ขอบคุณหลายๆท่านที่แวะเข้ามาทักทายด้วยความเป็นห่วงเรื่องน้ำท่วมค่ะ ปีนี้ผ่านพ้นไปอีกปี ที่น้ำท่วมแค่ท่าน้ำ ไม่สูงขึ้นมาท่วมถึงในบ้านระดับคอเช่นเมื่อสองสามปีมาแล้ว

สวัสดีค่ะรู้สึกตัวว่าห่างหายจากสังคมG2K ไปนานมากเลยค่ะ ตั้งแต่น้ำเริ่มมา คิดถึงแฟนๆที่มาเยี่ยมกันประจำทุกท่านจริงๆ

ช่วงที่เงียบไปนั้นมีเหตุการณ์ของชีวิตมากมายที่ต้องใช้ความนิ่งเพื่อให้จิตสงบ ใช้เวลาและสติปัญญาพิจารณาปัจจุบันขณะนั้นๆให้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นตามความเป็นจริง ตลอดจนเห็นถึงอารมณ์ของตนเอง อันยังเป็นอารมณ์ของผู้ที่ยังไม่ได้บรรลุโสดาบัน ได้ผ่านปัญหา ประคองจิตไม่ให้ตกยาวนานดำดิ่ง รักษาความเป็นปกติไว้ได้ เป็นความภูมิใจในตนเองพอสมควรทีเดียวค่ะ และยังสามารถใช้ข้อธรรมปลอบประโลมผู้อื่นในยามทุกข์โศกได้อีกด้วย

·        ขอบคุณหลายๆท่านที่แวะเข้ามาทักทายด้วยความเป็นห่วงเรื่องน้ำท่วมค่ะ ปีนี้ผ่านพ้นไปอีกปี ที่น้ำท่วมแค่ท่าน้ำ ไม่สูงขึ้นมาท่วมถึงในบ้านระดับคอเช่นเมื่อสองสามปีมาแล้ว แต่ปีนี้ไม่ได้อพยพต้นไม้ที่ท่าน้ำแม้แต่ต้นเดียว เพราะป้านวลลาออกไป และคนงานอื่นก็มีงานยุ่งสำคัญกว่าการมาช่วยต้นไม้

·        ตอนนี้น้ำลดลงมากแล้ว เห็นแต่โคลนเลนที่มาทับถม ได้ดินดีมาอีกเยอะทีเดียว เลยคิดว่าพอจัดการดินและนำต้นไม้ที่เน่าและตายออกไป คงจะได้เริ่มลงผักกันใหม่เดือนหน้า

·        ระหว่างน้ำท่วมได้มองดูกระแสน้ำและต้นไม้หลายชนิดยืนหยัดในสายน้ำที่ขุ่นข้นและไหลเชี่ยว ได้ข้อคิดชีวิตหลายข้อ ทำให้ไม่รู้สึกหดหู่กับสภาพของดินและต้นไม้ที่ถูกน้ำท่วมกลับเข้าใจไตรลักษณ์และเรื่องของเหตุปัจจัยยิ่งขึ้น ดูกล้วยหอมกำลังออกเครือติดลูกงามๆ ยืนต้นแช่น้ำหลายสัปดาห์เข้าก็ถึงวันล้มตูมตั้งแต่วันที่น้ำยังไม่ลดเท่าไหร่ พอน้ำลงไปมาก เจ้าลูกกล้วยหอมที่กำลังสวยก็นอนจุมพิตโคลนทั้งเครือ

·        ก่อนน้ำท่วมนิดหน่อยพาพี่ชายของคนข้างกายไปตรวจMRI และ ตรวจเลือดแบบเอาผลถี่ยิบที่โรงพยาบาลสมิติเวช หลังจากไปตรวจที่โรงพยาบาลอื่นแล้วผลตับออกมาไม่ดีเลย เขาไม่ชำนาญเรื่องตับ เลยไปตรวจให้ละเอียดที่นี่ ผลยืนยันแน่นอนว่าเป็นมะเร็งตับระยะสุดท้าย ทำเอาคนรอบข้างที่ไม่เคยฝึกหัดใฝ่ใจธรรมะตกใจ งุนงง โศกเศร้า สิ่งนี้ยิ่งทำให้ผู้เขียนเห็นคุณค่าของการศึกษาปฏิบัติธรรม ได้เจริญมรณานุสติอยู่เนืองๆ เห็นความไม่เที่ยงในสรรพสิ่ง

·        สัตว์โลกย่อมมีกรรมเป็นของตนเอง น้องหมาวิ่งตามพี่น้อยไปปากซอย แล้วออกไปที่ถนน พี่น้อยเล่าว่าได้ยินเสียงดังโครม หันไปเห็นถุงทองลูกกล้วยตาก และ กล้วยตาก วิ่งอ้าวกลับบ้าน จึงวิ่งตามกลับมาดู ทั้งสองตัวไปซ่อนอยู่เรียกตั้งนานกว่าจะออกมา กล้วยตากนั้นออกมายืนตาเบิ่ง ตัวสั่น เราคิดว่ากล้วยตากคือตัวที่ถูกรถชน ปรากฏว่าไม่ใช่กลับเป็นถุงทองซึ่งตัวเล็กที่สุด เห็นแผลที่หน้าและรอยถลอกแดงเถือกที่ท้อง รีบพาไปหาหมอในเมือง เอกซเรย์ดูไม่มีอะไรเสียหายแตกหัก มีแต่แผลข้างนอกและอาการขวัญผวา หายซ่าไปหลายวัน ตอนนี้สบายดีเป็นปกติ ไม่ตามพี่น้อยไปปากซอยอีกเลย

·        ที่จริงก็มีเรื่องราวความบันเทิงหลายอย่างเหมือนกัน ได้ไปในที่สวยงาม ได้พบผู้คนที่มีความสุนทรี เช่นไปเชียงใหม่กับคนข้างกาย เขาไปดูเรื่องการปรับปรุงตกแต่งบ้านของลูกค้าที่ปลูกไว้นาน(แต่อยู่เมืองนอกมากกว่าอยู่เมืองไทย) ฝนตกชุ่มชื้น เก็บภาพดอกไม้ได้หลายชนิด

·        ขึ้นเชียงใหม่เรามักพักที่โรงแรมเล็กๆน่ารักขนาดสามสิบห้อง ชื่อ เมืองกุฎี ซึ่งคนข้างกายช่วย ออกแบบ ก่อสร้างและตกแต่งให้คนที่เขารู้จักและนับถือ ไปเจอต้นจิกน้ำกำลังออกลูกระย้าทั้งต้น สวยมาก และชอบใจต้นมะขามเทศที่ถูกตัดกิ่งแตกใบอ่อนสีสวยงาม

·        ขอลงท้ายด้วยข่าวบันเทิงส่วนตัว ที่จะเงียบหายไปอีกหลายวันค่ะ(14-25 ตุลาคม) ด้วยริเที่ยวเองกับเพื่อนอีกสามคน(อายุเลขห้านำกันทั้งนั้น)จะไปชมใบไม้เปลี่ยนสีในฤดูใบไม้ร่วง หรือ “โคโย” ที่ญี่ปุ่น ที่ไปกันนี้ไม่มีใครพูดภาษาญี่ปุ่นได้สักคน แต่ผู้เขียนเป็นผู้ก่อการจึงเตรียมข้อมูลอย่างดี กลับมาแล้วจะมาเล่าว่าได้ระหกระเหินหรือเพลิดเพลินเพียงใดและนำภาพสวยๆมาฝากกันนะคะ