วันรุ่นสดใส..เครือข่ายคนทำงาน

Ka-Poom
  .."ทีม"..ทีมที่ไม่ใช่โดยตำแหน่งหรือหน้าที่ แต่หากเป็นทีมที่เกิดจาก "ใจ" ร่วม "ใจ" ระหว่าง"น้อง-พี่ "...  

เรา..คนทำงาน "จิตเวช" ได้ทำงาน..ชิ้นหนึ่งที่ต่อเนื่องมานานหลายปี..สม่ำเสมอไม่ขาด..แม้นโยบาย..จะหมดไปแต่ "ใจ" คนทำงานยังสานต่อ..จนเกิดเป็นเครือข่าย "งาน" เราในสถานศึกษาต่างๆ..จนเราเรียกได้อย่างภาคภูมิใจว่า.."ทีม"..ทีมที่ไม่ใช่โดยตำแหน่งหรือหน้าที่ แต่หากเป็นทีมที่เกิดจาก "ใจ" ร่วม "ใจ" ระหว่าง"น้อง-พี่ "...ที่ดูเหมือนต่างวัยแต่ใจในการทำงานไม่ต่างกัน...จึงอยากมาบอกเล่าเรื่องราว..แด่น้องๆ.."คนทำงาน"..

 

  

 

จุดเริ่มที่เกิดคือ การที่ถูกให้ต้องทำโครงการสำหรับวัยรุ่น..ในการรณรงค์เกี่ยวกับปัญญายาเสพติด "โครงการวัยรุ่นสดใส" และเน้น การทำความรู้ความเข้าใจความเป็นวัยรุ่น การให้ความรู้เรื่องเพศศึกษา ยาเสพติด เอดส์ และการให้บริการปรึกษาและบริการสุขภาพแก่วัยรุ่น และบริการสุขภาพที่หลากหลายในเขตเทศบาลเมือง จังหวัดยโสธร

 

 

 

จากวันนั้นถึงวันนี้..แม้มีรางวัล มากมาย..ที่เป็นสิ่งการันตรี.."เรา" จากการทำงาน "โครงการวัยรุ่นสดใส" ก็ไม่ได้มีค่ามากเท่า..."ใจ"..ที่เราถักทอสานร่วม..ระหว่าง "เรา " น้อง-พี่ เพราะแม้เสร็จสิ้นการทำโครงการไปแล้วหลายครั้งต่อหลายครั้ง..แต่หากเมื่อใดที่เรา โหยหาทีม.."ทีม"..เราก็จะกลับมา "ร่วม" งานกันทุกครั้ง..ไม่ว่าจะงานราษฎร์ หรือ งานหลวงก็ตามที

 

 

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ต้นกล้าแห่งอนาคต

คำสำคัญ (Tags)#จิตวิญญาณ#เครือข่าย#สุขภาพชุมชน#การให้คำปรึกษา#การส่งเสริมสุขภาพจิต#การพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช

หมายเลขบันทึก: 22674, เขียน: 05 Apr 2006 @ 13:39 () , แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 17:19 (),  | , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 5, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (5)

ดอกหญ้า
IP: xxx.47.247.117
เขียนเมื่อ 

เธอ...คือ...ความหวังของวันพรุ่ง

เป็นกำลังใจให้นะคะ

Dr.Ka-poom
IP: xxx.47.247.117
เขียนเมื่อ 

คุณ "ดอกหญ้า"

ขอบคุณนะคะ..สำหรับ "สิ่งดีดี"..ที่มา ลปรร.

หากน้องๆ เครือข่ายมา..จะเปิดให้เขาดู

จะได้รู้สึก..ดีดี..กับสิ่งที่ "ตน"...ทำยิ่งขึ้น

ขอบคุณแทน.."ทีม" ทุกคนสำหรับกำลังใจที่มอบให้ (ยิ้มๆๆ)

ชายขอบ
IP: xxx.113.77.4
เขียนเมื่อ 

     เมื่อหลายปีก่อน ผมได้เคยจัดกิจกรรมในลักษณะนี้ "เยาวชนไทยรู้และเข้าใจ เอดส์" ตอนปิดเวที มีน้องผู้หญิงคนหนึ่งตอบคำถามผมในฐานะวิทยากรนำ ที่ถามว่า "กลับไปถึงบ้านแล้วสิ่งแรกที่จะทำคืออะไร เกี่ยวกับเรื่องเอดส์" คำตอบที่น้องคนนั้นตอบออกมาพร้อมน้ำตาคลอ...คือ "ฉันจะเข้าไปบอกพี่ชายว่า ฉันไม่กลัวพี่แล้ว"

     อยากจะนำมาเล่า มาบอกต่อว่าการสร้างความเข้าใจร่วมกันจะได้มากกว่าจริง ๆ มากกว่าการบรรยายให้ฟังครับ

พี่เบิร์ด
IP: xxx.47.247.116
เขียนเมื่อ 

" TEAM "

T = Trust

E =  Empathy

A =  Appreciate

M =  Mind

สิ่งเหล่านี้คือ " หัวใจและสายใย " ของทีมเรา

เป็นกำลังใจให้ครับ เพราะการทำงานในลักษณะนี้มีอยู่น้อย แต่ยังมีพลังเงียบที่พร้อมจะเข้าร่วม แต่คนเหล่านั้นยังขาดความกล้า และความเชื่อมั่นต่อการกระทำของตนเอง ถ้ายอมเปิดใจก็จะเข้าไปอยู่ในใจผู้อื่นเช่นกัน

เป็นกำลังใจให้กับทุกๆ ท่าน