ผมได้มีโอกาสเข้าไปทำงานประชุมกลุ่มยุวเกษตรกรในโรงเรียน  ที่โรงเรียนบ้านท่าไม้  อำเภอพรานกระต่าย   จังหวัดกำแพงเพชร  หลังจากจัดเวทีเรียบร้อยแล้ว  พี่ประสิทธิ์  อุทธา  นักวิชาการส่งเสริมการเกษตรประจำตำบล    ได้พาแวะเยี่ยมเยียนคุณลุงเจริญ  หนองหลวง  เกษตรกรในพื้นที่ตำบลท่าไม้   ที่มีอาชีพเพาะกล้าผักหวานป่าขาย  เนื่องจากผักหวานป่าเป็นอาหารที่ขื่นชอบของหลาย ๆ คน   ประกอบกับการเพาะปลูกทำได้ไม่ง่ายนัก   วันนี้เราเลยตั้งใจไปเยี่ยมเยียนและสอบถามเทคนิควิธี   เผื่อว่าจะได้นำมา บันทึกแบ่งปันความรู้ผ่านบล็อก

          เสียดายที่เมื่อเราเดินทางไปถึงที่บ้านของคุณลุงเจริญ  พบว่าคุณลุงเจริญไม่อยู่ออกไปธุระนอกบ้าน  เจอแต่แม่บ้านซึ่งคุณป้าละมุดท่านก็กรุณาเล่าถึงขั้นตอนการเพาะ  เพราะว่าเรียนรู้จากคุณลุงเจริญ และสามารถเพาะเม็ดผักหวานป่าได้เช่นกัน  ถือว่าเป็นเทคนิควิธี หรือภูมิปัญญาที่ถ่ายทอดกันภายในครัวเรือนเชียวนะเนี่ย..  ซึ่งการเพาะเม็ดผักหวานป่านั้น  จากการสอบถาม (แต่ผมยังไม่เคยลองนะครับ) มีขั้นตอนง่ายคือ

  • เริ่มจากการเก็บเม็ดผักหวานป่าที่สุกหรือรับซื้อจากชาวบ้านที่ไปเก็บเม็ดผักหวานมาจากในป่า
  • นำเม็ดผักหวานมาหมักให้เปลือกยุ่ย
  • บี้เอาเนื้อและเปลือกออก
  • นำเม็ดผักหวานไปเพาะในกระบะที่ใส่แกลบดำและรดน้ำให้ชุ่มอย่าให้แห้ง
  • ประมาณ 1 เดือนพอรากงอกยาวประมาณ 1 นิ้วก็นำลงชำในถุง
  • เมื่อต้นกล้าโตและมีใบจริง และต้นแข็งแรงก็นำไปปลูกได้

        
     คุณป้าละมุด เล่าถึงเทคนิคการเพาะเม็กผักหวานป่า

          จากนั้นเราได้ไปเยี่ยมแปลงปลูกผักหวานป่าของคุณลุงงเจริญ และคุณป้าละมุด  ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านนัก  ซึ่งเป็นสวนที่มีไม้ป่าเดิมที่ติดที่อยู่บ้างแล้วเป็นร่มเงาให้กับต้นผักหวานป่า  เพราะในระยะเริ่มแรกผักหวานป่าต้องการร่มเงาเพื่อการเจริญเติบโต


ต้นโตนี้คือต้นแม่พันธุ์ผักหวานป่า


สภาพการปลูกที่ใก้ลเคียงกับธรรมชาติมาก

       หลังจากเดินดู  ก็เห็นวิธีการปลูกต้นผักหวานป่าด้วยการเพาะเมล็ดกันที่แปลงปลูกเลย  ซึ่งได้ข้อมูลเพิ่มเติมว่าหลังจากที่นำเม็ดผักหวานป่าไปเพาะจนงอกรากแล้วก็นำมาใส่ลงในแปลงปลูกเลยและใช้ขวดน้ำพลาสติกนำมาตัดหัวท้ายครอบเม็ดผักหวานป่าอีกชั้นหนึ่ง  เพื่อป้องกันสัตว์และศัตรูต่างที่จะมารบกวน  เป็นอีกภูมิปัญญาหนึ่งที่ได้รู้ได้เห็นจากแปลงปลูกผักหวานป่าของคุณลุงเจริญและคุณป้าละมุดในครั้งนี้


การปลูกผักหวานป่าในแปลงด้วยเม็ด


ผ่านไปเป็นปี ก็ยังอาศัยขวดน้ำพลาสติกช่วยป้องกันสัตว์ที่จะมาทำลายฯ



ประยุกต์จากวัสดุเหลือใช้มาก่อให้เกิดประโยชน์...


เมื่อต้นโต-แข็งแรงดีแล้ว จึงปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ

       นี่เป็นอีกภูมิปัญญาหนึ่งของเกษตรกรบ้านเราที่มากด้วยความสามารถ  เรียนรู้จากธรรมชาติแล้วนำมาประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์กับการประกอบอาชีพได้อย่างน่าชื่นชม

บันทึกมาเพื่อการ ลปรร.

วีรยุทธ  สมป่าสัก