หยุดเวลาไว้ได้ไหม
24  ชั่วโมงที่มันแสนสับสนวุ่นวาย ( เหนื่อยมาก )

                มะลิหอมตื่นเช้า  ถ้าใครรู้คงคิดว่าเราแก่ ( เพราะคนแก่จะตื่นเช้า )  มะลิหอมตื่น  05.30  น.  หรือ ถ้าไม่ไหว ก็ต่อประมาณ  5  นาทีไม่เกินนี้ค่ะ  อย่างแรก  ต้องยื่นมือไปเปิด  ทีวี  ดูข่าวก่อนค่ะ  ช่วงนี้ไม่ดูไม่ได้ต้องติดตามข่าวคะ เพราะประเทศไทยของเราเราต้องมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็น ไม่ใช่ของพวกพวกพวกหนึ่ง จะมาสั่งยุบหรือไม่ยุบ มีสิทธิอะไรมาสั่ง มันประเทศไทยของเราชาวไทยทุกคนต่างหากอุ๊ย  ( ใส่อารมณ์ไปหน่อยนอกเรื่องจนได้นะเรา )  พูดแล้วมันอดหึกเหิมไม่ได้ค่ะ 

             เอาแบบละเอียดเลยนะค่ะ  เริ่มเลยละกัน เปิดทีวีไปเรื่อย  ๆ  เปิดฟังค่ะ  เปิดฟัง  แล้วก็เข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ ( ห้องน้ำมันติดกับห้องนอนนะค่ะ เปิดทีวีเสียงดัง ๆ ได้ยินทุกคำ
        เสร็จแล้วก็รีบแต่ตัว  ออกไปทำงาน  ดีนะคะที่ทำงานใกล้บ้านไปทำงานประมาณ  1  กิโลคะ  จะถึงที่ทำงานประมาณ  07.15  คะวันไหนอยากมีเวลาเดินตลาด ( เพราะที่ทำงานใกล้ตลาด )  ก็ไปทำงานเช้า ๆ หน่อย จะได้มีเวลาเดินหน่อย  ต้องไปตลาดทุกเช้าคะ   เหตุผล ไม่มีอะไรมาก หาข่าวกับแม่ค้ากาแฟค่ะ เพราะแม่ค้านี่สุดยอดแหล่งข่าวเลยคะ  ถูกมังไม่ถูกมังปะปนกันไป  มีรูปถ่ายมาให้ดูด้วยนะคะ  หน้าสวย        ไหมค่ะ

           พอเสร็จข่าวที่ตลาดเสร็จแล้วก็ขึ้นห้องทำงานคะที่นี้แหละคะข่าวดาราไม่รู้มาจากไหน นางเอกนั่นนี่ท้องก็แต่ง  คนนั้นเลิกกับคนนี้
ออฟฟิตของเราเป็น  " ศูนย์ข่าวภาคเหนือของรายการดาวกระจายค่ะ "   น้อง ๆ นาเดียร์เลยนะค่ะ 


         เอาหล่ะ  9.30  โมงแล้วเริ่มทำงานกันสักที  คงมองว่าสบายใช่ไม่ค่ะ  แต่เพิ่มต้องเริ่มทำงานนี่ไม่ได้หยุดหายใจเลยนะค่ะ  ( เพราะผู้เขียนทำงานเป็นเลขานุการ )  พอเจ้านายมาถึงยังกับหนังคนละม้วนคะ  นั่งไม่คุยกันเลยตั้งหน้าตั้งตาทำงาน  ผู้เขียนหรือคะตอนนี้คงอยู่หน้าคอมพิวเตอร์  พิมพ์งานหรือไม่ก็รับโทรฯ  นัดเวลาให้เจ้านายคะ  ตั้งแต่  09.30  น.  เป็นต้นไม่ต้องถามถึงว่จะต้องทำอะไรบ้างมันกำหนดไม่ได้คะว่าต้องทำอะไรเยอะแยะไปหมด เจ้านายจะเอาอะไรต้องหามาให้ได้คะ  ( งานจะประมาณนี้ ) เอาตัวอย่างเลยนะคะเดียวดูไม่ออก 

                  งานส่วนตัว  1.  ไปรับเพื่อนที่สนามบินไปส่งสนามกอฟล์
                  งานโรงพยาบาล  1.  จัดเตรียมเอกสารรายงานการสั่งซื้อวัตถุออกฤทธิ์ให้โทษ  ในประเภท  2

 

                  ก็จะประมาณนี้คะทุกท่าน  จะเป็นอย่างนี้ไปทุกวันซ้ำ ๆ กัน จนถึงวันศุกร์   

 

            พอตอนเย็นเวลาเลิกงานที่แน่นอนไม่ได้หรอกค่ะ  เจ้านายไม่อยู่ก็เลิก  4  โมงเย็น เจ้านายมีแขกก็อยู่จนแขกเจ้านายกลับนั้นแหละค่ะ
แล้วเวลาของเราก็มาถึง  เวลาที่เจ้านายกลับแล้ว เราก็เลิกค่ะ แต่แทนที่ผู้เขียนจะกลับยังไม่กลับนะค่ะเพราะเวลาที่สนุกกำลังมาถึง จะกลับได้อย่างไร  ผู้เขียนก็ไปตามแต่ละแผนก  ( ไม่ใช่ไปตามงานนะคะ  แต่ไปเม้าท์ ) เพราะเป็นเวลาที่ต้องหาข้อมูลในที่ทำงานแล้วละค่ะ ใครทำอะไร  ที่ไหน  กับใคร   รู้หมดค่ะ  การหาข่าวกว่าจะเสร็จก็ปา  เข้าไป  18.30  น.  กว่าจะได้กลับบ้าน


          พอเวลาที่สนุกหมดเวลา เวลาที่ โรแมนติกก็มาถึง  ( ชีวิตผู้เขียนมีครบทุกรสค่ะ ) เพราะผู้เขียนมีสัญญากับแฟนว่าต้องกลับไปทานข้านกับแฟนทุกวันค่ะ ( ไม่ว่าจะมีนัดกับใครต้องรอกันทานข้าวแล้วค่อยแยกกันไปทำธุรคะ ) ร้านที่เรากินก็แล้วแต่  ข้างทางก็ได้  ร้านหรู ๆ ก็ได้  ร้านที่เราชอบไปก็คือ  ไวท์ เฮ้าส์  ค่ะ  อยู่ข้าง ๆ  ร้านเฮื้อนโบราณ  ร้านนี้เป็นเพลง เก่าๆ  ดูสโลแกนร้านซะก่อน 

 ( ขอโทษที่ร้านนี้ไม่มีเพลงใหม่ให้ฟัง ) 

 บรรยากาศดีมากอยากให้ทุกคนไปเที่ยวกันนะคะ  พอเราไปกินข้าวเสร็จเราก็กลับบ้านเข้านอนค่ะ

               

            *   เช้าอีกวันเราก็ทำ และ ปฏิบัติภาระกิจหน้าที่เหมือนเดิมอย่างกันทุกวันจนผู้เขียนอยากจะหยุดเวลาไว้ที่ตอนทานข้าวกับเพื่อนที่รู้ใจไว้ตลอดเวลาแต่มันก็ทำไม่ได้  ชีวิตมันต้องเดินต่อไปตาม  *      

 

         "  ที่พระอาทิตย์ไม่หยุดหมุนฉันได   

 ชีวิตเราต้องเดินต่อไปฉันนั้น  "