คิดถึงพ่อจัง

วันพ่อเวียน  มาครบรอบ   อีกปีแล้ว                   โอ้ลูกแก้วของพ่อแสนเศร้าหมอง

เสียพ่อตอน  สี่ขวบ เพราะคนคะนอง                  อกกลัดหนอง ไร้พ่อ  ยังเยาย์วัย

แต่ไม่เคยสิ้นหวังกับชีวิต                                 เมื่อถูกพรหมลิขิตลูกสู้ต่อ

ทำงานเลี้ยงครอบครัวจะไม่ท้อ                         ขอพ่ออยู่บนสวรรค์อย่ากังวล

           ดิฉันเสียพ่อไปตั้งแต่สี่ขวบ  ซึ่งเด็กสี่ขวบสมัยนั้นคงยังไม่รู้สึกผูกพันอะไรมากมาย  ความทรงจำในวัยเด็กมีบ้าง ดิฉันรักพ่อและสนิทกับพ่อมากกว่าแม่  เหมือนที่ใคร  ๆ เขาบอกว่าลูกสาวจะติดพ่อ  ซึ่งดิฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย  ยิ่งเป็นลูกสาวคนเล็ก พ่อก็ยิ่งรักและห่วงมากกว่าคนอื่น  ๆ   แต่ทุกวันนี้ เวลาผ่านไป 35  ปีแล้ว  ดิฉันไม่เคยทราบว่าชีวิตที่มีพ่อ แม่ ลูก  เป็นอย่างไร  แต่เมื่อดิฉันมามีลูก  ทำให้ดิฉันได้รู้ว่า  ชีวิตที่สมบูรณ์เป็นอย่างไร   ลูกเข้ามาเติมเต็มชีวิตของพ่อกับแม่ที่ขาดหายไปถึง  30 กว่า ปี    ดิฉันอยากให้ลูกทุกคนทำดีกับพ่อ  แม่  ตั้งแต่ที่ท่านยังมีชีวิตอยู่นะค่ะ  

           และในวันพ่อของปีนี้  ดิฉันและครอบครัวจะไปร่วมงานเทิดพระเกียรติพ่อหลวงของแผ่นดินที่ทางหน่วยงานจัดขึ้น  เพี่อแสดงให้เห็นว่า  พวกเราทุกคนจงรักภักดีต่อพระมหากษัติรย์และพระบรมวงศานุวงษ์ทุกพระองค์  ขอให้พ่อหลวงจงทรงพระเจริญอยู่เป็นมิ่งขวัญของคนไทย หมื่น ๆ  ปี  พวกเราจะปฏิบัติตามคำที่พ่อสอน  แม้ปฏิบัติได้เพียงเศษทุลีดินของพ่อ  แต่ก็จะพยายามทำให้ดีที่สุด  รักพ่อ  รักในหลวงมากค่ะ