ติดต่อ

  ติดต่อ

บทกลอนจากอีสาน : วันนี้.....ไม่มีเสียง “กะลอ”

            (13 มิ.ย. 49) ไปบรรยาย หัวข้อ กระบวนการนโยบายสาธารณะของไทยในปัจจุบันและการมีส่วนร่วมของประชาชน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหลักสูตร นักปกครองระดับสูง รุ่นที่ 50 จัดโดย สถาบันส่งเสริมการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี (สำนักงาน กพร.) ร่วมกับ สถาบันดำรงราชานุภาพ (กระทรวงมหาดไทย) ที่ วิทยาลัยมหาดไทย อ.บางละมุง จ.ชลบุรี

            ผู้เข้าร่วมหลักสูตรคนหนึ่ง ซึ่งเป็นนายอำเภอ ได้นำบทกลอนหนึ่งมาอ่านในระหว่างการอภิปราย แล้วมอบบทกลอนนี้ให้ผมไว้ ผมเห็นว่าดีมาก จึงขอนำมาลงบันทึกใน blog นี้ เพื่อผู้สนใจอื่นๆจะมีโอกาสได้อ่านด้วย

                                                                  วันนี้....ไม่มีเสียง กะลอ

              ·       นั่นต่างคน  ต่างมา  ศาลาวัด                   เข้ามาร่วม  กันจัด  ชุมชนใหม่

               ออกระเบียบ  เงินล้าน  บ้านห่างไกล                  จากกองทุน  ที่รัฐให้  กู้ทำกิน

              ·       นั่นเขาทำ  อะไร  ในหมู่บ้าน                   อบต.  ทำโครงการ  ของท้องถิ่น

                ซ่อมถนน  ลงลูกลัง  ทั้งถมดิน                           กลบโคนต้น  กระถิน  บ้านกำนัน

              ·       เขาประชุม  อะไร  ในหมู่บ้าน                เหล่าลูกหลาน  เยาวชน  ช่างคิดฝัน

               รวมกลุ่ม  สร้างเครือข่าย  สายสัมพันธ์               กองทุน ซิฟ  จัดสรร  มาทันที

                     ·       เขาเข้าแถว  กลุ่มใหญ่  ทำไมหนอ           กกต.  จัดเลือกตั้ง  ครั้งที่สี่

              ป้ายศาลา  กลางบ้าน  ในวันนี้                            เป็นป้ายศูนย์ฯ  เทคโนโลยี  เกษตรกร

                     ·       เกิดพหุ  ภาคี  ที่หลายหลาก                     เปลี่ยนยุคจาก  ผู้ใหญ่ลี  หลายปีก่อน

               ทางการสั่ง  ให้เลี้ยงเป็ด  และสุกร                      จะประชุม  ราษฎร  ตีกะลอ

                     ·       พ่อกำนัน  พ่อผู้ใหญ่  พาหายหน้า            กลายเป็นสิงห์  ที่เหนื่อยล้า  หรือเปล่าหนอ

               คนเก่า  ในยุคใหม่  ไม่ดีพอ                                  เสียงกะลอ   แหบพร่า  มาเนิ่นนาน

                     ·       พอเสร็จสิ้น  หน้านา  ฆ่าโคถึก               พอเสร็จศึก  ก็จะฆ่า  ขุนทหาร

                ธุรกิจ  จะรุกฆาต  ราชการ                                  ในหมู่บ้าน  ไม่มีแล้ว ...... เสียง กะลอ  

                                                                        โดย  นายณรงค์ศักดิ์  พลศักดิ์

                                                            นายอำเภอยางชุมน้อย     จังหวัดศรีสะเกษ  

ไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม

27 มิ.ย. 49

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 35848, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ดอกไม้: 1, ความเห็น: 3, อ่าน: คลิก

  คำสำคัญ (keywords): การพัฒนาสังคม

ความเห็น (3)

เฉียบขาดแหลมคม สมเป็นนายอำเภอจริงๆครับ ขอเสริมนิดนึงนะครับ...    คำว่า "กะลอ" เค้าทำจากไม้ไผ่ ตัดมาปล้องนึง เจาะรูตรงกลาง กำนัน ผู้ใหญ่บ้านในสมัยก่อนใช้ตีเรียกประชุมลูกบ้าน หรือเวลามีเหตุการณ์ต่างๆ เช่น วัวควายหาย เป็นต้นแต่สมัยนี้เค้าใช้โทรโข่งแทนครับ

อย่าลืมแวะเยี่ยมชม www.yebkapao.com ของชาวบ้านด้วยเด้อครับ

สวัสดีครับท่านP

  • สมัยเป็นเด็กอยู่บ้านนอก เคยเห็นและได้ยินเสียง "กะลอ" ดัง ป๊อกๆๆๆๆ....ป๊อกๆๆๆๆ
  • แสดงว่าผู้ใหญ่บ้านเรียกชาวบ้านมาประชุม
  • ถ้ามีโอกาสกลับบ้านนอกจะไปตามหาและถ่ายภาพ"กะลอ" มาให้เยาวชนรุ่นหลังดังชมครับ

ขอบคุณครับ

 

ธวัชชัย
IP: xxx.123.92.68
เขียนเมื่อ 
เคยได้ยินตอนเด็กๆ แถวบ้านผม (ชุมพร) เขาเรียก โละโคะ ครับ, คุ้นๆ ว่ามีตำนานเล่าว่า กะลอ นี่เป็นที่มาของโปงลาง ...