เราเกิดมาเมื่อเริ่มมีลมหายใจ...ความก่อเกิดนั้นเริ่มหล่อหลอมความเป็นตัวตนแห่งเรา "ตัวตน" ที่เป็นเราก็จะบ่งบอกความเป็นเราอย่างชัดเจน ทำไมเราถึงเป็นคนอย่าง ทำไมเราจึงคิดอย่างนี้ ทำไมเราจึงชอบอย่างนี้...ทำไมคนนั้นคนนี้ทำอะไรไปเราจึงไม่ชอบใจ ดูขัดหูขัดตา ขัดใจไปหมด เหล่านี้เป็นต้น ความหล่อหลอมที่เป็นเรา..ที่มีผลต่อความคิด อารมณ์ ความรู้สึก จนนำไปสู่การกระทำ หลอมรวมออกมาเป็นบุคลิกภาพของเราได้...ต่างๆ เหล่านี้ ...

ลองสังเกตตนดูว่า...ชีวิตเรามักมี คำว่า"ต้อง" นำหน้า...หรือไม่ เช่น
เราต้องเชื่อฟังพ่อแม่
เราต้องกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ
เราต้องช่วยเหลือคนอื่นเมื่อเห็นเขาเดือดร้อน
เราต้องกลับบ้านตรงเวลา
เราต้องอาบน้ำก่อนนอน
เราต้องกลับบ้านมาทานข้าวพร้อมกัน
เราต้องตรงต่อเวลา
เราต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่เราทำ
เราต้องตั้งใจทำงาน
เราต้องซื่อสัตย์
เราต้องไม่โกหก
เราต้อง...
เราต้อง...
เราต้อง...
ฯลฯ

       สิ่ง"ต้อง..."เหล่านี้...ดูเสมือนเป็นคำอบรมสั่งสอนที่เราได้รับการปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก...จากครอบครัวเรา จนกลืนเข้าไปในชีวิตของเรา เป็นตัวเรา...จะมากหรือน้อย ขึ้นอยู่กับความยืดหยุ่นในตัวเรา..เช่น "เราต้องตรงต่อเวลา" -->>"เราควรจะตรงต่อเวลา" เพราะบางครั้งบางทีอาจมีเหตุสุดวิสัย...อาจทำให้ไม่สามารถตรงต่อเวลานั้นได้...หากเรายืดหยุ่นต่อตนเองได้ สามารถเปลี่ยนจาก "ต้อง" มาเป็น "ควรจะ"..จะลดความตึงเครียดในชีวิตลงได้บ้าง...หากถ้ายืดมากเกินไป..ก็นำไปสู่การเกิดความไม่นับถือในตนเองเกิดขึ้นได้ ดังนั้น...กฎ"ชีวิต"เหล่านี้ก็ควรจะมีพอดีๆ...ไม่ตึงไม่หย่อนจนเกินไป