท้ายที่ฉันหายใจ จะได้ไม่ลืมเธอ

ปลายขอบฟ้า กับระเบียงที่เราเคย
นั่งมองท้องฟ้าด้วยกัน
ต้นไม้ต้นนั้น จะดูแลรักษามัน
แทนความคิดถึง เมื่อเธอไม่อยู่ตรงนี้

ฉันขอสัญญา จะจำทุกเรื่องราว
ไม่ว่าร้ายหรือดี สุขหรือทุกข์ใจ
ฉันจะทบทวน เรื่องราวของเธอตลอดไป
จะจำเธอไว้ และรักเธอไปอย่างนี้

โปรดจงมั่นใจ ฉันขอสัญญาจะจำทุกเรื่องราว
ไม่ว่าร้ายหรือดี สุขหรือทุกข์ใจ
ฉันจะทบทวน เรื่องราวของเธอตลอดไป
เผื่อวันสุดท้ายที่ฉันหายใจ จะได้ไม่ลืมเธอ
จะได้ไม่ลืมเธอ

 

(http://www.siamzone.com/music/thailyric/index.php?artist=!!e0bad4c3ecb420b8a7e4aac220e1c1a4cdd4b9e4b5c2ec&mode=view&song=!!a8d0e4b4e9e4c1e8c5d7c1a1d1b9)

 

ส่วนเว็บไซต์หลักของภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ทำได้น่าสนใจมาก

 

 

(http://www.kwamjumsan.com/home.html)

 

แถมยังมี Wallpaper ให้ผู้ที่ชื่นชอบภาพยนต์เรื่องนี้นำไปใช้อีกด้วย

 

 

 

นอกเหนือจากนั้น ผมประทับใจ "นางเอก" คร้าบ ;)

 

 

ในภาพยนตร์ ...

"ญารินดา บุนนาค" แสดงเป็น "ฝ้าย" เป็นผู้หญิงที่ไม่ได้สวยเด่น แต่เป็นผู้หญิงมั่นใจในตัวเอง และมีความละเอียดในตัวเอง ในเรื่องจะเป็นคนรักษ์โลก รักสัตว์ รักต้นไม้ เพราะเป็นนักวนศาสตร์

(http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%8D%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B2_%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%84)

 

ในประวัติส่วนตัว ...

ญารินดา เคยออกอัลบั้มเพลง และมีเพลงที่ดังมาก คือ เพลงชื่อ "ได้แค่คิดถึง"

 

(http://www.youtube.com/watch?v=jzT6z5rCoFo)

 

"... ญารินดาเป็นอาจารย์พิเศษสอนวิชา ศิลปะนิยมเพื่อการสื่อสารที่คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รวมถึงประกอบอาชีพเป็นสถาปนิกเต็มเวลาใน บริษัท ดวงฤทธิ์ บุนนาค จำกัด ตั้งแต่ปลายปี 2547 หลังจากนั้นเธอก็ได้ออกอัลบั้ม EP: High on Dreams และ 121 Thurston ในปี 2548 โดยมารับบทเป็นทั้งนักแต่งเพลง นักดนตรี โปรดิวเซอร์ และจัดจำหน่าย ด้วยตัวเอง และกับเพื่อนๆในนามวงทรัยทูบีไนซ์ ในปี 2549 ญารินดาออกอัลบั้มเต็มกับบริษัทสมอลล์รูม โดยยังคงเป็นโปรดิวเซอร์ และนักแต่งเพลงให้กับอัลบั้มของตัวเอง พร้อมทั้งยังชักชวนเพื่อนนักดนตรีอีกหลายท่านมาช่วยเรียบเรียงและแต่งเพลงในอัลบั้มนี้ โดยใช้ชื่ออัลบั้มว่า Yarinda & Friends: Try to be Nice และทำงานเป็นอาจารย์พิเศษที่ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ญารินดาออกอัลบั้มในปี 2552 ชื่อ Schools ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลศิลปินหญิงเดี่ยวยอดเยี่ยม จากคมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 7 ..."

 

ในที่สุด ผมได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้จบ พร้อมความประทับใจมากมายที่เก็บไว้ในบันทึกนี้และเก็บไว้ในใจเรื่องนี้ทีเดียว

 

ลองหาชมภาพยนตร์เรื่องนี้ดูนะครับ อาจจะทำให้คุณรู้จัก "ความรัก" มากขึ้น

 

บางคนใช้เวลาทุกวินาที เพื่อลืม "รักครั้งแรก"

แต่บางคนใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อจำ "รักครั้งสุดท้าย"

 

บุญรักษา ทุกท่าน ;) 

 

 

 

แหล่งอ้างอิง

เว็บไซต์หลัก ความจำสั้น แต่รักฉันยาว.  http://www.kwamjumsan.com/home.html (11 ก.ค.53)

ภาพยนตร์เรื่อง ความจำสั้น แต่รักฉันยาว.  http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99_%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%89%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A7 (11 ก.ค.53)

ประวัติ ญารินดา บุนนาค.  http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%8D%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B2_%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%84 (11 ก.ค.53)

http://www.siamzone.com/music/thailyric/index.php?artist=!!e0bad4c3ecb420b8a7e4aac220e1c1a4cdd4b9e4b5c2ec&mode=view&song=!!a8d0e4b4e9e4c1e8c5d7c1a1d1b9 (11 ก.ค.53)

ตัวอย่างภาพยนตร์เรื่อง ความจำสั้น แต่รักฉันยาว.  http://www.youtube.com/watch?v=gM_iIy9Cd0g (11 ก.ค.53)

MV จะได้ไม่ลืมกัน.  http://www.youtube.com/watch?v=rH8LENhz5Ig (11 ก.ค53)

MV ได้แค่คิดถึง.  http://www.youtube.com/watch?v=jzT6z5rCoFo (11 ก.ค.53)

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าหลังต้นไม้



ความเห็น (30)

สวัสดี ครับ อ.was

เป็นคืนที่นั่งอ่านบันทึกและดูtv ที่ดึกเอามาก ๆ

...

อาจารย์เขียนบันทึกได้น่าอ่านทุกสไตล์ ...จริง ๆ นะครับ

ด้วยความระลึกถึง อาจารย์ นะครับ

รักษาสุขภาพด้วยนะครับอาจารย์

ไม่ค่อยได้ดูหนังเลยครับ..

เเต่อ่านจากบันทึกเเล้ว เป็นหนังที่น่าชมอีกเรื่องเลย

สำหรับเพลง" จะได้ไม่ลืมกัน" ฟังบ่อยๆครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

อ่านบันทึกเล่าของอาจารย์ก็รู้สึกประทับใจ  เป็นหนังร่วมสมัยดีนะคะ 

เคยดูหนังวัยรุ่นที่พูดภาษาหยาบคาย  ก็นึกเป็นห่วงเยาวชนค่ะ  หากแต่เข้าใจรากเหง้าที่มาของภาษาก็ควรเลือกใช้

ขอขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

  • "ความจำสั้น แต่รักฉันยาว"
  • เป็นหนังดังที่น่าดูเรื่องหนึ่ง
  • ประทับใจความโรแมนติก
  • ของคู่รักสูงวัยคู่นี้ค่ะน่ารักดี
  • รวมทั้งเจ้า"สะพานลอย"ด้วย
  • ที่สำคัญมีคำพูดโดนๆหลายประโยคน่าคิด
  • บางคนใช้เวลาทุกวินาที เพื่อลืม "รักครั้งแรก"
  • แต่บางคนใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อจำ "รักครั้งสุดท้าย"
เขียนเมื่อ 

หนังดีครับผม ผมมองว่าว่า ตัวเดินเรื่อง ไม่ใช่ เป้ กับ ญารินดา แต่เป็น ลุงจำรัส (กฤษณ เศรษฐธำรงค์) และป้าสมพิศ (ศันทนีย์ วัฒนานุกูล (ป้าโดบิตะ 555) ) มากกว่าครับ

และแสดงให้เห็นอีกด้วยว่า การเรียนรู้ไม่มีจุดสิ้นสุด ไม่มีการแก่เกินวัยครับ อิอิ

หนังไทย มีน่าดูหลายเรื่องเลยครับผม

นาคปรกที่ ว่าไม่เหมาะสม แต่ผม ลองดูแล้ว เป็นเรื่องราวที่น่าสนใจไม่น้อยเลยครับผม

หนังบางเรื่องต้อง ลดความอคติลงบ้างเพื่อการชมได้อย่างเป็นกลาง

ผมเลือกดูหนังตามความรู้สึกของตัวเองมาตลอด ด้วยเหตุผลที่ว่า

หนังบางเรื่อง .. อาจจะดีสำหรับเรา แต่บางคนอาจจะไม่ชอบก็ได้

และในทางกลับกัน คนอื่นอาจชอบแต่เราอาจจะไม่ชอบก็ได้ ครับ

เขียนเมื่อ 

คุณ แสงแห่งความดี ... ขอบคุณมากครับสำหรับการให้กำลังใจนะครับ ;)

เขียนเมื่อ 

หนังสวยงามด้วยการทำสิ่งดี ๆ ครับ คุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร ;)

ลองหาเวลาว่าง นั่งชมอยู่กับหอ หรือกับใคร นะครับ ;)

เขียนเมื่อ 

คำหยาบในเรื่องนี้เป็น "คำสบถ" ที่เหมือนใช้เป็นภาษาทั่ว ๆ ไป ของบ้านเรา ผิดหวัง ไม่พอใจ โกรธแค้น ฯลฯ เหมือน ๆ ที่พวกหนังต่างประเทศจะมี "คำสบถ" เหล่านี้ติดมาเสมอ คนไทยก็เอามาใช้กัน

สื่อภาพยนตร์มีอิทธิพลต่อผู้ชมอย่างมากครับ น่าเป็นห่วงในประเด็นนี้

แต่หนังน่าชมนะครับ คุณ ครูคิม ;)...

เขียนเมื่อ 

ใช่เลยครับ คุณ ครูแป๋ม ... รักสูงวัยน่ารักมาก ๆ มันคือความรักที่บริสุทธิ์ ไม่หวังผลตอบแทนครับ เพียงแต่ต้องการทำให้ความรักในเวลาที่เหลืออยู่ดีที่สุด

ส่วนเจ้า "สะพานลอย" ดาวเด่นต้นเรื่อง น่ารักมาก

ขอบคุณมากครับ ;)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ คุณครู นายนะ ;)...

ยินดีที่เข้ามาเยี่ยมเยือนบันทึกนี้ครับ

ประเด็นน่าคิด "การเรียนรู้ไม่มีจุดสิ้นสุด ไม่มีการแก่เกินวัย" ... อันนี้เป็นจริงที่สุด ;)

"นาคปรก" ผมก็เห็นหนังแผ่น DVD แต่ก็ยังไม่ได้ชมครับ

ปกติเป็นคนชมภาพยนตร์หลังจากที่เลิกโรงไปแล้วทุกที

หนังต้องตรงกับ "จริต" ของตัวเองจริง ๆ ครับ ผมก็เป็นเช่นกัน

บางเรื่องเขาว่าดี อาจจะไม่ตรงจริต หรือไม่ตรงกับสถานการณ์ที่อยากชม

เลือกหนังดู คล้าย ๆ เลือกคู่ชีวิต นะครับ ;)

ขอบคุณมากครับ

บางคนใช้เวลาทุกวินาที เพื่อลืม "รักครั้งแรก" แต่บางคนใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อจำ "รักครั้งสุดท้าย"

เป็นหนังที่ดีเลยล่ะครับ เคยดูให้ข้อคิดด้วย....

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ คุณ @[email protected]เส้าหลง[email protected]@ ;)...

เพชรบูรณ์สบายดีไหมครับ ตอนนี้ ;)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะครูพี่เสือ

ชอบจังสองประโยคนี้...

บางคนใช้เวลาทุกวินาที เพื่อลืม "รักครั้งแรก"

แต่บางคนใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อจำ "รักครั้งสุดท้าย"

 

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับ น้องคุณครู เทียนน้อย ที่แวะมาเยี่ยมบันทึก ;)

เขียนเมื่อ 

หนังเรื่องนี้นานแล้วนะ ยังไม่เคยดูค่ะ

แต่คนที่ไปดูเค้าก็มาคุยให้ฟังว่าดี

ไม่ค่อยได้ดูหนังเลยค่ะ ตั้งแต่เรียนจบ

เขียนเมื่อ 

ลองหาเช่ามาดูได้ครับ น้อง berger0123 ;)...

เขียนเมื่อ 

ไม่คิดว่าบันทึกนี้จะเป็น บันทึกของท่านอ ค ล ม ;) เห็นด้วยกับคห. ๑ ค่ะ และเริ่มเชื่อตั้งแต่รู้จัก the classic ๕ ๕

ชอบชื่อหนังค่ะ แต่ยังไม่ได้ดู อืม มาอ่านบทวิเคราะห์ของอ.เสือนี่ เริ่มน่าสนใจ ๆ

เพลง จะได้ไม่ลืมกัน เลยฟังแต่ไม่รู้จักชื่อ เหมือนที่ แค่ได้คิดถึง แม้ไม่ได้พบเจอ ;)

เขียนเมื่อ 

แหม คุณ poo ผมอ่ะ ... โรแมนติกนะ 555

ลองดูนะครับ ;)

เขียนเมื่อ 

บางคนใช้เวลาทุกวินาที เพื่อลืม "รักครั้งแรก"

แต่บางคนใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อจำ "รักครั้งสุดท้าย"

 

ไม่ว่าจะ พยายาม ลืม หรือ จำ

เท่ากับว่า เรา ไม่ลืม ?

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณ คุณหมอเล็ก ภูสุภา ครับ ;)

ไม่ลืมแน่ ๆ ครับ

เขียนเมื่อ 

ว่า แต่ อ.โรแมนติก ด้วยเหรอเนี่ย อิอิ

เขียนเมื่อ 

แอบโรแมนติกเล็ก ๆ ครับ น้อง berger0123 ;)

จะได้ทำให้ชีวิตมีความสุขยิ่ง ๆ ขึ้นไป

เขียนเมื่อ 

เข้ามาพรวน .... กระทู้ครับครู อิอิ

หนังไทย หลาย ๆ เรื่องในช่วงนี้ น่าสนใจดีครับ

ล่าสุด ดูเรื่อง .... บ้านนี้ตลกไว้ก่อน ก็ดีนะครับ

พูดถึง ครอบครัวตลก ความรักของพ่อแม่ ความรู้สึกที่แตกต่างของลูกทั้ง 2 คน ครับ

เขียนเมื่อ 

จากหนังเรื่องนี้ ได้ข้อคิดเล็กน้อยที่น่าจดจำ ...ว่า.....บางทีความสำเร็จเล็กๆ อาจทรงคุณกับชีวิตยิ่งกว่า

ถ้ามีใครอยู่ข้างๆ เพื่อให้เราบอกว่า.... เราทำสิ่งนั้นเพื่อ...เขา

เขียนเมื่อ 

โอ้ ขอบคุณมากครับ คุณครู นายนะ ... เดี๋ยวผมจะแวะไปเช่ามาดูนะครับ ;)

เขียนเมื่อ 

ความรักที่ไม่มีเงื่อนไข ทำยากนะครับ คุณ ครูเอ ;)

เขียนเมื่อ 

ความรักที่ไม่มีเงื่อนไข

ไม่ยากค่ะ หากทำด้วยใจ และทำแล้วเราสบายใจ 

 เพราะในชีวิตนี้...เราไม่สามารถเอาอะไรไปได้

นอกจากวันนี้เราสามารถเก็บเกี่ยวความสุขได้...เท่าที่จะเป็นไป

  ขอให้มีความสุขนะค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณ คำอวยพรความสุขของคุณ ครูเอ ที่ได้มอบให้ผมนะครับ ;)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ

ดูเเล้วครับเรื่องนี้ ซึ้งดี ใช้การเชื่อมโยงความรักของคนสองวัยให้สอดคล้องไปด้วยกันได้

ประทับใจเช่นกันครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ คุณ พลาย ที่แวะมาเยี่ยมเยียน ;)

หมายเลขบันทึก

373709

เขียน

11 Jul 2010 @ 01:11
()

แก้ไข

06 Sep 2013 @ 23:11
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
ความเห็น: 30, อ่าน: คลิก