วันนี้ตื่นมาแต่เช้า ล้างหน้าเสร็จก็จับกล้องคู่ใจ Fuji 2000HD ไปเดินถ่ายรูปผักบุ้งที่ปลูกไว้หลังบ้านดีกว่า แต่ก่อนที่จะถึงหลังบ้านนั้นข้างบ้านก็ผ่านแปลงผักกาด ที่ยายได้ปลูกไว้ ก็แยกมาจากร่องผักกาดที่ผมหว่านไว้นั่นล่ะ ยายปลูกไว้กินเอง ส่วนผมนั้น หว่านขาย 

 

 

ต้นผักกาดอ่อนๆ ไม่ต้องรอให้เป็นดอก ก็ถอนต้นขายได้แล้ว ตอนแรกแม่บอกว่า พอๆกับผักบุ้งจีน เราก็เลยลองๆเปลี่ยนผักดูมั่ง หว่านแต่ผักบุ้งจีนจนเบื่อแล้ว ปรากฎว่า ผักกาดนั้นใช้เวลานานกว่าผักบุ้งจีนเสียอีก ผักบุ้งจีนใช้เวลาประมาณ 20-25 วัน แต่ผักกาดนี่ใช้เวลาประมาณ 40 วันเห็นจะได้ แล้วก็เจอกับแมลงกินใบอีก แต่ของยายไม่ยักกะโดนแมลงกินใบแฮะ ทั้งๆ ที่ก็ปลูกไม่ไกลกันเท่าไรนัก แต่ก็อย่างว่าล่ะ แมลงหรือจะเร็วเท่าคน คนถอนขาย  2 วันหมดร่อง แมลงอดตาย 5 5 5 แต่ก็กินได้เพียงบางส่วน แต่ที่แปลกไปอีกคือร่องผักบุ้งจีนอยู่ข้างๆ ร่องผักกาด แต่ไม่โดนแมลงกัดกินใบ เออ อันนี้ก็ยังสงสัยอยู่เหมือนกันว่าเป็นไปได้อย่างไร ผักบุ้งจีนจะเจอก็แต่เพลี้ยเท่านั้น 

 

 

หลังบ้านนั้นก็จะมีผักอีก 1 ชนิดที่สามารถเก็บขายเก็บกินได้เรื่อยๆ คือ ผักชะอม พูดถึงชะอมแล้วหลายคนคงจะเบื่อหนามชะอม มันก็จริงอย่างว่าล่ะครับ ผมก็เบื่อเหมือนกัน เกี่ยวเสื้อจนจะยุ่ยหมดแล้ว มีข้อเสียแล้วก็มีข้อดีคือ เก็บได้เรื่อย นานๆ รดน้ำครั้ง ใส่ปุ๋ยและตัดแต่งกิงได้ตามอารมณ์  หากใครมีพื้นที่ ไม่รู้จะปลูกผักอะไร ผมขอแนะนำชะอม เพราะทนสภาพดินได้ดี เก็บได้ตลอด นานๆ รดน้ำครั้งก็ได้ จะคล้ายๆกับตะไคร้ แต่ต่างกันตรงที่ว่าตะไคร้ตัดครั้งเดียวแล้วเลิกเลย ต้องปลูกใหม่ 

 

เดี๋ยวเอาเป็นว่าตัดตอนเรื่องนี้แต่เพียงเท่านี้ก่อนดีกว่าเนอะ