อุทาหรณ์การแตกสามัคคีของกษัตริย์ลิจฉวีแห่งเวสาลี ในชมพูทวีปสมัยก่อนพุทธกาลเวสาลีเป็นเมืองที่มีความสำคัญเมืองหนึ่งโดยเป็นเมืองหลวงแห่งแคว้นวัชชีที่เจริญรุ่งเรืองมากแคว้นหนึ่งในบรรดา ๑๖ แคว้น แคว้นวัชชีมีการปกครองด้วยระบบสามัคคีธรรมหรือคณาธิปไตย ที่สามารถเรียกได้ว่าเป็นการปกครองแบบประชาธิปไตยระบบหนึ่ง คือไม่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขทรงอำนาจสิทธิ์ขาด มีแต่ผู้เป็นประมุขแห่งรัฐซึ่งบริหารงานโดยความเห็นชอบจากรัฐสภา ซึ่งประกอบด้วยเหล่าสมาชิกจากเจ้าวงศ์ต่าง ๆ ซึ่งรวมเป็นคณะผู้ครองแคว้น ในคัมภีร์พระพุทธศาสนากล่าวว่าเจ้าวงศ์ต่าง ๆ มีถึง ๘ วงศ์ และในจำนวนนี้วงศ์เจ้าลิจฉวีแห่งเวสาลีเป็นวงศ์ที่มีอิทธิพลที่สุด ในสมัยพุทธกาลกษัตริย์ลิจฉวีเสด็จไปเฝ้าพระพุทธองค์ พระพุทธองค์ทรงเตือนให้ไม่ประมาทอยู่เสมอ โดยทรงแสดงอปริหานิยธรรม ๗ ประการแก่เหล่ากษัตริย์ลิจฉวี อปริหานิยธรรม แปลว่า ธรรมอันไม่เป็นที่ตั้งแห่งความเสื่อม พระเจ้าอชาตศัตรูทรงลังเลพระทัยที่จะเปิดศึกกับกษัตริย์ลิจฉวี ทั้งนี้เหตุว่าพระองค์ได้ทรงทราบข่าวเกี่ยวกับกษัตริย์ลิจฉวีว่าทุกพระองค์ล้วนทรงตั้งมั่นในอปริหานิยธรรม อปริหานิยธรรมธำรง ทั้งนั้นมั่นคง มิโกรธมิก้าวร้าวฉาน เพื่อธรรมดำเนินเจริญการณ์ ใช่เหตุแห่งหานิย์ เจ็ดข้อจะคัดจัดไข หนึ่ง เมื่อมีราชกิจใด ปรึกษากันไป บ่วายบ่หน่ายชุมนุม สอง ย่อมพร้อมเลิกพร้อมประชุม พร้อมพรักพรรคคุม ประกอบ ณ กิจควรทำ สาม นั้นยึดมั่นในสัม มาจารีตจำ ประพฤติมิตัดดัดแปลง สี่ ใครเป็นใหญ่ได้แจง โอวาทศาสน์แสดง ก็ยอมและน้อมบูชา ห้า นั้นอันบุตรภริยา แห่งใครไป่ปรา รภประทุษข่มเหง หก ที่เจดีย์คนเกรง มิย่ำยำเยง ก็เซ่นก็สรวงบวงพลี เจ็ด พระอรหันต์อันมี ในรัฐวัชชี ก็คุ้มก็ครองป้องกัน สัปดพิธนิติคตินิรันดร์ สามัคคีธรรม์ ณราชย์นริศลิจฉวี ธรรมที่ทำให้เจริญก้าวหน้าไม่ใช่เหตุแห่งความเสื่อม มี ๗ ประการดังต่อไปนี้ ๑. เมื่อมีราชกิจใดก็ปรึกษากันไม่งดเว้นและเบื่อหน่ายที่จะเข้าร่วมประชุม ๒. เข้าประชุมและเลิกประชุมพร้อมกัน และพร้อมเพรียงกันประกอบกิจอันสมควร ๓. ยึดมั่นในความประพฤติอันถูกต้องตามแบบแผน ๔. เชื่อฟังและปฏิบัติตามโอวาทผู้ใหญ่ ๕. ไม่ล่วงเกินบุตรภรรยาผู้อื่น ๖. เคารพในสถานที่ที่ผู้อื่นยกย่องนับถือ ๗. ให้ความอุปการะคุ้มครองพระอรหันต์ที่อยู่ในแคว้นวัช กษัตริย์ลิจฉวีทุกพระองค์ต่างยึดมั่นในอปริหานิยธรรม เป็นเหตุให้เมืองเวสาลีเจริญรุ่งเรือง เข้มแข็ง แม้พระเจ้าอชาตศัตรูจะยกทัพมาทำสงครามด้วยหลายครั้งก็ไม่อาจเอาชนะได้ ภายหลังพุทธปรินิพพาน เมืองเวสาลีที่เคยรุ่งเรืองและเข้มแข็งกลับต้องตกไปอยู่ในอำนาจของพระเจ้าอชาตศัตรูแห่งแคว้นมคธ โดยเหตุแห่งการเสียเมืองแก่แคว้นมคธเพราะการแตกแยกความสามัคคีของกษัตริย์ลิจฉวีทำให้พระเจ้าอชาตศัตรูยกกองทัพเข้ายึดเมืองได้อย่างง่ายดาย เวสาลีจึงอยู่ภายใต้การปกครองของแคว้นมคธ มิได้อยู่ในฐานะเมืองหลวงแห่งแคว้นวัชชีอีกต่อไป