จุดไต้ ตำตอ 

ยังจำเรื่องราวของพระอาจารย์อภิรักษ์ พระยอดกตัญญูที่ออกสื่อโทรทัศน์ ทั้งรายการข่าว  รายการวาไรตี้ กรณีท่านได้ดูแล "คุณยายดุล" โยมแม่อายุกว่า 75 ปี ที่ชราภาพมากแล้ว ด้วยการดูแลที่บ้าน คอยป้อนข้าว ป้อนน้ำ พัดวี นวดเฟ้น ซักเสื้อผ้า หุงหาอาหาร เดินทางไป-กลับระหว่างที่วัดและที่บ้านในแต่ละวัน.....  รูปนั้น ได้ไหมครับ

วันนี้พระอาจารย์มาที่สถานสงเคราะห์ฯ  จะว่าไปแล้วท่านไม่ได้มาพบผมหรือเยี่ยมผมหรอกครับ ทางเราได้มีหนังสือนมัสการไปยังท่านเพื่อโปรดทราบว่าได้จัดเงินสงเคราะห์ครอบครัวยังครอบครัวของท่าน และถ้าสะดวกประการใดขอท่านได้โปรดมารับหรือไม่สะดวกประการใด ก็ขอได้โปรดแจ้ง

ผมถวายต้อนรับท่าน ทันทีที่เห็นท่านเดินขึ้นบันไดสำนักงานฯ (ชั้นเดียว บันได 3 ขั้น)

แต่  มันน่าอายตรงที่...

ผมถวายการต้อนรับท่าน โดยที่ผมยังไม่ทราบว่าท่านเป็นใคร แม้นั่งคุยกะท่านเสียตั้งนาน แม้ท่านจะบอกว่าอาตมาออกทีวีรายการวีไอพี ก็ยังนึกไม่ออก ไม่นึกว่าจะเป็นท่าน เพราะภาพในทีวีเหมือนว่าท่านจะคล้ำกว่านี้ เหมือนว่าภาพในทีวีจะไม่ใช่อย่างที่เห็นเช่นที่ท่านนั่งคุยอยู่กับผมตรงนี้  นี่กระมังที่ดาราชอบอ้างกันนักว่าเวลาออกทีวีแล้วมุมกล้องมันมักจะอ้วนหรือทำให้ได้ภาพเกินจริง

มันน่าอายตรงที่...

ท่านยื่นหนังสือที่สำนักงานฯจัดส่งถึงท่านให้ผมดู พร้อมพูดว่า "โยม  อาตมาเอามาฟ้องโยม"

ผมรับหนังสือฉบับนั้นมาอ่าน แล้วก็ตกใจ ตกใจเสียจนพูดไม่ออก  อึ้งครับพี่น้อง  ยอมรับว่าอึ้ง  แทบจะก้มลงประณมมือไหว้งามๆ ทันทีต่อหน้าหลวงพี่ พร้อมกราบขออภัยและรีบชำเลืองมองด้วยแววตาแบบสงสัยใคร่รู้ต่อน้องๆ ในสำนักงานฯว่าใครกันหนอช่างทำอย่างนี้ได้ ไม่ตรวจทานก่อนละหรือ  ก็หน้าซองและเนื้อในหนังสือที่ท่านยื่นให้ ระบุว่า "เรียน  นางอภิรักษ์  ศรีสัจจา"

 ท่านชื่อ พระอาจารย์อภิรักษ์  อภิญาโณ (ศรีสัจจา)

อุปสมบทเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2527
ณ พัทธสีมาวัดบ้านไทร ตำบลสำโรงพลัน อำเภอไพรบึง จังหวัดศรีสะเกษ

มันน่าเขกกระโหลกไหมละ

 

ข่าวล่าจากพระคุณเจ้า

พระคุณเจ้าได้กรุณาเล่าให้ฟังว่า นับแต่ที่สื่อมวลชนได้นำเสนอเรื่องราวผ่านสื่อในลักษณะต่างๆ ก็ได้รับการสนับสนุนจากบุคคลและองค์กรทั้งภาครัฐและเอกชนตามสมควร ทำให้สามารถแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่ายในการดูแลโยมแม่ได้ตามสมควร และล่าสุดท่านเล่าว่า "พระเดชพระคุณ ท่านเจ้าคุณพระอาจารย์พยอม  กลฺญาโณ" (กราบขออภัยไม่ทราบสมณศักดิ์ล่าสุดของท่านเจ้าคุณ) แห่งวัดสวนแก้ว นนทบุรี  ได้สนับสนุนเงินจำนวนหนึ่ง ซึ่งท่านได้นำเงินส่วนดังกล่าวมาซ่อมแซมและต่อเติมบ้านของโยมแม่

สุขภาพของโยมแม่แม้จะทรงแต่ก็เหมือนจะทรุดลงบ้างในบางโอกาส และหลงลืมบ้างในบางคราว ตามสมควรแก่วัย

พระคุณเจ้ายังคงคอยดูแลด้วยตัวเองอยู่เช่นเดิม ยังคงเดินทางไป-กลับ ระหว่างบ้านและวัด
ใช้เวลาอยู่ดูแลโยมแม่ที่บ้าน มากกว่าที่วัดอยู่เช่นเดิม
ยังคงได้รับการสนับสนุนจากชุมชน จากพระเถระในพื้นที่อยู่เช่นเดิม

ทั้งได้บันทึกเทปรายการวาไรตี้รายการหนึ่ง (เป็นรอบที่ 2) หากแต่ยังไม่ได้เผยแพร่ออกอากาศ

โปรดอย่ารอคอย แต่โปรดติดตามด้วยความระทึกในดวงหทัย พลัน (ฮา)

 

ภาระที่ผมถวายเพิ่มให้แด่พระคุณเจ้า

ระหว่างการสนทนา พระคุณเจ้าเล่าให้ฟังว่าได้ลาออกจากตำแหน่งพระสังฆาธิการ (ซึ่งหมายถึงตำแหน่งทางการปกครอง นับแต่ตำแหน่งผู้ช่วยเจ้าอาวาส รองเจ้าอาวาส เจ้าอาวาส เจ้าคณะตำบล-อำเภอ-จังหวัด-ภาค-หน ฯลฯ)  ด้วยพิจารณาแล้วว่าไม่อาจสามารถปฏิบัติหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมายให้สมบูรณ์ได้ และที่สำคัญจะเป็นเหตุให้ไม่อาจดูแลโยมแม่ได้โดยสมบูรณ์ด้วยเช่นกัน  ทั้งต้องเดินทางต่างจังหวัดอยู่เสมอ

ได้กราบนมัสการถามพระคุณเจ้าว่า ได้มีบันทึกเรื่องราวที่ได้ดำเนินอยู่อย่างไรหรือไม่

ท่านตอบว่าไม่ ไม่เคยบันทึก และไม่รู้จะบันทึกอย่างไร

ผมขอกราบนมัสการเพื่อโปรดพิจารณาว่า

เรื่องราวของพระคุณเจ้าเป็นสิ่งงดงาม เป็นที่รับรู้และปรากฏทั่วไปต่อสาธารณ เป็นแบบอย่างให้กับผู้คนในสังคมให้ได้ตระหนักถึงการปฏิบัติต่อบุพการี แม้ว่าจะอยู่ในสถานภาพ สถานการณ์ใดๆ ก็ไม่อาจปฏิเสธได้  พระคุณเจ้าเองก็คงสัมผัสได้ว่าวิถีของพระคุณเจ้าได้เปลี่ยนไปบ้าง เมื่อเรื่องราวถูกนำเสนอไป

เรื่องราวของพระคุณเจ้า ทั้งในส่วนของชีวิตอันเป็นภูมิหลัง การดำเนินในปัจจุบัน เรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างที่ดำเนิน และวิธีการ เทคนิคในการดูแล สังเกตอาการของโยมแม่มีวิธีปฏิบัติเช่นไร เชื่ออย่างไร  สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งมีค่าที่พระคุณเจ้าควรบันทึกไว้ เป็นการบันทึกการดำเนินพร้อมข้อคิดคติธรรม

เรื่องราวของพระคุณเจ้า ภายหลังจากที่นำเสนอผ่านสื่อ ได้มีผู้คนในสังคมสนใจและพูดถึง (แม้จะมีทิศทางที่อาจแตกต่างกันไปบ้าง แต่โดยสรุปก็อนุโมทนาต่อการดำเนินของพระคุณเจ้า) และสนใจติดตามอย่างต่อเนื่อง แต่ก็นั่นแหละภาพที่นำเสนอมักจะออกในลักษณะของการสัมภาษณ์ (ซึ่งมักจะมีการกำหนดประเด็นที่ต้องการ "เล่น" อยู่ก่อนแล้วเสมอ") และขาดการติดตามต่อเนื่อง อาจจะด้วยข้อจำกัดใดๆ ที่สื่อไม่อาจนำเสนอเรื่องราวของพระคุณเจ้าอย่างต่อเนื่องให้สังคมได้รับรู้ได้

เรื่องราวของพระคุณเจ้า ควรได้รับการนำเสนออย่างต่อเนื่อง ผ่านช่องทางที่รับรู้กันได้โดยตรง กว้างขวาง ง่าย และประหยัดที่สุด เท่าที่คิดได้ในตอนนั้นเห็นจะได้แก่การเผยแพร่บันทึกเรื่องราวผ่านอินเทอร์เน็ต  แต่ด้วยความที่เว็บไซต์ของสถานสงเคราะห์ฯอยู่ระหว่างการพัฒนา (และไม่รู้ว่าจะเสร็จเมื่อใด เพราะงานยุ่งเหลือเกิน)  และคิดได้ในตอนนั้น เห็นว่าเรื่องราวของพระคุณเจ้าน่าจะถูกนำเสนอไว้ในส่วนเฉพาะของพระคุณเจ้าเอง การนำเสนอในรูปของบล็อกที่ GotoKnow น่าจะเหมาะสมกว่า  เผื่อใครๆ จะได้ร่วมสนทนากับพระคุณเจ้าได้อีกทางหนึ่งด้วย

ในเบื้องต้นได้อธิบายเรื่องบล็อก (แต่คำว่า "บล็อก" ดูเหมือนว่าท่านจะไม่เข้าใจและอาจจะต้องอธิบายยาว เลยใช้คำว่า "อินเทอร์เน็ต" เป็นคำแทนไปพลางก่อน) และผมรับอาสาจะนำเสนอเรื่องราวของพระคุณเจ้าผ่านบล็อก (ของพระคุณเจ้าเอง) พร้อมกับรับที่จะรายงานความเคลื่อนไหวในบล็อกต่อพระคุณเจ้า แต่หากใครประสงค์จะทราบรายละเอียดหรือติดต่อกับพระคุณเจ้า ขอได้โปรดติดต่อกับพระคุณเจ้าได้โดยตรง

กราบนมัสการไปว่า ในหลักการแล้วนอกเหนือจากการบันทึกเรื่องราวแล้ว กระผมในฐานะพุทธศาสนิกชนคนหนึ่ง ยังหวังอยู่เองที่จะได้อ่านบันทึกข้อคิด คติธรรม หวังที่จะดื่มด่ำในรสพระธรรมจากพระคุณเจ้าอยู่ด้วยเช่นกัน

ไว้ผมจัดการงานเฉพาะหน้าในสถานสงเคราะห์ที่เหมือนจะยุ่งๆ ในช่วงนี้เรียบร้อยหรือโล่งใจสักเล็กน้อย กระผมจะไปกราบนมัสการถึงที่วัดหรือที่บ้านของโยมแม่


พระคุณเจ้ารับปากตกลงในหลักการ แต่ก็บอกว่าสายตาไม่ค่อยดีแล้วนะโยม

 


ของฝากจากพระคุณเจ้า

ช่วงหนึ่งระหว่างการสนทนาพระคุณเจ้าสอบถามถึงภารกิจและกลุ่มเป้าหมายของสถานสงเคราะห์ฯ เล่าประสบการณ์การลงพื้นที่และเรื่องราวที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน ในแต่ละกิจกรรม (โดยเฉพาะกิจกรรมรับเข้าใหม่-และกิจกรรมเยี่ยมครอบครัว)  ช่วงหนึ่งท่านได้ให้ข้อคิดในเรื่องการสงเคราะห์คนไร้ที่พึ่งว่า...

"เอาเข้าจริงๆ หรือพูดกันตรงๆ แล้ว ไม่มีใครไม่มีญาติหรือไร้ญาติหรอกโยม ทุกคนมีญาติกันหมดทั้งนั้นแหละ เพียงแต่ว่าญาติเขาไม่ยอมรับ จะด้วยความที่ทำตัวให้ญาติเขาไม่รับ หรือเพราะไม่มีผลประโยชน์ให้กับญาติหรืออย่างไรก็แล้วแต่  จะว่าไปแล้วมันก็มาจากทั้งกับตัวคนถูกทิ้งและครอบครัวหรือญาติที่ทิ้งเขา....."


เวลาที่ใช้ในการสนทนากับพระคุณเจ้า เหมือนว่าจะรบกวนเวลาท่านค่อนข้างนานเสียแล้ว พระคุณเจ้าแจ้งว่าพรุ่งนี้จะเดินทางไปจังหวัดพิษณุโลก ฝนกำลังลงเม็ดหนักพอดี รีบวิ่งไปเปิดประตูรถให้กับพระคุณเจ้า พร้อมกับยกมือกราบลา  พระคุณเจ้าอวยพรพร้อมกับล้วงมือเข้าไปในย่าม

"รถคันนี้ได้รับความอนุเคราะห์จากหลวงพ่อเจ้าคณะตำบลที่ให้ใช้เดินทาง โยมว่างๆ อย่างไรก็ไปเยี่ยมที่วัดหรือที่บ้านบ้างนะ  เอานี่โยม แหวนไว้สวมนิ้ว ญาติโยมเขาทำให้ไว้แจก ให้ไปแล้วต้องสวมนะ"

กระผมรับปากพระคุณเจ้า รับแหวนพร้อมกับสวมไว้ รีบปิดประตูรถปิคอัพ และรีบวิ่งขึ้นสำนักงานฯ เพราะฝนตกหนักเสียแล้ว

แหวนสีเงิน หัวแหวนมีภาพของพระเถระรูปหนึ่ง ใต้ภาพเขียนคำว่า "หลวงพ่อ.... (อ่านไม่ออก) วงนั้น เป็นที่อิจฉาของใครๆ ในสำนักงานฯ

 

หลวงพ่อลำเอียง หนูไปกราบท่านถึงบ้าน ไปกราบท่านถึงวัด ท่านทำไมไม่ให้หนู
แต่กับพี่ เพิ่งเห็นหน้ากัน ทำไมหลวงพ่อให้ละ  ฝนตกไม่ทั่วฟ้านะหลวงพ่อ

เสียงใครสักคนตัดพ้อในสำนักงาน

 

อ้าว บาปกรรม นะหนู