GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

สองวัน..กับการค้นพบ(บันทึกดีมีความสุข)

หากมองในประเด็นเรื่องเล่าที่ผู้บันทึกอยากเล่า..ดิฉันมองว่า "บรรลุเป้าการเล่าที่อยากเล่า"

          วันสงกรานต์ หากเป็นปีก่อนๆ..จะวุ่นวายมาก..วุ่นวายกับความสนุกสนานที่ก่อเกิด เพราะมักคิดเสมอว่า "ตน" นั้นยังเป็นเด็ก..จึงสนุกกับการเล่นน้ำสงกรานต์ ขาดไม่ได้ ต้องเล่น อะไรประมาณนี้..แต่พอมาปีนี้นิ่งมากขึ้น เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น...(ยิ้มๆๆ...มักคิดว่าตนเองเป็นเพื่อนรุ่นน้องเดม-ลูกสาวคุณชายขอบ) ..

          ปีนี้เลือกที่จะอยู่กับตนเองมากขึ้น...ให้อะไรที่ความเป็นผู้ใหญ่พึงให้ตน (ประมาณว่าแก่แล้ว) นั่งอ่าน Blog GotoKnow.org อ่านไปอ่านมา สลับกับการเขียน..สนุกผ่อนคลาย..และบันทึกเก็บความคิด "ตน"...

          และแล้ว..ไปอ่านเจอ Blog หนึ่งอ่านแล้วมีความสุขมาก Blog  "เด็กข้างบ้านและเรื่องขำขำ" ของ คนข้างบ้าน(นามแฝง) ชื่อ บันทึกว่า เรื่องขำขำ..เปิดอ่านเข้าไปหลายรอบ..และเลือกที่จะชักชวนและส่งต่อให้ เพื่อน"คนคอเดียวกัน"..คุณชายขอบ..เข้ามาอ่านเช่นกัน สิ่งที่เราพบและเห็นพร้องสอดคล้องกัน คือ ขำมาก..เนื้อหาสั้นๆ หากมองดูน่ะ..ไม่ขำหรอก แต่หากอ่านดีดี(Mind' eye)..มีเรื่องขำขำซ่อนอยู่เป็นภาพผืนใหญ่..ซ่อนอยู่ภายใต้คำพูดนั้น คือ เรื่องขำขำที่เจ้าของบันทึกอยากบอกเล่าให้เราฟัง...

          หากวิเคราะห์ในแง่..หลักการเขียนเรื่องเล่า..ตามแนวทางที่มีผู้ให้หลักการไว้..ก็อาจถือได้ว่าบันทึกนี้ตกไปตามหลักการนั้น...แต่หากมองในประเด็นเรื่องเล่าที่ผู้บันทึกอยากเล่า..ดิฉันมองว่า "บรรลุเป้าการเล่าที่อยากเล่า" เพราะในฐานะของคนที่เข้ามาเป็นผู้อ่าน..ดิฉันก็ขำทุกครั้งที่เข้ามาอ่าน..และมีความสุขที่ได้อ่าน

          สิ่งสังเกตได้ที่ดูเหมือนกัน หากแต่ต่างในบริบทปลีกย่อย เมื่อนำไปเทียบเคียงกับบันทึกของ คุณ"ฟุง สุดหล่อ"..Blogger หนุ่มน้อยที่ทำให้ดิฉันต้องอึ้งทุกครั้งเมื่อเข้าไปอ่าน สิ่งที่เป็น Tacit Knowledge ของเจ้าของบันทึกดังกล่าว..นั่นคือ บอกได้คำเดียวว่า "ประทับใจ"...และชื่นชมอย่างยิ่ง จึงอยากบอกเล่า..ต่อกันมา

จึงอยากชักชวน..ไปแลดูว่า...ทั้งสองบันทึกดังกล่าวเป็นบันทึกที่ "น่าอ่าน"...(หรืออาจน่าอ่านสำหรับดิฉันก็ได้เพราะ-แอบซ่อนความเป็น"เด็ก"..เอาไว้..จึงมักอ่านบันทึกของคนวัยเดียวกัน...อิอิอิ)

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 23936
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 10
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (10)

     Get อย่างนี้ และที่นี่ จึงขอฝากไว้ให้คิดต่อว่า... หากเราจะนำเกณฑ์หรืออะไร ๆ มาประเมินเด็ก 2 คนนี้ ก็จะเหมือนทำร้ายเขาเลย ไม่ต้อนรับเขา อยากให้นิ่งและทบทวนดูต่อครับว่า "บันทึกที่ดี เป็นอย่างไร?" ใครตัดสิน และทำไมต้องมีขึ้น...

เป็น "โจทย์"...ที่ยากจริงๆ..นะคะ

แต่ก็ต้องเป็น "โจทย์" ที่เราต้องร่วมด้วยช่วยกันหา "คำตอบ" นะคะ

ถ้า คุณ Dr.Ka-poom และคุณชายขอบ
ร่วมกัน จะต้องได้คำตอบแน่นอนค่ะ

ยิ้มมมมมมมมม

ถ้า คุณ Dr.Ka-poom และคุณชายขอบ
ร่วมกัน จะต้องได้คำตอบแน่นอนค่ะ

ยิ้มมมมมมมมม

คุณดอกหญ้า

เราเรา...มาร่วมด้วยช่วยกันดีกว่านะคะ...

เพื่อตอบโจทย์ที่ว่า "บันทึกที่ดี เป็นอย่างไร?"

ร่วมด้วยช่วยกัน...เยอะๆ หลายคนดีกว่า

ขอแจม มื้อเช้า ครับ

 บันทึกดี....

   ต้อง...ฟรีที่จะเขียน

    ต้องดี...ที่ได้เรียน

      ต้องเพียร...ไปลองทำ

       ต้องรำ....ไปตามเพลง

        ต้องบรรเลง....ไปตามบท

          ต้องตาม....บริบท...ของเจ้าของ

            ต้อง....ลด...ละ...เลิก...อย่า...ประลอง

              ต้อง...กรอง...ปัญญา...พา...ชาติ...เจริญ

 

ขอแจม มื้อเช้า ครับ

 บันทึกดี....

   ต้อง...ฟรีที่จะเขียน

    ต้องดี...ที่ได้เรียน

      ต้องเพียร...ไปลองทำ

       ต้องรำ....ไปตามเพลง

        ต้องบรรเลง....ไปตามบท

          ต้องตาม....บริบท...ของเจ้าของ

            ต้อง....ลด...ละ...เลิก...อย่า...ประลอง

              ต้อง...กรอง...ปัญญา...พา...ชาติ...เจริญ

 

เป็นมื้อเช้าแซบหลายเด้อเลยค่ะ อาจารย์
เป็นมื้อเช้าแซบหลายเด้อเลยค่ะ อาจารย์

ดีถ้าไม่แตก ชาวบ้านจะเอาไปผูกที่ประตูเข้าบ้านใหม่ ให้คนเดินเข้าหัวไปชนนิดๆ แล้วร้องอุทานว่า "อุ๊ย..ดี" เป็นคำสรรเสริญบ้านไปในตัว

แต่บางคนที่เป็นนักอุทานคำหยาบ ..ก็กลับกัน (คิดต่อกันเองเถอะ)

 

แต่ดีที่แตกเวลาฆ่าไก่และแหวะอกไก่ไม่เป็นต้องมาเสียเวลาล้างเนื้อในไก่ เพราะว่ามันจะทำให้เนื้อไก่ขมไปด้วย แต่บางทีก็มีเจตนาให้ดีแตก เพราะต้องการความขมมาดับคาว

ในเรื่องเดียวกัน ความดีจึงเป็นเรื่องของต่างกรรม ต่างวาระ และต่างปัจจัย

จาก..คนไร้นามที่ดีฝ่อเมื่อเจอเกณฑ์หยุมหยิม