อภิชาติบุตร


วันก่อนพ่อเล่าว่า ลุงโทร.มาชมว่ามีหลานสาวน่ารัก คือ ตั้งแต่โตมา (ผู้เขียนกับน้องสาว) ไม่ค่อยได้เจอ/สนิทกับลุงเท่าที่ควร พอช่วงหลังไปทำบุญที่ต่างจังหวัดด้วยกัน น้ำผึ้งชอบไปคลอเคลียลุง ลุงจึงถ่ายวีดีโอเก็บไว้ และโทร.มาหาพ่อชมหลานสาวไม่ขาดปากว่า เป็นเด็กน่ารักมาก ดีนะที่น้ำผึ้งเป็นที่รักของคนทั่วไป ถือว่าเป็นโชคดีของเขาที่เกิดมา/ไปไหนมีคนรักและเมตตา

      ช่วงวันหยุดยาวนี้ครอบครัวของผู้เขียนตระเวนทำบุญตามวัดต่าง ๆ เจ้าน้ำผึ้งจึงต้องเข้าวัดตั้งแต่เด็ก ๆ ตอนนี้อาการหนักเพราะเห็นอะไรสีส้ม จะยกมือไหว้ตลอด ไม่เว้นแม้แต่ศาลพระภูมิตามข้างทาง ยิ่งเห็นหลังคาโบสถ์/วัด/พระ หรือวัตถุที่เป็นสีส้มไหว้หมด

       น้องสาวผู้เขียนพยายามสอนให้ลูกพูดตาม ไม่ว่าจะเป็นคำว่า หมา เหมียว ปลา แม่ ป้า ฯลฯ เพราะกลัวว่าลูกจะไม่พูด ตอนนี้คุณหมอที่คลีนิคแนะนำให้ไปตรวจที่โรงพยาบาลเด็ก แต่ช่วงนี้มีไข้หวัด 2009 กลัวว่า ถ้าเอาน้ำผึ้งไปเกิดแจ็คพ็อตติดไข้หวัด 2009 มาจะแย่

       ตอนนี้จึงพยายามทดสอบว่า น้ำผึ้งจะผิดปกติหรือเปล่า โดยสอนให้พูดคำต่าง ๆ และช่วงนี้คำพูดที่ติดปลาน้ำผึ้งมาก คือ "กราบ" เพราะน้ำผึ้งถ้าเห็นพระในทีวีจะนั่งกราบตลอด น้องสาวเลยบอกให้น้ำผึ้งพูดว่า กราบด้วย น้ำผึ้งก็พูดนะค่ะ เริ่มได้บ้างแล้ว โดยจะพูดว่า "จาบ" แต่เวลาโดนพ่อดุ จะเถียงพ่อว่า "ทำไมล่ะ" เห็นน้องเขยบอกว่า วันนี้พูดชัดมาก

       คาดว่าคงไม่ผิดปกติหรอกนะ พึ่งจะ 1 ขวบ 10 เดือนเอง แต่ที่แม่เขาใจร้อนเพราะเวลาพาน้ำผึ้งไปไหน ก็จะมีคนมาจับ/มาเล่น และพูดคุยกับน้ำผึ้ง น้องสาวต้องบอกว่า น้ำผึ้งยังพูดไม่ได้ค่ะ อย่างวันนี้ไปทำบุญที่วัด เดินผ่านใครทุกคนจะจับหมด น้องสาวบอกว่าเด็กอายุขนาดนี้กำลังน่ารัก ถ้าโตไปกว่านี้อาจไม่น่ารักแล้ว

       เวลาไปไหนเจอคนที่รู้จักแม่ ทุกคนจะทักว่า น้ำผึ้งเหมือนยายมาก ซึ่งผู้เขียนก็ยอมรับ ยิ่งเวลาน้ำผึ้งหลับจะเหมือนมาก และยิ่งโตก็ยิ่งเหมือน ทำให้คิดถึงแม่ทุกทีที่เห็นน้ำผึ้ง คิดว่าถ้าแม่ยังอยู่ แม่คงปลื้มใจมากที่หลานคนแรกของแม่ เป็นที่รักของคนทั่วไป

       ยิ่งเห็นเจ้าน้ำผึ้งมีใจรักทางพระพุทธศาสนา ก็ปลื้มใจและหวังว่า น้ำผึ้งคงเป็น"อภิชาติบุตร" ของพ่อ/แม่ เพราะท่าทางจะเป็นเด็กธรรมะ ธัมโม มากกว่าน้องสาว ขนาดน้องสาวยังพูดเองเลยว่า น้ำผึ้งท่าทางจะชอบเข้าวัดมากกว่าแม่นะ

       ผู้เขียนเลยแซวไปว่า ไม่งั้นน้ำผึ้งคงไม่มีบุญมาเกิดหรอกเพราะถ้าเลยจากบ้านผู้เขียนไปนิด น้ำผึ้งคงต้องเหนื่อยกว่านี้

 

 

 

หมายเลขบันทึก: 274306เขียนเมื่อ 7 กรกฎาคม 2009 22:48 น. ()แก้ไขเมื่อ 16 พฤษภาคม 2012 16:06 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (2)

สวัสดีค่ะ คุณ นีนานันท์

สำหรับหลังไมค์นะค่ะ

(ได้อ่านบันทึกที่มีคนชอบมาจับน้องน้ำผึ้ง...

นีนานันท์ คิดว่า ป้องกัน อย่าให้น้องน้ำผึ้ง เคยมือ คนมาจับ เพราะเป็นเด็กผู้หญิง แต่วิธีการไม่สามารถอธิบายได้เพราะนีนานันท์ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ เด็กผู้หญิง...ให้แปลกหน้าคนเข้าไว้จะดีกว่านะคะ เป็นห่วงค่ะ เด็กสมัยใหม่นี้โตเป็นสาวเร็ว ไม่รู้นีนานันท์จะคิดมากไปหรือเปล่า เพราะเคยเห็นทั้งแบบใครจับก็ได้ และ หวงไม่ให้ใครจับ รู้สึกว่า แบบหวงไม่ให้ใครมาจับจะดีกว่าค่ะ

ไม่กล้าเขียนความเห็นลงในบันทึก กลัวว่าจะเป็นการเรื่องมาก จึงหลังไมด์มาแทน ขอโทษด้วยนะคะ ถ้าไม่เห็นด้วยก็อย่าถือสานีนานันท์นะคะ ขอบคุณค่ะ... )

จริงอย่างที่คุณนีนานันท์ว่า แต่ห้ามคนไม่ได้เลยค่ะ

พอจูงผ่าน เขาก็คว้าตัวน้ำผึ้งกันทั้งนั้น ขนาดอุ้มอยู่ยังแอบจับแก้ม/จับตัว

เจ้าน้ำผึ้งก็ช่างเชิญชวนยิ้มหวานให้เขา ความจริงอยากสอนให้เขาไม่ไว้ใจคนบ้าง

แต่ตอนนี้ยังเล็กเลยสอนไม่ได้ คิดว่าโตกว่านี้อีกนิดคงต้องสอนค่ะ

ตอนนี้เวลาเขาจะเดินไปไหนต้องคอยจับตาดู กลัวหายค่ะ

ขนาดนอนหลับอยู่ในรถโดยมีคุณตาอยู่ด้วย คุณตาต้องล็อกรถ

บอกว่ากลัวคนมาแอบอุ้มเอาไป พอดีเป็นหลานคนแรกของตาจึงทั้งรักทั้งหวงพอสมควร

ขอขอบคุณที่เป็นห่วงและให้คำแนะนำ

สังคมสมัยนี้ไว้ใจคนไม่ได้จริง ๆ ค่ะ ที่จริงก็ไม่ได้อคตินะค่ะ

แต่สังคมเราตอนนี้เป็นแบบนี้จริง ๆ

จะบอกว่า การปลูกฝังความคิดของเด็กเล็ก จะง่ายกว่าเด็กโต

ผู้ใหญ่ต้องช่วยคิด และดูแลไม่ให้เด็กเล็กซึมซับสิ่งที่ไม่สมควร จนเกิดเป็นความเคยชิน ที่กว่าจะเด็กจะโตจนรู้เห็นว่ามีความแตกต่าง ก็สาย/ช้า... ไปเสียแล้ว...

ถ้าเห็นด้วยกับนีนานันท์ ก็ลองๆ ดูนะคะ...   คิดว่า... การดูแล ปลูกฝังทัศนคติเด็กผู้หญิง  กับ สังคมของผู้ใหญ่  ต้องแยกเป็นคนละเรื่องกันค่ะ

ด้วยความปรารถนาดีค่ะ...

   Sun rising :)  http://www.flickr.com/photos/23059510@N06/3271671476/in/photostream/

 

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี