ตั้งแต่เปิดเทอมมารู้สึกว่าเราเรียนหนักกว่าเทอมที่แล้ว.....แต่นี่ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเราเลย....แต่สิ่งที่ลำบากใจที่สุดในตอนนี้คือกิจกรรมค่ะ.....เทอมนี้กิจกรรมเยอะเหลือเกิน จะไม่ทำก็ไม่ได้เพราะมันเป็นหน้าที่ของเราที่รุ่นพี่เขา"โยน"มาให้ เฮ้อ!!!

               วันนี้...27 พฤศจิการยน....ทางคณะวิทยาศาสตร์ได้เชิญนักดนตรีไทยคณะอักษรศาสตร์ไปร่วมบรรเลงที่พระราชวังสนามจันทร์เพื่อถวายแด่พระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว.....รุ่นพี่ที่คณะก็มอบหมายให้น้องปี 1 รับงานนี้.....พวกเราตกลงกันว่าจะใช้วงปี่พาทย์ไม้แข็งในการบรรเลงจะได้ไม่ต้องใช้เครื่องสาย....เพราะรุ่นพี่ส่วนใหญ่เล่นเครื่องสายเมื่อไม่มีรุ่นพี่มาร่วมวงด้วยแล้วก็ใช้ปี่พาทย์ไปเลย....ดังนั้นน้องจิเล่นจะเข้จึงไม่มีส่วนเกี่ยวข้องในการบรรเลง...แต่เพื่อนๆมอบหมายให้น้องจิไปตีกรับแทน...ซึ่งตอนแรกก็นึกว่าจะง่ายๆแค่ตีกรับ ...แต่ตีให้ลงจังหวะเพียงเท่านั้นเป็นพอ....

                แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า....มันตีลงจังหวะไม่ได้เจ้าค่ะ....เพลงที่เพื่อนเล่นน้องจิไม่เคยฟัง...ไม่เคยฟังไม่เท่าไหร่ ขอให้ตีกรับพร้อมคำว่า ฉับ ของฉิ่งเป็นพอ....น้องจิก็จ้องฉิ่งอย่างเดียว รอตอนฉิ่งตีฉับก็จะลงกรับตาม.....ปรากฏว่า...ฉิ่งก็ตีรัวเลยเพราะว่า ระนาดเอก ระนาดทุ้ม ฆ้องวงเล็ก ฆ้องวงใหญ่ กลองแขก...ตีกันเร็วมาก ไวปานจรวดยิ่งขึ้นอวกาศอีก..ฉิ่งก็ตีไม่มีฉิ่งเลยมีแต่กรับ...กรับก็ตีรัวเลยทีนี้...ระนาดก็ลูกเล่นเยอะมาก ทั้งสะเดาะ รัว ตีกันตะกั่วแทบหลุด....ปรากฏว่า....ก็มีคำๆหนึ่งขึ้นมาว่า...กรับตีดีๆหน่อยได้ไหม ค่อมจังหวะตั้งใจหน่อย .......ก็เลยบอกว่า นี่ยังไม่ได้ตั้งใจอีกหรอ มาซ้อมทุกวันเนี่ย....แล้วก็พยายามตีแล้วให้เข้าจังหวะดูฉิ่งตลอด.....คนพูดก็เลยเงียบไป...น้องจิก็พยายามตีกรับต่อไป โดยเครียดสุดๆ....กลัวจะไม่ลงจังหวะ.....พอเล่นกันจบเพลงเขาก็บอกว่า เครื่องจังหวะกลับได้ ..น้องจิกับเพื่อนอีก2คนก็กลับกัน เดินหัวตกเลย...เพราะเครียดว่าวันนี้กลัวจะทำไม่ได้ดี ทำให้วงล่ม....เพื่อนๆคงต้องผิดหวังแน่ๆ....แต่น้องจิจะทำให้ดีที่สุด จะพยายามตีกรับให้ทันจังหวะ....คนไม่ได้ตีกรับไม่รู้หรอกว่ามันเป็นยังไง กดดันมากๆ อยากจะบอกคำนี้กับเพื่อนๆและพี่ๆ...บางทีน้องจิก็คิดอยู่เหมือนกันว่า เราเอกดนตรีไทย แต่ตีกรับไม่เข้าจังหวะนี่ต้องพิจารณาตัวเองแล้วเจ้าค่ะ เฮ้อ!!!

                 วันนี้เลยตื่นแต่เช้า ไปซ้อมจะเข้...เพราะว่า คณะวิทยาศาสตร์ให้น้องจิไปร่วมบรรเลงดนตรีกับเขาด้วย...ดังนั้นเมื่อน้องจิตีกรับเสร็จแล้วต้องไปเล่นจะเข้ร่วมกับคณะวิทยาศาสตร์และคณะศึกษาศาสตร์ด้วยค่ะ.....เรื่องนี้ไม่ค่อยหนักใจเพราะคณะวิทยาศาสตร์และศึกษาศาสตร์เล่นเพลงช้าๆ ดีดได้สบายมาก...หนักใจคณะตัวเองนี่แหละเจ้าค่ะ ...บทบาทการตีกรับของน้องจิวันนี้จะเป็นอย่างไร  เดี๋ยวน้องจิจะมาเล่าบรรยากาศให้ฟังนะค่ะ....

                 การที่จะเล่นดนตรีให้คนอื่นมีความสุข ผู้เล่นต้องมีความสุขก่อนจริงไหมค่ะ...ดังนั้นน้องจิจะยิ้มสู้เข้าไว้.....วันนี้น้องจิจะต้องทำได้ สู้ว๊อยยยยยยยยยยย

                 น้องจิมีเรื่องราวดีๆเล่าให้ฟังมากมายเลยค่ะ.....และที่สำคัญวันอังคารที่ 2 ธันวาคมนี้ น้องจิกับเพื่อนๆปี1 ของหอเพชรรัตน 3 จะต้องแสดงละครหอพัก...เพื่อนๆตกลงกันแล้วว่า จะให้น้องจิร้องอีแซวและเพื่อนๆจะเป็นลูกคู่และรำให้....เป็นตัวแทนของหอพักเพชรรัตน3....น้องจิเลยแต่งเนื้ออีแซวและบทพูดให้เพื่อนๆแล้ว งานนี้ได้แสดงอีแซวในมหาวิทยาลัยแล้วเจ้าค่ะ ....อยากให้ครูพิสูจน์มาดูจังเลย ปกติเล่นอีแซวที่ไหนต้องมีครูพิสูจน์อยู่ด้วยตลอดเลยมีกำลังใจในการเล่นทุกครั้ง ...ครูพิสูจน์จะเป็นคนเขียนเนื้อเพลงอีแซวให้ตลอด แต่วันนี้ น้องจิต้องแต่งเนื้อเพลงอีแซวเอง เฮ้อ!!! เอาเป็นว่า งานนี้จะให้วิชาที่ครูพิสูจน์ให้น้องจิมาอย่างเต็มที่เลยเจ้าค่ะ

                               

                  รักและคิดถึงทุกๆท่านนะค่ะ น้องจิหายไปนานหน่อยเพราะไม่ค่อยมีเวลาเจ้าค่ะ ตารางเรียนมีเรียนตั้งแต่ 8.30น.-21.00น. เลยค่ะ  รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะทุกๆท่าน  เดี๋ยวน้องจิต้องไปเรียนวิชาปรัชญากับชีวิตต่อในตอนบ่ายเจ้าค่ะ และจะไปบรรเลงดนตรีไทยในตอนเย็นนี้ ถ้าท่านใดจะมาดูน้องจิตีกรับก็ขอเชิญที่พระราชวังสนามจันทร์หน้ารูปปั้นของร.๖เลยนะเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้ทุกๆท่านเจ้าค่ะ......หนูจิ