สุขแห่งการแบ่งปัน "อันละไม"

Ka-Poom
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

ภายใต้ท่าทีที่แข็งกร้าว...

ความสุขแห่งความจริงใจที่เผื่อแผ่ให้ ช่วยบรรเทาความแข็งกร้าวนั้นให้อ่อนลงได้ ด้วยใจที่อ่อนโยน...

เพียงแค่ได้เกิดมา แม้เพียงเสี้ยวเล็กน้อยของลมหายใจ

ได้ช่วยให้ใครคนหนึ่งได้สัมผัสลมหายใจแห่งความอ่อนโยนนี้

ให้ใจได้น้อมลง เป็นกุศลอย่างยิ่งที่กัลยาณมิตรพึงแบ่งปันให้กันและกัน

.......................

เวลาที่แหงนมองขึ้นไปบนฟ้า... ช่างทำให้เรารู้สึกตัวเล็กยิ่งนัก

หากยิ่งได้มองเห็นดวงดาว และจันทร์ฉาย ยิ่งทำให้ใจเราอ่อนละมุนยิ่ง

และหากยิ่งได้แหงนมอง เคียงคู่ใครสักคนที่ร่วมทุกข์สุขอย่างละมุนละไม ยิ่งทำให้ใจนี้น้อมลง...มากขึ้น

.......................

แม้บางเพลาที่แหงนมอง...เพียงหนึ่งเดียว

ก็ไม่ได้ทำให้ใจนี้เหงาได้เลย

เพราะทุกคราที่ได้มอง คนที่เรารักและปรารถนาดีก็ยังคงแนบเคียงอยู่ในใจเรานี้เสมอ

 

----------------------------

ภายใต้อารมณ์อันอบอุ่น

6 ธันวาคม 2551

เมื่อได้เสพสุนทรียะ...แห่งสังคีตศิลป์

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน In Mind



ความเห็น (10)

เขียนเมื่อ 
  • แวะมาซึบซับ
  • และมาแบ่งปันสิ่งดี ๆ ครับ
  • ขอบคุณมากครับ
  • พี่กระปุ่ม สบายดีไหมครับ

 

และหากยิ่งได้แหงนมอง เคียงคู่ใครสักคนที่ร่วมทุกข์สุขอย่างละมุนละไม ยิ่งทำให้ใจนี้น้อมลง...มากขึ้น

พอลล่า ชอบจังเลยค่ะ ขอบคุณค่ะพี่ ..

เขียนเมื่อ 

ครูโย่ง...

ค่ำคืนนี้...ดียิ่ง

ได้รับการทักทายจาก...ชายหนุ่ม ~natadee ... ผู้มีใจอันละไม ที่สัมผัสได้แห่งห้วงอารมณ์...

ช่วงนี้...อากาศงามยิ่งนะคะ พี่กะปุ๋มกำลังนึกถึงสายลมหนาวพัดผ่านน้ำโขง มากระทบฝากฝั่งไทย...คงดียิ่งเลยนะคะ

(^___^)

เขียนเมื่อ 

น้องพอลล่า...~natadee

ดีใจที่ชอบ...นั่นบ่งบอกความอ่อนโยนแห่งห้วงความรู้สึก :)

การได้น้อมใจลงเบาเบา แบ่งปันให้ใครสักคนได้สัมผัสความสุขเล็กๆ นี้ช่างดียิ่งนัก...

พี่กะปุ๋ม...ว่า การก่อเกิดศานติให้บรรเจิดในใจเราได้นั้น คือ การได้แบ่งปัน...อารมณ์อันละไม..จากคนสู่คน... นี้น่าจะดีอย่างยิ่งนะคะ

(^___^)

เขียนเมื่อ 

เวลาที่แหงนมองขึ้นไปบนฟ้า... ช่างทำให้เรารู้สึกตัวเล็กยิ่งนัก

หากยิ่งได้มองเห็นดวงดาว และจันทร์ฉาย ยิ่งทำให้ใจเราอ่อนละมุนยิ่ง

และหากยิ่งได้แหงนมอง เคียงคู่ใครสักคนที่ร่วมทุกข์สุขอย่างละมุนละไม ยิ่งทำให้ใจนี้น้อมลง...มากขึ้น

แม้บางเพลาที่แหงนมอง...เพียงหนึ่งเดียว

ก็ไม่ได้ทำให้ใจนี้เหงาได้เลย

เพราะทุกคราที่ได้มอง คนที่เรารักและปรารถนาดีก็ยังคงแนบเคียงอยู่ในใจเรานี้เสมอ

***************************************

จริงที่สุดค่ะ

สวัสดีค่ะพี่กะปุ๋ม

  • แวะมาหาพี่ตอนกลางวันค่ะ
  • มีบรรยากาศเมื่อแหงนหน้ามองท้องฟ้าด้วยนะคะ
  • แม้จะไม่มีดาวและเดือน แต่มีตะวันที่หลบหน้า(เพราะกลัวสายตามนุษย์ตัวเล็กอย่างเราจะบาดเจ็บ) ตะวันที่ยิ่งใหญ่ยังสาดแสงอ่อนโยนให้ได้เห็นด้วย ดูสิคะ
เขียนเมื่อ 

พี่หมอเล็กคะ...

การได้ให้ และแบ่งปัน..แม้ความรู้สึกที่ดีดี เพียงเล็กน้อย..

นำไปสู่...การที่เราไม่อยากจะได้อะไรตอบแทนกลับมาเลย...

มัน...นำไปสู่...การเกิดภาวะ "ใจเบาเบา"...ภายในเกิดขึ้น

(^___^)

เขียนเมื่อ 

คุณดาวคะ...

ชอบท้องฟ้าเช่นกันค่ะ... เมื่อไรที่แหงนมองท้องฟ้า ตัวเรานั้นเล็กนิดเดียวเสมอค่ะ...

ขอบคุณสำหรับท้องฟ้างามที่นำมาฝากนะคะ

(^___^)

เขียนเมื่อ 

พี่จะรู้สึกแบบนี้บ่อยมากค่ะ
เวลาที่แหงนมองขึ้นไปบนฟ้า... ช่างทำให้เรารู้สึกตัวเล็กยิ่งนัก

เขียนเมื่อ 

P กะปุ๋ม ก็รับรู้ว่า พี่รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน...ค่ะ

เป็นการรับรู้ผ่าน...อักษร ที่บรรจงลงที่ว่าง แม้มุ่งแต่งแต้มอย่างไร ก็หาใช่ที่จะปิดไว้... เพราะดวงจิตนี้ ต่างเคลื่อนไปสู่ "ความปภัสสร"...

ขอให้เจริญแห่งภายในด้วยใจที่เบิกบานยิ่งๆ ขึ้นไปนะคะ

(^___^)