บรรยากาศเฮฮากันแบบพี่แบบน้องที่บันทึกมาเพื่อการแบ่งปันความรักครับ

          เย็นวันที่ 8 กันยายน  2551 ที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสพาครอบครัวไปเยี่ยมเยียนชาวเฮฮาเมืองสองแคว (พิษณุโลก)  ก่อนหน้านั้นหลายวัน อ.ราณีได้โทรมาแจ้งข่าวว่าพ่อครูบาและหลายๆ ท่านจะมาเยี่ยมเยียนที่พิษณุโลก  ผมก็ตอบตกลงไปทันทีว่าอย่างไรว่างไม่ว่างก็ขอรับปากว่าจะไปแน่นอน อิอิ...ไกลกว่านี้ยังไปได้ พิษณุโลกแค่ร้อยกว่ากิโลเมตรทำไมจะไปไม่ได้

          ต้องรอจนโรงเรียนเลิกกว่าน้องไผ่และน้องฝ้ายจะกลับมาก็เกือบ 5 โมงเย็นแล้ว จึงได้ออกเดินทางจากกำแพงเพชร    ครูมิมไปล่วงหน้าตั้งแต่บ่ายสามโมงครึ่งแล้ว  อ.ราณี และครูมิมสอบถามมาตามสายตลอดว่าถึงไหน  มีเสียงพ่อครูบาบอกว่าตอนนี้โรตีหมดไป 5 ถาดแล้ว....ฝากไว้ก่อนนะโอฬาร

          ไปถึงเมืองสองแควเกือบทุ่มแล้ว  หลงทางไปบ้างตามประสาคนต่างถิ่น...อิอิ...กว่าจะถึงโรงแรมที่พ่อครูบา  ลุงเอก  และป้าจุ๋มพัก  ก็เกือบทุ่มแล้ว   เกือบได้เวลาไปที่แพสองแควที่เราจะไปทานอาหารเย็นกันแล้ว 

          ...... พอไปถึงก็เกิดกิจกรรมการกอดกันอย่างภาพที่เห็นครับ


กอดกันก่อนแล้วคุยกันทีหลัง

          กว่าจะไปถึงแพสองแควที่เรานัดเจอกันก็เลยเวลาไปมากแล้ว เพราะคนนำทางพาหลง (อิอิ...นี่ขนาดเจ้าถิ่นนำทางยังหลง)  บรรยากาศตอนลงแพก็เกิดการโกลาหลคุยกันหูหลับตับไหม้ อาหารไม่มีใครสนใจ ต่างคนต่างพูดคุยกันเพราะนานๆ จะได้เจอกัน  งานนี้มีหลายท่านที่ไม่ได้เจอกันนานแล้วรวมทั้งมิตรหน้าใหม่เครือข่ายเมืองสองแคว เช่น อ.บีแมน  อ.ภูคา  พี่นิด (จาก มน.) เภสัชกรสามารถ  คุณหมอสาโรจน์ จาก รพ.พุทธชินราช) ศน.มาโนชญ์ ขุนกอง จาก สพท.พิษณุโลกเขต 1  ทีมนักการฯ และอีกหลายๆท่านที่เอ่ยชื่อไม่หมด


คุยกันก่อน-กินเอาไว้ทีหลังครับ

         เมื่อคุยกันพอหายคิดถึงก็ล้อมวงทานอาหาร พร้อมกับเรือเริ่มออกจากแพ ล่องขึ้นไปตามลำน้ำน่าน เพื่อชมทัศนียภาพของสองฝั่งลำน้ำน่านยามค่ำคืน



อ.ราณี และครูสุ ต่างก็รอคอยดาราที่จะเดินทางมาร่วมงานพร้อมพ่อครูบา

อิอิ....ที่แท้ก็ป้าจุ๋มนั่นเอง

         หลังจากทานอาหารแล้วก็ถึงช่วงเวลาของการแนะนำตัว  และมอบของที่ระลึกและเป่าเค้กวันเกิดให้แก่ อ.ราณี (ล่วงหน้าครับ)

    ภาพต่อไปนี้เป็นภาพบรรยากาศยามค่ำคืนของสองฝั่งลำน้ำน่านในเมืองสองแคว(พิษณุโลก) ถ่ายภาพโดยใช้ความละเอียดต่ำ และไม่ใช้แสงจากกล้องช่วยครับ

      เป็นบรรยากาศเฮฮากันแบบพี่แบบน้องที่บันทึกมาเพื่อการแบ่งปันความรักครับ .... อิอิ

วีรยุทธ  สมป่าสัก  17  กันยายน  2551