ไม่มีอะไรมากครับ  แค่คิดถึงคนส่วนใหญ่ที่เขาเรียก "รากหญ้า" ที่ยังคิดรอคอยการช่วยเหลือประเภทที่เคลือบไว้ด้วย "ความอ่อนแอ อย่างยั่งยืน" เลยเอากลอน 2 บทนี้มาฝาก เขียนไว้นานแล้ว  ตอนเขียนนั้นมีแรงบันดาลใจจากการเห็นคนเข้าวัด  แต่ดันไปจุดธูปขอหวยเสียนี่ !

    อย่ารอคอย  ว่าเมื่อไร  ใครจะช่วย
อย่ารอคอย  ว่าจะรวย  เมื่อไหร่หนอ
อย่ารอวัน  เทพบันดาล  โชคที่รอ
ทุกอย่างก่อ  เกิดจริงได้  ด้วยมือเรา

   ด้วยสองมือ  กับหนึ่งใจ  ที่แน่วแน่
อย่ายอมแพ้  ต่ออำนาจ  ความขลาดเขลา
สิ่งเคยหวัง  และตามหา  ดั่งคว้าเงา
ต้องสยบ  อยู่แทบเท้า  ของคนจริง.