GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

นำมาต่อยอด

ความสุขที่ว่าที่เกิดขึ้นในตัวเขา "คนทำงาน" ก็จะเผื่อแผ่มาสู่คนเหล่านี้ด้วย ด้วย"หัวใจ"

       แรกเริ่มเดิมที...ว่าจะไม่นำมาตีพิมพ์เป็นบันทึก..หากเมื่อเกิดการหมุนวนอะไรบางอย่าง..ใน GotoKnow จึงอยากนำประเด็นนี้มาบันทึกส่วนตนไว้เป็นสิ่งเตือน"ตน"...ในเรื่องการมองสิ่งต่างๆ...เนื้อในนี้ทิ้งรอยไว้เป็น คห. ในบันทึกเรื่อง ต้องทั้ง process output oriented ของคุณชายขอบ

       จริงอยู่ว่าการทำอะไรสักอย่างเราต่างมุ่งหวังไปที่ผลลัพธ์ ด้วยความ"คาดหวัง" ที่อยากให้ได้ผลลัพธ์นั้นตามที่ "ตน" คาดไว้อย่างมาก จนบางครั้งลืมไปว่า "วิธีการ" ที่ทำให้ได้มาซึ่งความคาดหวังนั้น เป็นสิ่งสำคัญ...แต่เมื่อวิเคราะห์...กระบวนการต่างๆ ที่ผ่านมา "เรา" ในองค์กร-หน่วยงานต่างๆ ต่างพากันเอาผลลัพธ์เป็นที่ตั้ง แต่ลืมวิเคราะห์"ตน"เอง อย่างชัดเจนถึง"กระบวนการ" ที่ควรทำ หรือพึงควรทำ ตามวิถีแห่ง "ตน" เรียกง่ายๆ ภาษาวิชาการ ก็คือ ตามบริบทที่ตนเป็นอยู่นั่นเอง

       ดังนั้นเราจะเห็นได้ว่า "คนทำงาน" ทำไมจึงต่อต้าน ไม่ว่าจะมีเรื่อง QA QC TQM HA ฯลฯ เข้ามา ทำไมจึงไม่อยากทำงาน ทำไม..และทำไม...และที่สำคัญคือ "ทำงานอย่างไม่มีความสุข"...และไปไม่ถึงฝั่งฝันสักที นั่นเพราะกระบวนการทำงานต่างๆ เข้าไป "ฝืน" และพยายาม "ปรับ" วิถีที่เขาเป็นอยู่อย่าง"ธรรมชาติ"...พยายามเปลี่ยนตนเองออกจากความเป็นจริงเพื่อให้ได้เป็นตามสิ่งที่คิดหรือจินตนาการไว้ บางครั้งสองสิ่งนี้ ความเป็นจริง กับ สิ่งที่อยากเป็น ไม่สอดคล้องกัน...ก็ก่อเกิด"ทุกข์" ขึ้นได้ หรือหากสอดคล้องกัน..ก็ดีไปหากเมื่อ องค์กร และคนทำงานทุกคน ทุกระดับ...สลาย...ความเป็นตัวตน ดำเนินสิ่งที่เป็นธรรมชาติแห่งตนให้มากที่สุด ดำเนินชีวิตโดยเฉพาะ "งาน" เพราะชีวิตใน 24 ชั่วโมง เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่ "งาน" หากเรานำทุกอย่างหลอมรวมเป็นเนื้อเดียว...ความสุขที่อยากทำ และได้ทำ...จะมีมากขึ้น

       จากโมเดลที่คุณชายขอบ"ตกผลึก" ออกมาได้นั้น...อันดับแรกหากเราสามารถ สลาย "ระดับ" แห่งชนชั้นออกไป และคอยเอื้ออำนวยกัน...ดั่งเช่นที่ว่าสลายเส้นอุปสรรคออกไปนั้น จะทำให้เราทุกคนมองมาในจุดร่วมเดียวกัน...และนำพากันไปสู่จุดฝันนั้นได้อย่างไม่ยากเย็น...

       กรณีตัวอย่าง...ที่ดิฉันเคยไปดูงานที่องค์กรแห่งหนึ่ง (รพ.แม่อาย) และนำข้อมูลมาวิเคราะห์องค์กร (สมัยเรียนอยู่ จุฬาฯ) สิ่งที่ได้รับรู้ บุคลากรระดับที่ไม่ใช่นักวิชาการ ไม่ทราบหรอกคะว่า Ha คืออะไร...ตัวชี้วัดคืออะไร แต่เขารู้แต่ว่า ทำอย่างไร เขาจึงจะมีความสุขในการทำงาน เพราะเมื่อเขามีความสุขในการทำงานแล้ว เขาก็จะรักในงานที่เขาทำ และเต็มที่กับงานนั้น ซึ่งงานที่ว่าส่วนใหญ่เป็น งานที่สัมพันธ์ กับผู้อื่น ได้แก่ ผู้ป่วย ญาติ และผู้มาติดต่อกับเขาทุกคน...ความสุขที่ว่าที่เกิดขึ้นในตัวเขา "คนทำงาน" ก็จะเผื่อแผ่มาสู่คนเหล่านี้ด้วย ด้วย"หัวใจ" ตรงนี้ผู้บริหาร (นพ.ไกร ดาบธรรม-ผอ.รพ.สมัยที่ดิฉันไปศึกษาดูงานด้วยทุนส่วนตัว)จึงเน้นและให้ความสำคัญอย่างมากที่จะส่งเสริมความมีสุขของคนทำงาน

       เขียนมาจนถึงตอนนี้ ดูเหมือนจะยาวเป็นอีกบันทึกหนึ่งได้(จึงนำมาตีพิมพ์เป็นบันทึก)...แต่นี่ก็คือ การต่อยอด..ที่ได้จากการ get บทบันทึกที่ตกผลึกจากเรื่องดังกล่าว

 

 


 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 26187
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 2
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (2)

เรียน Dr.Ka-poom

     ลองนำรูปโมเดลมาทำ Link ต่อจากคำว่า จากโมเดลที่คุณชายขอบ"ตกผลึก" จะดูดี ลองดูไหมครับ เป็นการเรียนรู้

เรียน ท่าน"ชายขอบ"

นำ Model ที่ว่ามาใส่ไว้ให้ดูเพื่อที่จะได้ไม่ลำบาก Link ไป-มา นะคะ..จะได้สะดวกตาสำหรับคนอื่นที่มาอ่านยิ่งขึ้น