ผมรู้สึกดีมากที่ได้ทำงานใกล้บ้าน ใกล้ครอบครัวและในสังคมที่อาศัยอยู่มาตั้งแต่เกิด
เมื่อจบการศึกษามาใหม่ๆผมก็กังวลว่าจะหางานทำอะไร ที่ไหนดี จะไปทำไกลบ้านก็กระไรอยู่ คิดมากมายหลายเรื่อง ทั้งการเป็นอยู่ การใช้ชีวิต เมื่อครั้งเป็นนักศึกษานั้นจะไปเรียนที่ไหน หรือทำกิจกรรมที่ไหน ไกลแค่ไหนไม่เคยหวั่น แต่เมื่อจบการศึกษาแล้ว ไม่อยากจะไปไกลบ้าน เพราะเราไปในฐานะคนทำงาน ไม่ใช่ฐานะนักศึกษา เพราะฉะนั้นการเป็นอยู่ของเราจะแตกต่างกันมาก ต้องไปแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นไกลบ้านทำไม
สู้หางานทำทีบ้านยังจะดีกว่า จึงยอมว่างงานอยู่หลายเดือนเพื่อรอหางานใกล้บ้าน พอดีเพื่อนมาบอกว่าโรงเรียนที่เพื่อนสอนอยู่นั้น(เพื่อนเป็นครูอนุบาล)เปิดรับสมัครครูสอนคอมพิวเตอร์ ผมจึงไปสมัครประกอบกับเป็นเด็กในพื้นที่ ผู้บริหารก็เห็นผมมาตั้งแต่เล็ก รู้จักครอบครัวผม ท่านยังบอกเลยว่ายังเห็นวิ่งอยู่แถวบ้านเลยนี่จบแล้วหรอ ก็เลยได้งานทำที่นี่ เป็นครูสอนคอมพิวเตอร์ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและครูประจำชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
ตอนนี้ชีวิตก็ลงตัวแล้วนะครับได้ทำงานใกล้บ้าน
โรงเรียนอยู่หน้าบ้านนะครับ เดินไปไม่กี่ก้าวก็ถึง(ไม่ต้องเสียค่ารถ ค่าน้ำมัน)
ได้อยู่ใกล้ครอบครัว ได้ดูแลคนในครอบครัว
ถึงแม้เงินเดือนไปถึงหมื่นแต่อยู่บ้านเอง ก็เหลือกินเหลือใช้พอได้เก็บ
ค่าอาหารกลางวันก็ไม่ต้องจ่าย(เพราะทำกับข้าวไปทานเองที่โรงเรียนทุกวัน)
ได้ให้ความรู้ ได้ดูแลนักเรียน ก็มีความสุขแล้ว
ได้ใช้ชีวิตอยู่ในกรอบของศาสนา
แค่นี้ชีวิตก็มีความสุขแล้ว
ท่านว่าจริงไหม
***ชีวิต ที่มีจุดยืนของตัวเอง ดีจัง
อัลฮัมดุลิลละฮฺน้องสำหรับสิ่งที่เราได้พบเจอ บังก็เห็นด้วย ตอนนี้บังดึงบล๊อคเราเข้าเพลเน็ตบังแล้วนะจะได้ติดต่อกันง่ายขึ้น ตามไปดูได้ ที่เพลเน็ตบัง ฝากสลามเด็กๆๆด้วย มีน้องผู้หญิงที่โครงการโทรมา รู้สึกดีนะที่เขามีความหวัง ลองฟีดแบล็กถามถึงข้อสอบเอ็นตรงวันนี้ดู อิอิ เชื่อบัง
ทุกคนประทับใจการต้อนรับของเรามาก นึกถึงเนื้อย่างแล้ว รู้สึกดีมากๆๆๆๆๆๆๆ อิอิ
สวัสดีค่ะ..น้องบ่าวชื่อยาวโดนใจ
แวะมาเยี่ยมกลางดึกนะคะ
เห็นฝนดาวตกบ้างหรือยังคะคืนนี้