หลังจากทำงานวิจัยเล็กๆ เพื่อตอบข้อสงสัยการใช้ยากลุ่มหนึ่งสูงกว่าปกติจนติดอันดับต้นๆ ของโรงพยาบาล  ลงไปเก็บข้อมูลจากห้องยา เห็นข้อมูลที่น่าสนใจเรื่องการใช้ยามากกว่าที่ควรเป็นของคนไข้  เกิดแรงบันดาลใจจึงเขียนโครงการชื่อ การใช้ยาอย่างรู้ค่า ชวนแพทย์กลุ่มงานอายุรกรรม น้องๆ เภสัชกร พี่ๆ น้องๆ พยาบาล ที่คิดตรงกันมาร่วมกันทำงานเป็นสหสาขาวิชาชีพ

         โครงการอนุมัติไปแล้ว  เริ่มทำงานไปพักใหญ่ มีกิจกรรมออกมาบ้างแล้ว  เช่น เชิญอ.หมอพิสนธิ์ จงตระกูล จากจุฬาฯ เชิญ อ.หมออรพิชญา ไกรฤทธิ์ จากรามาธิบดีไปพูดในการประชุมที่ชะอำเมื่อปลายเมษา  ได้รับการตอบรับดีมาก เกินกว่าที่คิด

          เขียน Script VDO เรื่อง "ใช้ยาเท่าที่จำเป็น กินยาที่รู้จัก- รู้จักยาที่กิน" ถ่ายทำเสร็จ ตัดต่อเสร็จ ฉายเปิดตัวในการประชุมกรรมการบริหาร ฉายแนะนำโครงการในการอบรมเรื่อง ยาความเสี่ยงสูง ไปแล้ว

          กิจกรรมที่กำลังทำ คือ  โปสเตอร์หลักของโครงการ  เขียนสคริปเพื่ออัดออกเสียงตามสายในโรงพาบาล  กำลังจะเสร็จ

          ความตั้งใจคือ พยายามทำงานเพื่อหวังผลเชิงนโยบาย การหาแนวร่วมในวิชาชีพ ระหว่างวิชาชีพ และสำคัญที่สุดคือ การ Empower คนไข้ที่เป็นผู้กินยามาก และจะได้รับผลจากยาโดยเต็มๆ

          อยากเล่ามานาน แต่หาเวลาไม่ลงตัว

          เนื่องในสัปดาห์เภสัชกรรม ครั้งที่ ๑๑ วันเสาร์ที่ ๒๖ มิถุนายน – วันศุกร์ที่ ๒ กรกฎาคม ๒๕๕๓ โครงการใช้ยาอย่างรู้ค่า เราที่เป็นคณะทำงานตกลงใจเปิดงานใหญ่ โดยผนวก ๒ เรื่องไว้เป็นเรื่องเดียวกันอย่างลงตัว  ถือเป็นเวลาที่เหมาะสมมาก

         เราจะจัดนิทรรศการเปิดงานสัปดาห์เภสัชกรรมเช้าวันที่ ๒๘ มิย.  จัดกิจกรรมที่ OPD อายุรกรรม  บ่าย อ.หมออรพิชญา จะมาบรรยายเรื่อง การใช้ยาหลายตัวในผู้สูงอายุ ให้ (หลังติดค้างจากวันที่ ๑๙ พค. ที่อ.มาไม่ได้)

         เภสัชกรหนึ่ง (จันจิรา ชอบประดิถ) แข็งขันมาก กะให้คนมาฟังล้นห้องประชุม  ไปบรรยายที่บ้านแพ้วก็ไปประชาสัมพันธ์ชวนคนมาฟัง มาบอกว่า  "ถ้าคนมามากพี่นุ้ยอย่าว่าหนึ่งนะ"

         เภสัชกรดวงแก้ว  ก็แข็งขันเรื่องจัดนิทรรศการให้เริด กับรับว่าจะเอาScriptของพี่นุ้ยไปอัดเสียงให้  จะเอาเรื่องเล่าของตัวเอง ของพี่นุ้ย กับพี่โย่งไปจัดบอร์ด (คนนี้งานหนักกว่าทุกคน ค่าที่มากความสามารถ)

        เภสัชกรไพศาลหัวหน้าห้องยานอก เป็นหัวเรือใหญ่ฝ่ายเภสัช ไฟแรงมาก วันไหนเราเกรงใจไม่เชิญมาร่วมทำงาน  แกก็จะโผล่มา  แบบไม่ยอมหลุดจอ

         พยาบาลโย่งไปทำของแจกที่มีคำขวัญของโครงการ เป็นพัดไว้แจกคนไข้ที่ร่วมกิจกรรม  (ประมาณว่า รอตรวจไป พัดไป  เพราะ โอพีดีแออัด  ร้อน)

         พี่สารี หัวหน้าโอพีดี  ถามหมอปิอยู่เรื่อยว่า  เมื่อไหร่จะเขียนสคริปให้พี่ไปอ่านให้คนไข้ฟังซะที  พี่สารีแข็งขันมากเรื่องให้ความรู้คนไข้  เสียงพี่สารีดังฟังชัด

         งานสุขศึกษาก็เยี่ยม  หลังจากน้องต้น (พงษ์พัฒน์ หัวหน้างาน) กับ มด (ตากล้อง) ช่วยผลิต VDO เสร็จ  ก็ชวน คุณจรัญ มือหนึ่งเรื่องโปสเตอร์มาลุยทำโปสเตอร์ตัวแม่ให้ทันใช้วันเปิดตัว  ได้น้องโป่ง จากห้องยามาเป็นพรีเซนเตอร์ให้

         เมื่อวานเพิ่งเขียนบทสำหรับอ่านเสียงตามสายบทแรกเสร็จ ยาวตั้ง ๒ หน้า  แต่ยอมให้ยาว เพราะเป็นหน้าหลัก ใส่คอนเซ็บเรื่องยาเหลือใช้ กับ ใช้ยามากเกินจำเป็น ลงจนเป็นเนื้อเดียว  จะออกวันจันทร์ที่จะถึงนี้ และปูพรมไปเรื่อยๆ ทั้ง ๒ สัปดาห์

        กะจะเปิดห้องไว้เล่าเรื่องราวตั้งแต่เมื่อต้นปี  แต่ความเกียจคร้านมารุม  จนวันนี้บังคับตัวเองให้นั่งเคาะแป้นพิมพ์ซะที ก่อนออกไปทำงาน เสร็จแล้วค่ะ